Οι επέτειοι, γενικώς, δεν μου αρέσουν. Αν έχει νόημα να γράψω κάτι με την ευκαιρία της συμπλήρωσης έτους από την εκλογή του Κυριάκου στην αρχηγία της Ν.Δ., τότε αυτό ας είναι η αποκάλυψη μέρους του πλούσιου παρασκηνίου που οδήγησε στην εξέλιξη αυτή. Διότι από τη γνώση των συσχετισμών εντός της παράταξης αλλά και των δυνάμεων που συνέπραξαν μέσα και έξω από τη Ν.Δ. υπέρ Μητσοτάκη μπορεί να οδηγηθεί κανείς σε ενδιαφέροντα συμπεράσματα.
Καταρχάς, πρέπει να πούμε ότι το δημοψήφισμα άλλαξε το τοπίο στην Κεντροδεξιά. Εως εκείνη την εποχή ο Αντώνης Σαμαράς σχεδίαζε την επιστροφή του. Το αποτέλεσμα και η ψήφιση του τρίτου Μνημονίου ενταφίασαν οριστικά τη θεωρία της αριστερής παρένθεσης. Η εξαιρετική επίδοση Μεϊμαράκη στις εκλογές άνοιξε ζήτημα υποψηφιότητάς του.
Ο Κυριάκος έως εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε στον ορίζοντα. Προετοίμαζε μεν αθόρυβα την υποψηφιότητά του, με τις εξαιρετικές εμφανίσεις υπέρ του «Ναι», αλλά χρειάστηκε ένα μεγάλος οικογενειακός καβγάς με την Ντόρα -παρόντος του επιτίμου- για να επιβληθεί. Λέγεται ότι σε εκείνο τον καβγά ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παρ’ ολίγον να αναποδογυρίσει ένα τραπέζι για να μονιάσει την οικογένεια. Πρώτος παράγοντας, λοιπόν, που οδήγησε στην ανατροπή ήταν το desire, η επιθυμία Κυριάκου για ρήξη και νίκη. Επιθυμία που φάνηκε και στο άγνωστο επεισόδιο που είχε με τον Μεϊμαράκη μετά το φιάσκο της πρώτης εκλογής. Ο νυν πρόεδρος απαίτησε από τον Βαγγέλη να… αποσυρθεί από την κούρσα! Αντάλλαξαν βαριές κουβέντες. Ρόλο στο αποτέλεσμα έπαιξε και η αμφιθυμία – καλοπιστία Μεϊμαράκη.
Η αμφιθυμία του, γιατί μετεκλογικά αρνήθηκε να ξηλώσει τον κομματικό μηχανισμό, με συνέπεια να χρεωθεί το φιάσκο της πρώτης εκλογής, ενώ άλλος ήταν ο δράστης. Η καλοπιστία του, γιατί ο επίτιμος τον καθησύχασε ότι «ο Κυριάκος με την υποψηφιότητά του προετοιμάζεται για το 2019, τώρα είσαι εσύ». Ας προστεθεί, βεβαίως, και το λάθος του να παραιτηθεί από την προεδρία. Εν ενεργεία αρχηγός κόμματος δύσκολα χάνει εκλογές. Από εκεί και πέρα, το παιχνίδι ξεπέρασε τον Κυριάκο, τον Βαγγέλη. Συστήματα μέσα και έξω από τη Ν.Δ. θεώρησαν ότι βρήκαν την ιδανική ευκαιρία να ξεμπερδεύουν με τον Καραμανλή. Δύο μεγάλα δημοσιογραφικά συγκροτήματα τα έδωσαν «όλα». Προσήλθαν στις κάλπες και ψήφισαν Κυριάκο 40.000 ψηφοφόροι από ΠΑΣΟΚ – Ποτάμι.
Ο Θανάσης Χειμωνάς έγραψε στο facebook: «Νεοδημοκράτες, αν δεν ψηφίζαμε οι πασόκοι, θα είχατε αρχηγό τον Τζιτζικώστα». Ο Τάκης Θεοδωρικάκος σε άρθρο του στη χθεσινή «Καθημερινή» αποκαλύπτει ότι προσήλθαν στις κάλπες «πολλές χιλιάδες που δεν είχαν ψηφίσει Ν.Δ. στις εκλογές». Εως σήμερα κανείς από τους υποψηφίους δεν έχει λάβει γνώση των ονομάτων των ψηφισάντων.
Το πιο ωραίο από όλα, όμως, είναι ότι και ο… ΣΥΡΙΖΑ έδειξε να προτιμά Κυριάκο στην τελική ευθεία. Ο Λαζόπουλος σε άρθρο του υποστήριξε ότι δύο πρόεδροι ΠΑΕ που έπαιξαν με άλλο υποψήφιο στον πρώτο γύρο ρώτησαν το Μαξίμου ποιον να στηρίξουν και η απάντηση ήταν «Κυριάκος» (!). Το άρθρο της «Αυγής» υπέρ Μεϊμαράκη ήταν μία κλασική προβοκάτσια.
Συμπεραίνω: Για την εκλογή του αουσάιντερ συνωμότησε το σύμπαν. Πολιτικοί αντίπαλοι, ΠΑΕ, τέως εσωκομματικοί εχθροί, ΜΜΕ, άλλες δυνάμεις. Το σχέδιο, όμως, δεν λειτούργησε για όλους. Ο Τσίπρας βλέπει την πλάτη του Κυριάκου σήμερα. Ο Σαμαράς δεν έχει και τις καλύτερες των σχέσεων. Ο Καραμανλής παραμένει ο εγγυητής της ενότητας. Το ένα από τα δύο συγκροτήματα παραπαίει. Μένει ο πρόεδρος της Ν.Δ. ισχυρός σήμερα. Σε κάθε του στροφή, όμως, πρέπει να ισορροπεί ανάμεσα στους χιλιάδες νεοδημοκράτες που τον εξέλεξαν και στη συμμαχία που τον στήριξε, για δικούς της λόγους.
Το αληθές, λοιπόν, είναι ότι ο Κυριάκος εγκαθιδρύθηκε, είναι αδιαμφισβήτητος, ο αντισυριζαϊσμός θα τον φέρει στην εξουσία, αλλά τα δύσκολα είναι μπροστά.
Mανώλης Κοττάκης
