Πολλά τα κεριά, αλλά περισσότερα τα σκοτεινά σημεία!
Ο σεβασμός προς τα ιερά και τα όσια δεν αποδεικνύεται με το πόση ώρα στέκεσαι μπροστά σε μια εικόνα, αλλά με το πώς υπερασπίζεσαι όσα αυτή συμβολίζει.
Ο Κ. Μητσοτάκης άναψε το κεράκι του στον Αγιο Δημήτριο και, ευτυχώς, οι τηλεοπτικές κάμερες ήταν εκεί για να καταγράψουν το σπουδαίο γεγονός. Διότι τι αξία έχει, άραγε, η ευλάβεια αν δεν μεταδοθεί στα δελτία ειδήσεων;
- Γράφει ο Ανδρέας Καψαμπέλης
Ο πρωθυπουργός σταυροκοπήθηκε, οι φωτογράφοι έκαναν τη δουλειά τους και το Μέγαρο Μαξίμου απέκτησε ακόμα μία εικόνα για το επικοινωνιακό του εικονοστάσι. Μόνο που άλλο πράγμα είναι να ανάβεις ένα κερί μπροστά στην εικόνα του αγίου και άλλο να θεωρείς ότι με αυτό μπορείς να σβήσεις όσα έχεις υπογράψει πίσω από τις κλειστές πόρτες της εξουσίας. Πολύ περισσότερο όταν, εκτός των άλλων, παραμένουν ανοιχτές υποθέσεις που αφορούν την ίδια την ιστορική και θρησκευτική κληρονομιά του Ελληνισμού.
Τι ακριβώς συνέβη με τα 48 εκκλησιαστικά κειμήλια που «επέστρεψαν» από τη Βουλγαρία; Η κυβέρνηση έστησε πανηγυρικό σκηνικό, μίλησε για ιστορική δικαίωση και μοίρασε συγχαρητήρια στον εαυτό της. Ομως, όταν από βουλγαρικής πλευράς διατυπώθηκαν διαφορετικές ερμηνείες για το καθεστώς της επιστροφής, η θριαμβολογία άρχισε να αποκτά δυσάρεστες υποσημειώσεις. Τα κειμήλια επέστρεψαν οριστικά ως ελληνική περιουσία ή παραχωρήθηκαν με καθεστώς που επιτρέπει στη Βουλγαρία να εξακολουθεί να προβάλλει δικαιώματα; Γιατί δεν δημοσιοποιείται ολόκληρη η συμφωνία, ώστε να τελειώνουν οι αμφιβολίες;
Και στη Μονή Σινά; Εκεί όπου η κυβέρνηση επίσης μοίρασε διαβεβαιώσεις, τι έχει τελικά κατοχυρωθεί για την περιουσία και τα ιστορικά δικαιώματα της μονής; Υπάρχουν σαφείς, δεσμευτικές νομικές εγγυήσεις ή πρέπει να αρκεστούμε ξανά στις καθησυχαστικές δηλώσεις των κυβερνητικών εκπροσώπων; Για τα κεριά έχουμε φωτογραφίες. Για τις συμφωνίες έχουμε πλήρη ενημέρωση;
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, εμφανίζονται και εκκλησιαστικοί παράγοντες πρόθυμοι να προσφέρουν στον πρωθυπουργό το απαραίτητο φωτογραφικό και επικοινωνιακό άλλοθι. Ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Μακάριος δεν φείδεται δημόσιων ευχαριστιών προς την κυβέρνηση. Δικαίωμά του, ασφαλώς. Αλλά οι θερμές χειραψίες και οι εγκωμιαστικές δηλώσεις δεν απαντούν στα ερωτήματα για τα κειμήλια και τη Μονή Σινά.
Ο πρωθυπουργός γνωρίζει άριστα τη δύναμη της εικόνας. Γνωρίζει ότι ένα κερί μπροστά στον Αγιο Δημήτριο μπορεί να ταξιδέψει σε χιλιάδες οθόνες, να συγκινήσει, να καλλιεργήσει εντυπώσεις και να απευθυνθεί σε ένα ακροατήριο που αισθάνεται βαθιά δεμένο με την Ορθοδοξία. Αλλά η πίστη δεν είναι σκηνικό προεκλογικού σποτ. Οι εκκλησίες δεν είναι τηλεοπτικά στούντιο. Και οι άγιοι δεν προσφέρονται για να συμπληρώνουν το επικοινωνιακό πρόγραμμα του Μεγάρου Μαξίμου.
Αν ο κ. Μητσοτάκης επιθυμεί να δείξει έμπρακτο σεβασμό στη θρησκευτική παράδοση, υπάρχει ένας πολύ απλός τρόπος: να παρουσιάσει καθαρά τις συμφωνίες για τα κειμήλια και τη Μονή Σινά, να εξηγήσει τι έχει διασφαλιστεί και να αναλάβει την πολιτική ευθύνη για όσα παραμένουν μετέωρα.
Ο σεβασμός προς τα ιερά και τα όσια δεν αποδεικνύεται με το πόση ώρα στέκεσαι μπροστά σε μια εικόνα, αλλά με το πώς υπερασπίζεσαι όσα αυτή συμβολίζει. Και το κερί μπορεί να φωτίζει το πρόσωπο του πρωθυπουργού. Δεν αρκεί, όμως, για να φωτίσει τις σκοτεινές πλευρές της πολιτικής του. Ούτε, πολύ περισσότερο, για να τις εξαγνίσει…
Από τη στήλη «Ο κοριός» της «Δημοκρατίας»
