Η «ατζέντα» Φίλη και το σενάριο για κάλπες
O πρωθυπουργός απορρίπτει τις κατηγορίες ότι το κόμμα του έχει ως στόχο την Εκκλησία της Ελλάδος, με τη φράση «μονός καβγάς δεν γίνεται». Εννοεί ότι, ακόμη κι αν κάποιοι μέσα στους κόλπους της Ιεραρχίας έχουν λυμένα τα ζωνάρια τους για καβγά, ο ίδιος δεν προσφέρεται για κάτι τέτοιο.
Τρανή απόδειξη τούτου, η εκπαραθύρωση του Νίκου Φίλη από το υπουργείο Παιδείας, εξέλιξη με προφανείς εσωκομματικές προεκτάσεις, που ο Τσίπρας «πληρώνει» μέχρι σήμερα. Δεν θα λέγαμε το ίδιο, όμως, μετά την προσεκτική ανάγνωση του ερωτηματολογίου που τέθηκε στη δημόσια διαβούλευση για την αναθεώρηση του Συντάγματος. Υποτίθεται ότι η επιτροπή υπό τον καθηγητή της Νομικής Σχολής Αθηνών (Πολιτικό) κ. Σπουρδαλάκη θα έθετε σε διαβούλευση με την κοινωνία τα βασικά σημεία των προτάσεων που ανέπτυξε ο κ. Τσίπρας στον περίβολο της Βουλής, το απόγευμα της 24ης Ιουλίου 2016. Υποτίθεται, όμως…
Απλή ανάγνωση του ερωτηματολογίου οδηγεί σε δύο συμπεράσματα: Πρώτον, η επιτροπή έχει υπερβεί την εξουσιοδότησή της. Ανοίγει θέματα που δεν έχουν ενταχθεί έως σήμερα στην πρωθυπουργική ατζέντα. Αυτό άλλες φορές είναι κακό (στο ζήτημα των σχέσεων Κράτους – Εκκλησίας), άλλες φορές όχι (περιλαμβάνει και προτάσεις της Ν.Δ., όπως τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά και ερωτήματα για την απαγόρευση των απεργιών).
Δεύτερον, η επιτροπή θέτει ερωτήματα που δεν αφορούν τον συνταγματικό νομοθέτη, αλλά τον κοινό νομοθέτη. Αν η διδασκαλία των Θρησκευτικών ρυθμίζεται από την Πολιτεία μονομερώς ή έπειτα από διάλογο με την Εκκλησία και αν τα οικονομικά της Εκκλησίας εποπτεύονται από την Πολιτεία και όχι με ρύθμιση, αυτό δεν είναι αρμοδιότητα του Συντάγματος. Το Σύνταγμα, κ. Σπουρδαλάκη, δεν είναι νομοσχέδιο.
Τρίτον και σημαντικότερον: Στα ειδικά ερωτήματα που θέτει η επιτροπή για τις σχέσεις Κράτους – Εκκλησίας αναγνωρίζω την «ατζέντα» του Νίκου Φίλη. Το Σύνταγμα, όμως, εκτός από νομοσχέδιο, δεν είναι ούτε εσωκομματική άσκηση.
Τούτων δοθέντων, συμπεραίνω: Είναι προφανές ότι η επανεκκίνηση της διαδικασίας αναθεώρησης του Συντάγματος είναι κατά βάση ένα πολιτικό πρότζεκτ, με το οποίο ο κύριος πρωθυπουργός ονειρεύεται να διεμβολίσει εσωκομματικά και εξωκομματικά ακροατήρια για να υπερβεί, αν είναι μπορετό, το μνημονιακό στίγμα.
Ψάχνει τη χαμένη αριστεροσύνη του στη σύγκρουση με την Εκκλησία, με την οποία πάει γυρεύοντας για καβγά, αλλά και την απολεσθείσα «μεταρρυθμιστική» σφραγίδα στις προτάσεις για τα ιδιωτικά ΑΕΙ και την απαγόρευση των απεργιών.
Τελικός προορισμός -αν βγει σώος από την εν εξελίξει διαδικασία διαπραγμάτευσης με τους δανειστές-, η προκήρυξη συμβουλευτικού δημοψηφίσματος για το Σύνταγμα το φθινόπωρο, το οποίο θα του επιτρέψει να ανακατέψει την τράπουλα. Θα βγει, όμως; Πολύ αμφιβάλλω.
Μανώλης Κοττάκης
