Στα βόρεια προάστια έπεσε… ο συντελεστής του Παπασταύρου!
Η κυβέρνηση ανακάλυψε ξαφνικά ότι τα βόρεια προάστια έχουν δημάρχους, κατοίκους και, κυρίως, ψηφοφόρους
Η κυβέρνηση ανακάλυψε ξαφνικά ότι τα βόρεια προάστια έχουν δημάρχους, κατοίκους και, κυρίως, ψηφοφόρους! Και κάπως έτσι, το σχέδιο για τις Ζώνες Υποδοχής Συντελεστή Δόμησης, που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, άρχισε να παίρνει τον δρόμο της αναδίπλωσης. Χρειάστηκε να ξεσηκωθούν οι δήμοι, να αντιδράσουν ακόμη και «γαλάζια» στελέχη και να σημάνει συναγερμός για το πολιτικό κόστος, προκειμένου το Μέγαρο Μαξίμου να αντιληφθεί ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τους σχεδιασμούς του υπουργείου Περιβάλλοντος.
- Ανδρέας Καψαμπέλης
Ο Κ. Μητσοτάκης ανέλαβε προσωπικά να διαχειριστεί την κρίση. Κάλεσε τους δημάρχους και τους διαβεβαίωσε ότι τίποτε δεν θα προχωρήσει χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τους. Δηλαδή, εκεί όπου προηγουμένως υπήρχε ένας κυβερνητικός σχεδιασμός που προκαλούσε έντονες ανησυχίες, τώρα ανακαλύφθηκε η αξία της τοπικής συναίνεσης. Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Μόνο που η ιστορία έχει και μια άλλη πλευρά…
Οι δήμαρχοι δεν αντέδρασαν επειδή ξύπνησαν ένα πρωί με διάθεση αντιπολίτευσης. Εθεσαν συγκεκριμένα ζητήματα για την επιβάρυνση ήδη πυκνοδομημένων περιοχών, τις υποδομές, το πράσινο, την κυκλοφορία και τη φυσιογνωμία των πόλεών τους. Και κατήγγειλαν ότι δεν είχε προηγηθεί η ουσιαστική συνεννόηση που απαιτεί ένας τόσο σοβαρός πολεοδομικός σχεδιασμός. Πώς είναι δυνατόν να σχεδιάζεις το μέλλον ολόκληρων περιοχών χωρίς να έχεις εξασφαλίσει προηγουμένως ότι οι τοπικές κοινωνίες γνωρίζουν τι πρόκειται να συμβεί;
Ο Σταύρος Παπασταύρου βρέθηκε έτσι στο επίκεντρο μιας κυβερνητικής αμηχανίας που δύσκολα κρύβεται πίσω από τεχνικούς όρους και διαβεβαιώσεις περί διαβούλευσης. Ασφαλώς, η μεταφορά συντελεστή δόμησης δεν είναι κάποια καινούργια επινόηση. Πρόκειται για θεσμοθετημένο πολεοδομικό εργαλείο. Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, απαιτούνται προετοιμασία, τεκμηρίωση και ουσιαστική διαβούλευση. Οχι να φτάνουν οι δήμοι στο σημείο να ζητούν την απόσυρση των μελετών και να αναλαμβάνει ο πρωθυπουργός ρόλο πυροσβέστη.
Το πολιτικό πρόβλημα για το Μαξίμου είναι ακόμη μεγαλύτερο επειδή οι αντιδράσεις εκδηλώθηκαν σε περιοχές όπου η Ν.Δ. διατηρεί ισχυρή εκλογική επιρροή. Οταν οι ενστάσεις προέρχονται ακόμη και από δημάρχους και στελέχη που βρίσκονται κοντά στην κυβερνητική παράταξη, η ανησυχία αποκτά διαφορετικές διαστάσεις. Και οι πολεοδομικές μελέτες μετατρέπονται σε πολιτικές νάρκες.
Ποιος, λοιπόν, ευθύνεται για το φιάσκο; Οι δήμαρχοι που υπερασπίζονται τη φυσιογνωμία των περιοχών τους; Οι πολίτες που ζητούν εξηγήσεις; Ή η πολιτική ηγεσία που επέτρεψε να φτάσει μια τόσο ευαίσθητη υπόθεση στα πρόθυρα ανοιχτής σύγκρουσης;
Ο Παπασταύρου δεν μπορεί να αντιμετωπίζει την υπόθεση ως μια απλή επικοινωνιακή αστοχία. Ούτε να θεωρεί ότι η πρωθυπουργική παρέμβαση εξαφανίζει αυτομάτως τις δικές του πολιτικές ευθύνες, οι οποίες πρέπει να έχουν και συνέπειες για την παραμονή του στην κυβέρνηση.
Και έτσι όπως τα έκαναν, το ερώτημα είναι: Τι θα συμβεί όταν αντίστοιχες αντιδράσεις εκδηλωθούν σε περιοχές με μικρότερη εκλογική βαρύτητα για την κυβέρνηση; Θα ισχύσει η ίδια ευαισθησία; Θα ζητηθεί κι εκεί η σύμφωνη γνώμη των δήμων; Ή η ευελιξία του Μαξίμου εξαρτάται από τον πολιτικό χάρτη; Το βέβαιο είναι ότι στα βόρεια προάστια ο κυβερνητικός συντελεστής… υποχώρησε. Μόνο που μαζί του κατέρρευσε και κάτι ακόμη: η αξιοπιστία εκείνων που τον σχεδίασαν και τώρα σπεύδουν να τον ξεχάσουν.
Από τη στήλη «Ο κοριός» της «Δημοκρατίας»
