Tο διάσημο περιοδικό «National Geographic» αλλά και η έγκυρη εφημερίδα «The Guardian» έγραψαν φέτος για την κρητική κουζίνα της μαγείρισσας Νεκταρίας Κοκκινάκη. Μια αποστολή, λοιπόν, στο χωριό Καβούσι Λασιθίου, στον πανέμορφο και φιλόξενο χώρο του Nektaria’s Kitchen, έγινε για το «ENJOY» πράξη το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, και όχι άδικα…
Με θέα την εκκλησία του Αγίου Νεκταρίου, μέσα στη γραφική αυλή της αγαπητής μαγείρισσας, η «κυριακάτικη δημοκρατία» έβγαλε… ζουμερό λαβράκι! Η Νεκταρία μάς αποκάλυψε ότι η ινφάντα Χριστίνα της Ισπανίας, αδελφή του βασιλιά Φελίπε, βρέθηκε με τα παιδιά της στο Nektaria’s Kitchen, όπου μαγείρεψαν μαζί γεμιστά, γεύτηκαν κακαβιά και καπρικό, ενώ πήραν ακόμη και… μπολ με φαγητό μαζί τους για αργότερα!
Η Νεκταρία Κοκκινάκη έλαβε φέτος, μέσα από διεθνή διαγωνισμό σεφ, τον τίτλο «Πρέσβειρα της Κρητικής Κουζίνας». Μια ιδιαίτερη τιμή για μια γυναίκα που έχει αφιερωθεί στην κουζίνα και την παράδοση του τόπου της, καθώς, όπως έγραψε
ο μεγάλος Νίκος Καζαντζάκης, «είναι μεγάλη ευθύνη να είσαι Κρητικός».
Νεκταρία, από λογίστρια στο Ηράκλειο, πρέσβειρα της κρητικής κουζίνας. Πώς έγινε αυτή η μεταστροφή;
Σταδιακά. Από μικρή αγαπούσα την κρητική κουζίνα και συγκέντρωνα συνταγές από γιαγιάδες και παππούδες στα χωριά της Κρήτης. Τις έγραφα σε τετράδια και μετά τις μαγείρευα μαζί με τη μαμά και τη γιαγιά μου, στο Λασίθι, στο χωριό μου, το Καβούσι, για ώρες. Το να δίνω συνταγές σε φίλους ήταν το χόμπι μου. Να σκεφτείς ότι οι γιαγιάδες στην Κρήτη μού έδιναν τις συνταγές γραμμένες σε χαρτοπετσέτες. Μια φίλη μου, που έχει σπουδάσει μάρκετινγκ, μου είπε όταν χώρισα και ζοριζόμουν οικονομικά έχοντας δύο αγόρια να μεγαλώσω: «Γιατί δεν κάνεις ένα site μαγειρικής, μήπως βγάλεις και κάτι;» Φίλοι τότε με στήριξαν και μου έφτιαξαν δωρεάν τη σελίδα, ενώ με βοήθησαν και με τις φωτογραφίες των φαγητών. Για μένα το site ήταν η εξέλιξη… της χαρτοπετσέτας. Μια μεγάλη παρέα ανθρώπων που έχουν πάθος με την παραδοσιακή μαγειρική. Γιατί εγώ μαγείρισσα είμαι, όχι σεφ. Είμαι «η λογίστρια που μαγειρεύει», όπως λένε οι φίλοι μου. Τότε με προσέγγισαν τα τοπικά κανάλια της Κρήτης και άρχισα να κάνω εκπομπές μαγειρικής. Το site άρεσε πολύ στις νέες μαμάδες, όπως και οι εκπομπές μου, και τότε με προσέγγισαν τα σούπερ μάρκετ Αριάδνη στην Κρήτη και μου ζήτησαν να γράφω συνταγές για να τις βάζουν στα φυλλάδιά τους. Και αυτό είχε απήχηση. Από όλα αυτά που έκανα με τη μαγειρική δεν έπαιρνα χρήματα. Μέχρι που τα σούπερ μάρκετ Κρητικός μού ζήτησαν να γράφω, με αμοιβή πλέον, συνταγές για τα φυλλάδιά τους σε όλη την Ελλάδα.
