Την άνοιξη του 2009 ο Κώστας Καραμανλής απηύθυνε έκκληση στην αξιωματική αντιπολίτευση και στον πολιτικό κόσμο να συναινέσει σε περικοπές και περιστολή δαπανών του κράτους για να οχυρωθεί η ελληνική οικονομία και να μη διολισθήσει στον δρόμο που είδαμε να παίρνει με το πρώτο Μνημόνιο… Τότε ο Γιώργος Παπανδρέου -αλλά και το σύνολο του πολιτικού κόσμου- όχι μόνο αρνήθηκε την εθνική συναίνεση για να αποφύγουμε μείζονες κινδύνους, αλλά με τη στάση του επιδείνωσε την κατάσταση και έχωσε ακόμη πιο βαθιά τη χώρα στην καυτή αγκαλιά των δανειστών, ήγουν του ΔΝΤ και των χωρών της Ευρωζώνης. Οι πράξεις για τις οποίες σίγουρα θα τον δικάσει η Ιστορία δεν είναι μόνο η άρνηση στη συναίνεση, αλλά και η εγκληματική -όπως αποδείχτηκε- εμμονή του να μη συναινέσει στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας με στόχο τις εκλογές και την κατάληψη της εξουσίας. Το αποτέλεσμα το είδαμε και το ζήσαμε όλοι και συνεχίζουμε να το ζούμε. Για το πώς και το γιατί η Ελλάδα οδηγήθηκε ως πρόβατο επί σφαγή θα αναζητήσει απαντήσεις και τυχόν ενόχους η εξεταστική επιτροπή που πρότεινε το κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων.
Το έγκλημα του 2009 επαναλήφθηκε πέντε χρόνια μετά, όσο διαρκεί η θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας, τη φορά αυτή με άλλους πρωταγωνιστές! Τη στιγμή που όλοι γνώριζαν ότι το τέλος του 2014 τελειώνει το Μνημόνιο και, για να καταπολεμηθεί η ύφεση και να τονωθεί η ανάπτυξη, η Ε.Ε. αποφάσισε να επιτρέψει στην ΕΚΤ να μοιράζει από τις αρχές του 2015 60 δισ. ευρώ μηνιαίως στις χώρες της ευρωζώνης, τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα, αντί να επιδιώξουν μια μίνιμουμ εθνική συναίνεση, για να επωφεληθεί και η Ελλάδα και να ξεφύγει από τη μέγγενη των δανειστών και της ύφεσης και αντί να διδαχτούν από το έγκλημα του 2009, που οδήγησαν τη χώρα σε πρόωρες εκλογές, με αφορμή την εκλογή του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, έκαναν ακριβώς το ίδιο λάθος-έγκλημα. Δημιούργησαν κλίμα πολιτικής αστάθειας που επηρέασε, από τη μία πλευρά, τη διαδικασία μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης και, από την άλλη, τους δανειστές, οι οποίοι πρόβαλλαν μαξιμαλιστικές απαιτήσεις στην κυβέρνηση, ακριβώς για να μη βγει η χώρα από το Μνημόνιο και να μην τα βρει όλα έτοιμα η επόμενη κυβέρνηση!
Ετσι, οδήγησαν τη χώρα σε πρόωρες εκλογές, με αποτέλεσμα να ξαναδούμε και πάλι σχεδόν το ίδιο… έργο. Ο υπουργός Οικονομικών και πάλι κακολογούσε την Ελλάδα, λέγοντας ότι είναι μια χρεοκοπημένη χώρα, οπρωθυπουργός δεν έχανε ευκαιρία να λέει δεξιά και αριστερά ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο, με αποτέλεσμα και πάλι τα spreads να πάρουν την ανηφόρα. Και όχι μόνον αυτό. Η διαπραγματευτική θέση της χώρας, όπως και οι οικονομικοί δείκτες επιδεινώθηκαν δραματικά, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της ευρωζώνης που δεν επωφελείται από τα 60 δισ. ευρώ που μοιράζει η ΕΚΤ για τόνωση της αγοράς και της ανάπτυξης και οι οιωνοί δείχνουν ότι βαδίζουμε σε ένα τρίτο Μνημόνιο.
Την ίδια στιγμή, άστοχοι και παράλογοι χειρισμοί της κυβέρνησης και παιδαριώδεις δηλώσεις από τα χείλη των υπουργών Εξωτερικών και Αμυνας, όπως για παράδειγμα ότι αν δεν μας σώσουν θα στείλουμε τζιχαντιστές στην Ευρώπη, δημιουργούν συνθήκες που είναι δυνατόν να οδηγήσουν τη χώρα εκτός ευρώ, με τεράστιες συνέπειες όχι μόνο για την κοινωνία αλλά και για την ίδια την ακεραιότητα της χώρας. Δεν υπάρχει Ελληνας που να ενδιαφέρεται για το μέλλον της πατρίδας που να μη θέλει την ολοκλήρωση της εξεταστικής για να εντοπιστούν οι ευθύνες και να οδηγηθούν οι ένοχοι που οδήγησαν τη χώρα στο πρώτο Μνημόνιο στο Ειδικό Δικαστήριο. Αυτό θα μπορούσε να είναι ίσως μια καθαρτήριος διαδικασία που θα «μηδένιζε το κοντέρ» και θα σήμαινε μια νέα αρχή για τη χώρα.
Και λέμε «θα μπορούσε και ίσως» γιατί μάλλον δεν θα είναι αρκετή η συγκεκριμένη εξεταστική, γιατί για να μηδενίσει πραγματικά το κοντέρ ίσως χρειαστεί -κάτι που απευχόμεθα- να ακολουθήσει η τελική εξεταστική, για το πώς και γιατί η Ελλάδα οδηγήθηκε στο τρίτο Μνημόνιο, με συνέχιση της καταστροφής της ελληνικής κοινωνίας! Σε περίπτωση δε εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, δεν ξέρουμε αν θα είμαστε σε θέση να μιλάμε για εξεταστική και ο νοών νοείτω.
Σάββας Καλεντερίδης
