Επιτρέψτε μας, σήμερα, να… ευλογήσουμε τα γένια μας. Και τα ευλογούμε μέσω… του Πάνου Λασκαρίδη, ο οποίος, στο συνέδριο τη «Ναυτεμπορικής», είπε, μεταξύ πολλών άλλων «αιχμηρών» παρεμβάσεων: «Ολοι αυτοί οι λεγόμενοι stakeholders, που πάρα πολλοί από αυτούς είναι αργόσχολοι και αργόμισθοι, θέλουν να ονειρεύονται πώς θα σώσουν τον πλανήτη! Εχουν πέσει σε μία μεγάλη παγίδα, στο σχέδιο του IMO!
Ολοι αυτοί ονειρεύτηκαν ότι θα διαχειριστούν δεκάδες ή εκατοντάδες δισεκατομμύρια που θα προκύψουν από αυτή τη διαδικασία. Αυτό ούτε στον ύπνο τους δεν θα συμβεί. Είμαι πολλά χρόνια στη ναυτιλία και έχω δει τέτοιες καταστάσεις να έρχονται και να παρέρχονται. Η ναυτιλία δεν πρόκειται να αλλάξει, καθώς οι άνθρωποι δεν θα σταματήσουν ούτε να τρώνε ούτε να ζεσταίνονται.
Θα υπάρξει διαμάχη. Εχω δει 30 τέτοιες διαμάχες στην πορεία μου. Αλλά η πορεία της παγκόσμιας ναυτιλίας δεν θα αλλάξει εξαιτίας αυτής της διαμάχης. Γίνεται σκοτωμός για να απανθρακοποιήσουμε το 2% των παγκόσμιων ρύπων, που είναι η ναυτιλία. Η ναυτιλία δεν έχει πολιτική δύναμη κι έχει πολλά χρήματα. Γι’ αυτό έπεσαν επάνω της. Αλλά ας βρούμε πρώτα το καύσιμο!»…
Από την ήμερα που οι καρεκλοκένταυροι των Βρυξελλών έπεσαν σαν τα κοράκια επάνω στη ναυτιλία, εν γνώσει τους ότι αποτελεί τη λιγότερο ρυπαντική βιομηχανία στον πλανήτη (μόλις το 2%), ενώ διακινεί το 90% του παγκόσμιου εμπορίου, χτύπησε το καμπανάκι ότι «εδώ κάτι περίεργο συμβαίνει»… Βεβαίως, η δημοσιογραφία που γίνεται με βάση ανακοινώσεις, δελτία Τύπου «και μια καλή φωτογραφία, αρκεί να το δημοσιεύσεις πρώτος», έχοντας παραγκωνίσει το ρεπορτάζ, άρπαζε τις ανακοινώσεις, τις έκοβε κι έραβε καταλλήλως και τις έκανε θέμα στα sites που τα βλέπουν κάθε μέρα εκατομμύρια μαχητές του πληκτρολογίου.
Και δημιουργήθηκε η παραμύθα περί ναυτιλίας που ρυπαίνει, περί νέων, φιλικών προς το περιβάλλον καυσίμων και περί πράσινης ναυτιλίας. Εμείς, που την πήραμε χαμπάρι τη δουλειά και που λέγαμε ότι όλα αυτά δεν είναι παρά κολοκύθια τούμπανα, κάναμε, επίμονα και με κάθε ευκαιρία, μια ερώτηση: «Μήπως θα πρέπει πρώτα να βρούμε τα καύσιμα, να τα δοκιμάσουμε κι ύστερα να μιλάμε για μηδενικές εκπομπές το 2050;»
Ευτυχώς, όλοι οι μεγάλοι πλοιοκτήτες πήραν χαμπάρι την παγίδα. Και, μεταξύ μας, βοηθήθηκε και ο Τραμπ, προτού μπλέξει με τα ιρανικά. Καλή είναι η πράσινη ναυτιλία, αλλά αυτές οι παλαβομάρες της Κομισιόν και άλλων διάφορων οργάνων που θεώρησαν ότι βρήκαν την κότα με τα χρυσά αβγά πάει, ξεφούσκωσε. Ασε, δε, που οι περισσότεροι έκαναν λάθος και αντί για Κομισόν άκουγαν… κομίσιον…
Η ΑΚΙΣ