Και η τηλεόραση πώς μπαίνει στη ζωή σου;
Στέλνω ένα email στη Φαίη Σκορδά και, προς τιμήν της, με καλεί να πάω στην εκπομπή της χωρίς να πληρώσω κάτι γι’ αυτό, γιατί άλλες εκπομπές τότε ζητούσαν χρήματα, θεωρώντας ότι η προβολή μου ήταν διαφήμιση. Πάω στη Φαίη και είχα άγχος με την κρητική μου προφορά. Και μου λέει η Φαίη: «Εγώ αυτό θέλω, να είσαι 100% ο εαυτός σου». Τότε, με τη Φαίη, τόλμησα, ζήτησα κάτι κι έγινε. Και αυτό το δίνω ως συμβουλή στα νέα παιδιά: να ζητούν. Δεν προσέβαλα κανέναν. Την παράδοση της Κρήτης ήθελα να προβάλω και αυτό θα κάνω όσο ζω. Την πατρίδα μου θα προωθώ. Η Φαίη μού έδωσε βήμα δωρεάν και μου πλήρωσε και τα αεροπορικά για να έρθω στην Αθήνα, και αυτό θα το λέω όσο ζω. Θυμάμαι, στον αέρα, η Σκορδά μού είπε: «Σε βλέπω αγχωμένη, Νεκταρία». Και της απάντησα στα κρητικά: «Φαίη, πώς να μην είμαι; Μαγειρευοτσουκάλιζα όλο το βράδυ!» Και αυτό ήταν. Με τη Φαίη δέσαμε με τη μία, είπαμε μέχρι και μαντινάδες. Αυτό το είδε ο «Κρητικός» και έγινε χορηγός στην εκπομπή της Σκορδά. Μετά η οθόνη με αγάπησε και ήρθαν προτάσεις συνεργασίας τόσο με την εκπομπή της Ελεονώρας Μελέτη όσο και με το «Στούντιο 4», με τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο.
Και πώς δημιουργήθηκε στο χωριό σου, το Καβούσι Λασιθίου, ο χώρος μαγειρικής Nektaria’s Kitchen;
Τις εκπομπές μου και το site τα είδε μια τουριστική πράκτορας από το Ισραήλ, η Αττάλεια, και μου είπε ότι ο γαστρονομικός τουρισμός είναι πολύ διαδεδομένος στη χώρα της. Μου εξήγησε ότι είχε ήδη έτοιμα γκρουπ Ισραηλινών που θα ήθελαν να πάρουν μαθήματα κρητικής κουζίνας κατά την επίσκεψή τους στην Κρήτη και ότι όλο αυτό ήθελαν να το κάνουν μαζί μου, γιατί με είχαν παρακολουθήσει στην τηλεόραση και στο site και τους άρεσε η αύρα μου. Το πρώτο γκρουπ ήταν με Ισραηλινούς δημοσιογράφους γαστρονομίας και πήγε πολύ καλά. Τους πήγαμε στην πιο αρχαία ελιά της Κρήτης, η οποία είναι το καμάρι του χωριού μου, και τους μάθαμε πράγματα για το κρητικό λάδι και το παξιμάδι. Ο ντάκος, μάλιστα, ακόμη και φέτος βγήκε Νο1 σαλάτα στον κόσμο, σύμφωνα με το TasteAtlas, και αυτό έχει μεγάλο ενδιαφέρον για τους τουρίστες της γαστρονομίας, γιατί θέλουν να μάθουν τα πάντα γύρω από τα τοπικά προϊόντα και να μπορούν να τα φτιάχνουν και οι ίδιοι. Την άλλη μέρα τούς πήγαμε σε τυροκομείο, σε οινοποιείο, σε μια γιαγιά που φτιάχνει ντολμαδάκια, σε τοπικό εργαστήριο που φτιάχνει ξεροτήγανα και καλιτσούνια. Μετά τους μάθαινα εγώ πώς να φτιάχνουν γεμιστά, γαμοπίλαφο και καπρικό -χοιρινό με πατάτες και κανέλα-, που είναι το γαμήλιο φαγητό στο Λασίθι. Και όλα αυτά σε ένα αγροτόσπιτο που έχει ο θείος μου μέσα στη φύση, στο χωριό.
