Σηλυβρία: Εκατοντάδες προσκυνητές στη γενέτειρα του Αγ. Νεκταρίου

Σημείο συνάντησης ορθοδόξων πιστών από διαφορετικές χώρες του κόσμου γίνεται κάθε χρόνο η Σηλυβρία, στις ακτές της Προποντίδας, όπου τελείται πανηγυρική Θεία Λειτουργία για τον Άγιο Νεκτάριο, ο οποίος γεννήθηκε στην ιστορική αυτή πόλη της Ανατολικής Θράκης.

Εκατοντάδες προσκυνητές ταξίδεψαν και φέτος από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, την Κωνσταντινούπολη και άλλες χώρες, προκειμένου να συμμετάσχουν στον εορτασμό και να τιμήσουν τον Άγιο στον τόπο καταγωγής του.

Η τέλεση της Θείας Λειτουργίας στο συγκεκριμένο χώρο αποτελεί πλέον ένα θεσμό, που καθιερώθηκε πριν από 11 χρόνια, με πρωτοβουλία και μέριμνα του Μητροπολίτη Μάξιμου και με την άδεια των τοπικών τουρκικών αρχών. Ο ετήσιος εορτασμός του Αγίου Νεκταρίου πέρα από το αμιγώς θρησκευτικό του πλαίσιο, ένωσε συμβολικά τις δύο πλευρές της Θράκης, μέσα από την κοινή θρησκευτική μνήμη και τη ζωντανή μουσική και λαϊκή παράδοση.

Μετά το πέρας της θείας λειτουργίας, μια ξεχωριστή πολιτιστική εκδήλωση έφερε στη Σηλυβρία ήχους, τραγούδια και χορούς από τη Θράκη και τη Μακεδονία, δίνοντας στον εορτασμό και έναν έντονο χαρακτήρα σύνδεσης με την ελληνική παράδοση. Συνολικά 119 μέλη πολιτιστικών συλλόγων, χορωδιών και παραδοσιακών χορευτικών συγκροτημάτων από την Αλεξανδρούπολη συμμετείχαν στην εκδήλωση. Ανάμεσά τους η Λέσχη Αλεξανδρουπολιτών, οι Τροβαδούροι του Εθνικού Αλεξανδρούπολης, οι «Φωνές της Θράκης», η Χορωδία του Πολυκοινωνικού του Δήμου Αλεξανδρούπολης και ο Σύλλογος Σαμοθρακιωτών Αλεξανδρούπολης.

Παρά τις δυσκολίες των πρώτων χρόνων, ο Μητροπολίτης Μάξιμος, με την ενθάρρυνση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, κατάφερε να επαναφέρει τη Σηλυβρία στον χάρτη της Ορθοδοξίας και να κάνει ευρύτερα γνωστή μια σημαντική πτυχή της ιστορίας του Αγίου Νεκταρίου.

Ο Άγιος Νεκτάριος γεννήθηκε το 1846 στη Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης, όπου πέρασε τα πρώτα 14 χρόνια της ζωής του μέσα σε συνθήκες μεγάλης φτώχειας. Σύμφωνα με τις αφηγήσεις, η οικονομική ανέχεια της οικογένειάς του τον οδήγησε στην απόφαση να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη στην Κωνσταντινούπολη κι έπειτα στην Ελλάδα. Λέγεται μάλιστα ότι, μη έχοντας χρήματα ούτε για να φάει ο ίδιος και η οικογένειά του, προσευχήθηκε κλαίγοντας στο Θεό, προκειμένου να βρεθεί τρόπος να φύγει από τα πατρογονικά εδάφη για να επιβιώσει ο ίδιος και η οικογένειά του. Τότε, σύμφωνα με τη διήγηση, εμφανίστηκε «ως εκ θαύματος» Έλληνας καπετάνιος, τον λυπήθηκε και τον πήρε δωρεάν με το πλοίο του στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί παρέμεινε μέχρι τα 20 του χρόνια, οπότε αναχώρησε για την Ελλάδα. Το 1908 εγκαταστάθηκε στην Αίγινα και το 1920 εκοιμήθη στην Αθήνα. Είναι ο τελευταίος που ανακήρυξε Άγιο η Ορθόδοξη Εκκλησία.

Με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