Τίποτα δεν έχω χειρότερο από τη μίρλα, την γκρίνια και τις πεισιθανάτιες απόψεις, αυτών που βλέπουν κάτι κακό και αρνητικό στα πάντα. Οποιοι επηρεάζουν λίγες δεκάδες, εκατοντάδες ή χιλιάδες ανθρώπους, πολύ περισσότερο οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης, με μεγάλα μέσα στη διάθεσή τους, έχουν ένα βασικό καθήκον. Ακόμα και όταν κάνουν αρνητικές διαπιστώσεις, οφείλουν να καταλήγουν στο διά ταύτα, σε μια θετική πρόταση λύσης.
Οι διαπιστώσεις, και δη οι απαισιόδοξες, είναι μια δεκάρα η οκά. Εχουμε που έχουμε και την υπερβολή οι Ελληνες, ενθουσιαζόμαστε εύκολα και απογοητευόμαστε εύκολα, δεν χρειάζεται μια μόνιμη καταστροφολογική κλάψα. Οσοι, λοιπόν, είναι αυτό που αποκαλούμε στο ένδοξο και σκληροτράχηλο Μαυρομμάτι Θηβών «opinion leaders» ή ηγήτορες οποιουδήποτε είδους, οφείλουν να μιλούν στους Ελληνες όπως οι Διμοιρίτες και οι Λοχαγοί στα χαρακώματα πριν από την έφοδο με εφ’ όπλου λόγχη.
Σχεδόν ποτέ δεν είναι λάθος όλα όσα προτείνει η αντιπολίτευση, ούτε όλα όσα κάνει μια κυβέρνηση. Ο λόγος οφείλει πάντα να καταλήγει θετικά, εμψυχωτικά, να εξηγεί πώς θα διορθωθούν τα κατά τον ομιλούντα ή γράφοντα κακώς κείμενα. Αλλιώς ο δημόσιος λόγος δεν είναι χρήσιμος, είναι απλά προσπάθεια σπάσιμου του ηθικού, ακούσια ή και εκούσια, οπότε είναι και ύποπτο.
Ανήκω σε αυτούς που βλέπουν πάντα το ποτήρι μισογεμάτο, που σε οποιαδήποτε ήττα βλέπω μια ευκαιρία, ανήκω σε αυτούς που φυτεύουν δέντρα κάτω από τον ίσκιο των οποίων δεν θα προλάβουν να κάτσουν. Γιατί πρέπει να σκεφτόμαστε με δεκαετίες και με αιώνες. Πρέπει να οραματιζόμαστε την Πατρίδα όπως θα είναι για τα εγγόνια μας.
Τα γράφω αυτά, γιατί με θυμώνει ο γενικός καταγγελτικός και ακυρωτικός λόγος, η συλλήβδην συκοφάντηση των πάντων, η άρνηση κάθε καλού και οποιασδήποτε συναίνεσης στα μεγάλα και αναγκαία. Και μεγαλώνοντας, έχοντας πάντα έναν σκληρό πυρήνα εθνικών και κοινωνικών πεποιθήσεων, η βεβαιότητά μου και η τεκμηρίωσή μου γίνανε πιο στέρεες με την εμπειρία και τη γνώση, ταυτόχρονα όμως αντιλαμβάνομαι πως επειδή δεν είμαστε όλοι ίδιοι αλλά ζούμε στο ίδιο κοινό σπίτι, με συγκεκριμένα κοινά συμφέροντα, πρέπει να βρούμε συναινέσεις σε όσα υποδεικνύει η ανάγκη της ιστορικής συνέχειας του Εθνους μας.