Αλλά ο άγιος Νεκτάριος σε ήθελε με δικό σου χώρο μαγειρικής…
Ολα τα οφείλω στον άγιο Νεκτάριο, στην ευλογία του. Στην περιοχή Πλάτανος υπάρχει μια εκκλησία του αγίου Νεκταρίου, η πρώτη που χτίστηκε προς τιμήν του στην Κρήτη. Στην αυλή της εκκλησίας υπάρχει ένα μικρό αναψυκτήριο, που άνοιγε και έκλεινε κατά διαστήματα. Αυτή η εκκλησία είναι η αγαπημένη μου, όπως και όλη η τοποθεσία. Ο πατέρας μου με έχει τάξει στον άγιο Νεκτάριο. Μετά την πανδημία έρχεται ο ιερέας του χωριού και μου λέει: «Νεκταρία, ο άγιος Νεκτάριος θέλει να πάρεις τον χώρο και να τον δουλέψεις όπως εσύ ξέρεις. Το συμβούλιο του χωριού θέλει να σου τον νοικιάσει». Εγώ τότε κρατούσα και το λογιστικό γραφείο και έγραφα και συνταγές. Από την πολλή δουλειά έπαθα υπερκόπωση. Δεν μπορούσα να κουνήσω τα χέρια και τα πόδια μου. Ο γιατρός μού είπε: «Νεκταρία, τι θα κρατήσεις; Τα λογιστικά ή τη μαγειρική; Και τα δύο δεν γίνεται».
Τότε έρχεται ο πατέρας μου και μου λέει: «Ασε, Νεκταρία, τα λογιστικά και ο Θεός θα μας βοηθήσει». Και με τη βοήθεια του Θεού αποφασίζω να συνεχίσω τη ζωή μου με τη μαγειρική. Νοικιάζω τον χώρο που μου έλεγε ο ιερέας. Είχα δεν είχα στην τράπεζα 7.000 ευρώ και, με πολλή προσωπική εργασία του πατέρα μου, φτιάξαμε το Nektaria’s Kitchen. Ολα φτιάχτηκαν με προσωπικό μόχθο: τα έπιπλα, ο κήπος, οι κουζίνες. Δούλεψε όλη η οικογένεια, οι φίλοι και οι συγγενείς μου, ο θείος μου, η νύφη μου. Πήρα μεγάλο ρίσκο, αλλά δόξα τω Θεώ. Είμαστε μια φτωχή αλλά αγαπημένη οικογένεια και με τα μποστάνια μας, με τη βάρκα μας, τα τυροκομικά μας, το λάδι μας, το κρασί μας τα βολεύουμε. Πήρα θάρρος και άρχισα να παρουσιάζω τον χώρο σε ξενοδοχεία στην Κρήτη, αλλά και σε ελληνικά και ξένα sites. Και τα μαθήματα κρητικής μαγειρικής, από στόμα σε στόμα, έγιναν πολύ αγαπητά. Ηρθαν μέχρι και Ιταλοί και Αμερικανοί σεφ για να μάθουν πώς κάνουμε χοχλιούς…
Και πώς φτάσαμε στο σημείο να έρθει να μαγειρέψει σε σένα η βασιλική οικογένεια της Ισπανίας;
Πρόπερσι ήρθε η πριγκίπισσα Χριστίνα της Ισπανίας με τα παιδιά της. Το λέω φέτος και δίνω τώρα τις φωτογραφίες, γιατί μου έδωσε το ΟΚ η ίδια η πριγκίπισσα, μέσω της ισπανικής πρεσβείας. Πέρασαν πάρα πολύ ωραία και θέλουν, με την ανακοίνωση αυτής της επίσκεψης, να βοηθήσουν την προσπάθειά μου. Να σκεφτείς ότι μόλις φέτος έβαλα το Nektaria’s Kitchen στο Tripadvisor, γιατί τα μαθήματα πήγαιναν ήδη πολύ καλά από στόμα σε στόμα, ιδίως με τους Αμερικανούς τουρίστες, που φεύγουν πολύ ευχαριστημένοι και το λένε στους φίλους τους στο Τέξας, στη Νέα Υόρκη, στο Σικάγο. Μάλιστα, μέσω των ξενοδοχείων με τα οποία συνεργάζομαι στην Κρήτη παίρνω πολύ καλά σχόλια από τους πελάτες τους μετά την επίσκεψή τους στον χώρο μου.
