Σχέδιο «σιδηράς πυγμής» κατά μαθητών και φοιτητών στη Γαλλία

 Ένα δόγμα προληπτικής καταστολής και ποινικοποίησης της νεολαίας βρίσκεται σε πλήρη εφαρμογή στη Γαλλία. Η κυβέρνηση του Σεμπαστιάν Λεκορνί και το Υπουργείο Δικαιοσύνης υπό τον Ζεράλντ Νταρμανέν, αξιοποιώντας τις εικόνες καταστροφών και λεηλασιών, επιχειρούν να ταυτίσουν τους μαθητές και τους φοιτητές με στοιχεία του κοινού εγκλήματος. Στόχος είναι ο προκαταβολικός «ενταφιασμός» του νέου κύματος κινητοποιήσεων που έχουν εξαγγείλει οι φοιτητικές οργανώσεις για το Σάββατο 24 Οκτωβρίου και τα συνδικάτα για τις 5 Νοεμβρίου.

Για την επιβολή αυτού του σιωπητήριου, το γαλλικό κράτος επιστρατεύει πρωτοφανή μέτρα, όλες οι άδειες των δυνάμεων ασφαλείας ανακλήθηκαν, ενώ πάνω από το Παρίσι και άλλες μεγάλες πόλεις επιστρατεύονται ελικόπτερα, στοχευμένες απαγορεύσεις κυκλοφορίας και νέο τεχνολογικό οπλοστάσιο επιτήρησης. Την ίδια ώρα που οι αρχές προχωρούν σε 2.513 συλλήψεις και δεκάδες άμεσες φυλακίσεις, το κυβερνητικό αφήγημα φροντίζει να εξαφανίσει τα πραγματικά αίτια της νεανικής οργής τη φτώχεια, την ακρίβεια στη στέγαση και την υποβάθμιση των σπουδών προτάσσοντας την εικόνα μιας «γενικευμένης παραβατικότητας».

Η εργαλειοποίηση αυτή γίνεται ακόμα πιο εμφανής από το ίδιο το προφίλ των συλληφθέντων που προβάλλουν οι αρχές, όπως η περίπτωση ενός 25χρονου εργολάβου που συνελήφθη να λεηλατεί καταστήματα για να μεταπωλήσει ρούχα στις πλατφόρμες Vinted και Amazon. Αντί η κυβέρνηση να απομονώσει τέτοια μεμονωμένα φαινόμενα καιροσκοπισμού, τα χρησιμοποιεί ως συλλογική «ρετσινιά» για το σύνολο των διαδηλωτών, ποινικοποιώντας ακόμα και ανηλίκους 13 και 15 ετών.

Παράλληλα, το πολιτικό κατηγορητήριο διευρύνεται, με τη δεξιά πλειοψηφία στη Γερουσία να ζητά μέχρι και την απαγόρευση πολιτικών κομμάτων της αριστεράς (όπως η «Ανυπότακτη Γαλλία»), αποδίδοντάς τους ευθύνες για τη βία. Με το πρόσχημα της «προστασίας των καταστημάτων» και της «αποκατάστασης της τάξης», το Παρίσι επιχειρεί να επιβάλει ένα ιδιότυπο καθεστώς έκτακτης ανάγκης χωρίς να το δηλώνει θεσμικά, μεταφέροντας τις εξουσίες καταστολής στους νομάρχες και τους δημάρχους. Όμως, η προσπάθεια να απαντηθούν τα κοινωνικά αιτήματα των νέων για καλύτερες συνθήκες σπουδών με γκλομπ, συλλήψεις και απαγορεύσεις κυκλοφορίας κινδυνεύει να λειτουργήσει ως η θρυαλλίδα για μια ακόμα πιο ισχυρή κοινωνική έκρηξη.