Αυτές οι συναινέσεις πρέπει να γίνουν πάνω σε αυτό που κατά την ταπεινή μου άποψη είναι ο αληθής σκοπός της πολιτικής, να γίνει η Πατρίδα ισχυρότερη και οι Ελληνες, όπου γης, από τη Χειμάρρα ως την Καρπασία, να είναι ασφαλείς και να ευημερούν. Οφείλουμε, λοιπόν, να υποστηρίζουμε οτιδήποτε κάνει ιοχυρή την Ελλάδα. Εξοπλισμοί, συμμαχίες, επενδύσεις κ.λπ. Να το χαιρετίζουμε και να απαιτούμε και να βελτιωθούν αυτά στα οποία υστερούμε, γιατί τα αμελήσαμε, όπως η επανελλήνιση της Παιδείας, η επαναφορά της στις εργοστασιακές ρυθμίσεις, ήτοι στον Συνταγματικό της σκοπό να αναθρέφει Ελληνες με υψηλό φρόνημα.
Δημογραφικός μαρασμός
Οφείλουμε να απαιτήσουμε και να συναινέσουμε σε όλα όσα θα αντιμετωπίσουν συνολικά και επειγόντως τον πρώτιστο κίνδυνο του Εθνους, που είναι ο δημογραφικός μαρασμός. Και φυσικά, οφείλουμε άτεγκτα, χωρίς μισόλογα, να είμαστε αυστηροί απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό. Γειτονεύουμε με τη Μητέρα και Δασκάλα των Γενοκτονιών, ένα πολυεθνικό κράτος με τεχνητό Εθνος, το οποίο κυβερνά η Μουσουλμανική Αδελφότητα, ορίτζιναλ σουνίτες τζιχαντιστές, που έχουν και τη ληστρική φύση του τουρκισμού.
Η Οθωμανική Αυτοκρατρορία, το Χαλιφάτο που φαντασιώνεται να αναβιώσει ο απόγονος Ποντίων εξωμοτών από την Ποταμιά της Ριζούντας, ο Ερντογάν, είναι το πρώτο κράτος όπου 25.000 Τουρκομάνοι ληστές ξεκίνησαν και έκλεψαν τη γη, τα μνημεία, το κράτος αλλά και τους ανθρώπους, με αναγκαστικούς ή εθελοντικούς εξισλαμισμούς, και πρόδωσε η ελίτ των γαιοκτητών. Ακόμα και η σημαία τους με την ημισέληνο και το άστρο κλεμμένη είναι.
Στις 29 Μαΐου 1453 στα τείχη της Βασιλεύουσας εφορμούσε ο κακός μας εαυτός, χιλιάδες εξισλαμισμένοι. Και σήμερα οι ίδιοι μάς απειλούν, όμως η καταγωγή τους, την οποία έκπληκτοι ανακαλύπτουν κάθε τόσο με τεστ DNA, δεν μειώνει τον κίνδυνο. Απέναντί τους οφείλουμε να είμαστε άτεγκτοι, σκληροί, να εκπέμπουμε το σαφές μήνυμα της αποτροπής, πως, αν τολμήσουν, δεν θα είναι ένα περιορισμένης έκτασης επεισόδιο και έπειτα από παρέμβαση συμμάχων θα μας σύρουν να διαπραγματευτούμε πώς θα γίνουμε Ηγεμονία της Βλαχίας.
Πρέπει να ξέρουν πως θα αγωνιστούμε πάση δυνάμει και θα κλάψουν οι μάνες τους, δεν θα έχουν πια αεροπορία και τα πλοία τους θα γίνουν ύφαλοι και καταδυτικά πάρκα. Και όσοι έχουν δημόσιο λόγο, οφείλουν να χτίζουν το φρόνημα για αυτή την ώρα, που είναι απευκταία, αλλά οι εχθροί μας διαλέγουν, δεν τους διαλέγουμε. Οποιος δεν μπορεί να συμβάλει σε αυτό, καλύτερα να σιωπά. Οταν έρθει αυτή η ώρα, αδέρφια, όλα τα άλλα, πάνω στα οποία διαφωνήσαμε και μαλώναμε, θα φαίνονται ασήμαντα.
*Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