Τι έφαγε, λοιπόν, η πριγκίπισσα Χριστίνα της Ισπανίας;
Η πριγκίπισσα ήρθε μέσω ενός πρακτορείου με VIP πελάτες και υπογράψαμε συμφωνητικό εχεμύθειας. Στη συνέχεια μου είπαν να επικοινωνήσω με την ισπανική πρεσβεία, γιατί θα με επισκέπτονταν μέλη της βασιλικής οικογένειας. Η πριγκίπισσα και τα παιδιά της πέρασαν πολύ όμορφα, αλλά κι εμείς μαζί τους. Ηταν μια μοναδική εμπειρία. Η πριγκίπισσα έφαγε ολόφρεσκο ψάρι, το οποίο κάναμε κακαβιά. Επίσης, φτιάξαμε καπρικό, χοιρινό με αλάτι στον ξυλόφουρνο, με λεμονόφυλλα μέσα στον φούρνο, τα οποία βγάζουν τα αιθέρια έλαιά τους και αρωματίζουν το χοιρινό. Φτιάξαμε ακόμη ντολμαδάκια, γεμιστά, σφακιανές πίτες και ξεροτήγανα.
Τα παιδιά ξετρελάθηκαν με το καπρικό και, όταν τα ρώτησα αν ήθελαν να τους βάλω σε μπολάκια αυτό που είχε περισσέψει, μου είπαν «ναι», γιατί θα έμεναν στη βίλα τους και θα έβλεπαν ποδόσφαιρο. Ηταν τόσο απλοί και καταδεκτικοί, που κάποιες φορές ξεχνούσα ποιοι ήταν. Οι φίλοι μου με πειράζουν και μου λένε: «Μα έδωσες στη βασιλική οικογένεια μπολάκια με φαγητό;» Και τους απαντώ: «Ναι! Και τους έστειλα, μάλιστα, φέτος και γλυκά, καλιτσούνια, μέσω της πρεσβείας». Ποτέ δεν με έκαναν να νιώσω ότι ήταν ξεχωριστοί ή ότι έπρεπε να τηρήσω κάποιο πρωτόκολλο. Οταν έφυγε η πριγκίπισσα, μάλιστα, τη φίλησα στο μάγουλο, με πολλή αγάπη αλλά και αμηχανία, και έβλεπα τους σωματοφύλακες ότι… μαγκώθηκαν!
Από την πρεσβεία με πήραν αργότερα και μου είπαν ότι η πριγκίπισσα ήταν ενθουσιασμένη και ότι μου έδινε την άδεια να μιλήσω για την επίσκεψή της. Μάλιστα, ήθελε να έρθει και η βασίλισσα Σοφία, αλλά, λόγω του θανάτου της αδελφής της, δεν πραγματοποιήθηκε η επίσκεψη στην Κρήτη. Η βασίλισσα Σοφία, όταν ήταν ακόμη πριγκίπισσα, είχε εγκαινιάσει ένα σπίτι για άπορες μητέρες στο Ηράκλειο και είχε δωρίσει και ένα σαλόνι, το οποίο υπάρχει ακόμη στο κτίριο. Ξέρω ότι, όταν έρθει, θα επισκεφθεί τον παιδικό σταθμό στην Κρήτη.
Για ποιον άλλο διάσημο έχεις μαγειρέψει;
Μαγείρεψα για τον Γάλλο ποπ σταρ Ζουλιέν Ντορέ για μία εβδομάδα, σε μια βίλα εδώ στην Κρήτη. Μιλάμε για έναν πολύ διάσημο τραγουδιστή. Οταν πήγα σε έκθεση έτοιμων μαγειρικών προϊόντων στη Νορμανδία και τους είπα ότι μαγείρευα για τον Ντορέ πρωί, μεσημέρι και βράδυ, οι Παριζιάνοι δεν το πίστευαν! Του άρεσαν οι χοχλιοί και τα σκιουφιχτά μακαρόνια, που ήταν απλά, χωρίς αβγό. Φτιάξαμε μαζί και ένα κέικ καρότου και εντυπωσιάστηκε που όλα τα έφτιαχνα με λάδι και όχι με βούτυρο. Με τον γιο του κάναμε γεμιστά και ντολμαδάκια. Ο τραγουδιστής και η γυναίκα του ξετρελάθηκαν με το γαμοπίλαφο, αλλά και με το κατσικάκι με σταμναγκάθι. Του άρεσαν πολύ
και τα βλίτα και τα κολοκυθάκια.
