Οι συντάξεις στα 51 και οι απαιτήσεις της τρόικας
Από τον
Μανώλη Κοττάκη
Εντάξει, ωραία τα ηρωικά που κάνει η κυβέρνηση με την τρόικα στις διαπραγματεύσεις, αλλά υπάρχουν και μερικά ζητήματα που αρνούμαστε να τα θέσουμε καν στους ίδιους μας τους εαυτούς, γιατί ξέρουμε ότι πονάνε. Μελετούσα τις προάλλες τα στοιχεία για τις συντάξεις και έκανα μέσα μου την ερώτηση:
Πώς είναι δυνατόν η δική μου γενιά, που ζυγώνει τα πενήντα (το 1968 είμαι γεννηθείς), να εργάζεται από το πρωί έως το βράδυ χωρίς να γνωρίζει αν καλά καλά θα πάρει σύνταξη, και την ίδια στιγμή χιλιάδες Ελληνες με σχεδόν την ίδια ηλικία να κάθονται αραχτοί να εισπράττουν σύνταξη από το κράτος και, προφανώς, να κάνουν και δεύτερη δουλειά με «μαύρα»;
Πόσο δίκαιο είναι αυτό; Πόσο αριστερό; Παραθέτω απλώς τους αριθμούς και κάντε μόνοι τα σχόλιά σας: 50.443 Ελληνες 26-50 ετών είναι συνταξιούχοι. 75.292 Ελληνες 51-55 ετών είναι συνταξιούχοι. 162.700 Ελληνες 56-60 ετών είναι συνταξιούχοι. 287.411 Ελληνες 61-65 ετών είναι συνταξιούχοι. Συνολικά 525.000 Ελληνες 51 με 65 ετών «έχουν κρεμάσει τα παπούτσια τους».
Οπως δε διαπίστωσα διαβάζοντας και τα χθεσινά πρωτοσέλιδα, που καλούν τον κόσμο να βγει γρήγορα στη σύνταξη, το σύστημα δεν έχει αλλάξει, οι μεταβατικές διατάξεις ζουν και βασιλεύουν.
Δεν πρόκειται να σταθώ σε ποσά, μακριά από εμένα οι λογικές κοινωνικού αυτοματισμού, αλλά έχει ενδιαφέρον το εξής: Οσοι παραμένουν και δεν μπορούν να βγουν στη σύνταξη έως τα 65 τους πληρώνουν εισφορές, χαράτσια σε μπλοκάκια, «αλληλεγγύες», κόντρα εισφορές και πάει λέγοντας.
Γιατί; Διότι, όπως τα έκαναν οι κυβερνήσεις, από εκεί που χρειάζονταν οι εισφορές τεσσάρων ασφαλισμένων για να συντηρείται η σύνταξη του ενός, τώρα απαιτούνται εισφορές δέκα. Οποιος λοιπόν βγαίνει στη σύνταξη με το κανονικό όριο πληρώνει πέναλτι, και μάλιστα διπλό: Πέναλτι για να συντηρεί τους ήδη συνταξιούχους των 51 ετών, όσο εργάζεται.
Και πέναλτι διότι, όταν με το καλό βγει, διαπιστώνει ότι παίρνει στο χέρι λιγότερα -τουλάχιστον 200 ευρώ- από τους έξυπνους που βγήκαν στη σύνταξη στην παραγωγική ηλικία των 51 χρόνων!
Με συγχωρείτε, λοιπόν, τώρα: Φταίει η τρόικα που κάθεται και διαβάζει τα νούμερα και βλέπει ότι η συνταξιοδοτική δαπάνη ανέρχεται σε 2,2 δισ. ευρώ ανά μήνα – εξαιρείται από τον υπολογισμό το κόστος των αναπηρικών;
Φταίει η τρόικα που κανείς δεν είχε το θάρρος να πει σε προνομιούχους των ΔΕΚΟ και άλλων κοινωνικών ομάδων ότι «με συγχωρείς, αλλά στα 51 δουλεύεις, δεν κάθεσαι»; Ε; Εκτός αν είμαστε έθνος κουρασμένων.