Πάντως, η φήμη σου έφτασε μέχρι το «National Geographic» και την εφημερίδα «The Guardian». Πώς νιώθεις;
Ευλογημένη. Με πήρε ένας δημοσιογράφος από το «National Geographic» και μου είπε: «Κυρία Κοκκινάκη, είμαι στο Λασίθι, γράφω για το Λασίθι και θέλω να μαγειρέψουμε μαζί». Ετσι κι έγινε. Πήγαμε στον κήπο του μπαμπά μου, κόψαμε λαχανικά, φτιάξαμε γεμιστά και του άρεσε πολύ που μαγειρεύω ακόμη στον ξυλόφουρνο. Του άρεσε επίσης που χρησιμοποιώ πήλινα σκεύη και ότι δεν πετάω τίποτα, αλλά δίνω το φαγητό που περισσεύει στα ζώα. Μαγειρεύω με λίγα σκεύη και λίγα υλικά, κάνοντας παράλληλα οικονομία στο νερό. Το άρθρο του πήγε πολύ καλά. Τον Μάιο με πήραν από την εφημερίδα «The Guardian».
Ο σύντροφός μου, ο Γιάννης, μου λέει: «Ξέρεις τι σημαντική εφημερίδα είναι αυτή;» Παραξενεύτηκα. Ηρθε, λοιπόν, στον χώρο μου η δημοσιογράφος της εφημερίδας και εκείνη την ημέρα είχα και ένα γκρουπ μαθητών. Είδε όλη αυτή τη θερμή επαφή που έχω μαζί τους και ξετρελάθηκε. Εγώ έχω ένα γκρουπ την ημέρα και, όση ώρα κι αν κρατήσει το μάθημα, έρχονται από το πρωί και φεύγουν το βράδυ, περνάμε όλοι μαζί καλά. Με ρώτησε η δημοσιογράφος: «Τους ξέρεις;» Και της απάντησα: «Οχι, σήμερα τους γνώρισα». Ενθουσιάστηκε με τη θέα, με το μπαλκόνι, με τα τραπέζια που έχει φτιάξει ο μπαμπάς μου από κορμούς δέντρων, με τους φούρνους και γενικότερα με τον χώρο. Εγραψε ένα πολύ ωραίο δημοσίευμα, το οποίο αναδημοσιεύτηκε και στη μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα του Ισραήλ. Με πήρε η Αττάλεια από το Ισραήλ και μου το είπε. Και τα δύο δημοσιεύματα βοήθησαν πάρα πολύ.
Σε τιμά ο τίτλος «Πρέσβειρα της Κρητικής Κουζίνας»;
Πάρα πολύ. Γιατί αυτό θέλω να είμαι. Εγινα μέλος μιας παγκόσμιας κοινότητας μαγείρων και, όταν βραβεύτηκα ως πρέσβειρα της κρητικής κουζίνας, δεν το πίστευα. Ξέρετε, εγώ δηλώνω μαγείρισσα, όχι σεφ. Αγαπώ βαθιά την κρητική κουζίνα. Οταν με πήρε τηλέφωνο ο κ. Σιγάλας, ο διευθύνων σύμβουλος των Μινωικών Γραμμών, για να φτιάξω το μενού της εταιρίας βασισμένο σε κρητικές συνταγές, δεν το πίστευα. Λέω: «Τι θαύμα είναι αυτό από τον Θεό;» Εφτιαξα το κρητικό μενού με πολλή αγάπη και πλέον συνεργάζομαι εδώ και τρία χρόνια με την εταιρία. Τα πιάτα που είναι ανάρπαστα είναι τα ντολμαδάκια, το τσιγαριαστό, το γαμοπίλαφο, το καλικοτά (μπριάμ) και το κατσοχείρι (τυρί σαγανάκι με αμύγδαλα και πορτοκάλι).
Πάντα θέλω να μαγειρεύω παραδοσιακά. Και φέτος θα δώσω την υπογραφή μου σε έτοιμα φαγητά στο εξωτερικό, με παραδοσιακές συνταγές, όπως σπανακόπιτα, γεμιστά, γαμοπίλαφο, καλιτσούνια, λουκουμάδες και καρυδόπιτα. Μου έχει κάνει εντύπωση ότι και στην Ελλάδα πλέον αγοράζουν έτοιμα γεύματα, γιατί δεν έχουν χρόνο να μαγειρέψουν. Οι πωλήσεις αυτό δείχνουν. Οι νέοι άνθρωποι προτιμούν τη ρεβιθάδα και τα όσπρια, ενώ οι μεγαλύτερες ηλικίες εξακολουθούν να μαγειρεύουν. Το βλέπω και στα sites μου. Οι συνταγές για πίτες διαβάζονται πολύ, όπως και τα γλυκά. Θυμάμαι ότι ένα βίντεο με μια συνταγή μου για λεμονόπιτα με λάδι, σαν τάρτα, είχε δύο εκατομμύρια προβολές. Αλλά και η καρπουζόπιτα που έφτιαξα στο Φεστιβάλ της Μήλου πήγε πάρα πολύ καλά. Με καλούν σε πολλά φεστιβάλ στην Ελλάδα, όπως στη Χίο με τη μαστίχα, στη Μήλο με τον πελτέ, στο Πήλιο με το κάστανο. Και νιώθω υποχρέωσή μου να βοηθώ τους ανθρώπους που αγαπούν και λατρεύουν τον τόπο τους, ασχολούνται με τη γη και κρατούν ζωντανές τις παλιές συνταγές με αγάπη.
Νεκταρία, γιατί τα μαθήματα κρητικής κουζίνας έχουν γίνει διεθνές trend;
Γιατί τα ντόπια κρητικά προϊόντα είναι trend. Ολες οι συνταγές που φτιάχνουμε στο Nektaria’s Kitchen γίνονται με αγνά υλικά: με τυριά, γάλα και βούτυρο που μου φέρνουν οι βοσκοί του χωριού μου, με ψάρια που ψαρεύει ο πατέρας μου με τη βάρκα του στο πέλαγος, με αρνιά και πρόβατα των κουμπάρων μου.
Οι μαθητές σου από πού είναι;
Από όλο τον κόσμο. Κυρίως από την Αμερική, την Αυστραλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και το Ισραήλ. Εχω έναν πατέρα και έναν γιο από την Ιταλία, σεφ και οι δύο, που ήρθαν πέρσι και θα έρθουν και φέτος για να μάθουν κι άλλες κρητικές συνταγές. Εχω επίσης δύο δημοσιογράφους από τη Νέα Υόρκη, που θα έρθουν και φέτος για μαθήματα.
Τι θέλουν να μάθουν;
Αυτό που θέλουν είναι να μάθουν να μαγειρεύουν παραδοσιακά κρητικά πιάτα. Τους φτιάχνω, λοιπόν, στον ξυλόφουρνο ένα παραδοσιακό κρητικό πιάτο, απάκι με σπασμένο στάρι. Εμείς στην Κρήτη για πολλά χρόνια δεν είχαμε ρύζι. Ετσι, κάναμε ντολμαδάκια και γεμιστά με σπασμένο στάρι. Επίσης, οι ξένοι τρελαίνονται για ψάρι με μπάμιες, ένα καθαρά χανιώτικο και λασιθιώτικο φαγητό. Για γλυκό ζητούν μυζηθροπιτάκια με ζάχαρη και κανέλα.
Τα γκρουπάκια σου πόσα άτομα είναι;
Από τέσσερα μέχρι 25 άτομα, το πολύ. Θέλω να ελέγχω τι γίνεται στην κουζίνα μου, στον χώρο μου, και να νιώθω ότι μαθαίνουν στην πράξη αυτά που τους λέω. Τα μαθήματα ξεκινούν στις 11 το πρωί και μπορεί να κρατήσουν μέχρι και τη δύση του ηλίου. Κάποιοι μαθητές κάθονται μέχρι και τις 12 το βράδυ και τότε τα μαθήματα μετατρέπονται σε κρητικά γλέντια, με ρακί, λαούτο, βιολί και λύρα. Είχα δύο σεφ μαθητές από το Ισραήλ και φέτος θα κάνουν τον γάμο τους στην αυλή μου, με 80 καλεσμένους!
Τους γυρνάς σε όλη την Κρήτη;
Βεβαίως. Πέρσι τους πήγα βόλτα σε ένα βοτανικό μονοπάτι στο βουνό, με συνοδό που γνώριζε πολύ καλά τα βότανα. Το πρόγραμμα είχε και βόλτα στο χωριό μου, το Καβούσι, για να μάθουν πώς γίνονται τα παραδοσιακά γλυκά της Κρήτης με πετιμέζι, αλλά και η μουσταλευριά χωρίς ζάχαρη. Τους πηγαίνω μέχρι και σε ένα μεγάλο κέντρο στο Ηράκλειο, που μπορεί να φιλοξενήσει γάμους 3.000 ατόμων, και εκεί βλέπουν πώς γίνεται το αντικριστό κρέας. Η περίφημη κρητική φιλοξενία τούς μένει αξέχαστη.
Τι είναι το κρητικό φαγητό για σένα;
Η κρητική κουζίνα είναι συναίσθημα, παράδοση, πάθος. Είναι όλο μου το είναι. Τρελαίνομαι να τρώω καλιτσούνια από το πρωί!
