Τα φαινόμενα αλητείας που έχουν γίνει ο κανόναςΑπό τη
Δρ Ελένη Παπαδοπούλου*
Τ ην προηγούμενη εβδομάδα είχα αναφερθεί στο τι μαθαίνει ένας φοιτητής στο πανεπιστήμιο. Συνοπτικά, είχα γράψει ότι μαθαίνει αντίσταση και πάλη, καθώς και τον τιμοκατάλογο των διάφορων ναρκωτικών που κυκλοφορούν εντός του πανεπιστημιακού ασύλου.
Αυτήν την εβδομάδα το Οικονομικό Πανεπιστήμιο έκλεισε λόγω της κατάστασης που επικρατεί εντός και εκτός των τειχών του, με τις διάφορες μαφίες να εμπορεύονται από εσώρουχα και αναπτήρες μέχρι κρακ. Ολα αυτά σε ώρες λειτουργίας του πανεπιστημίου.
Για να πω την αλήθεια, δεν μπορώ να φανταστώ άλλη χώρα στον κόσμο, όπου θα έκλεινε ένα πανεπιστήμιο για να πιέσει τους υπευθύνους να κάνουν τη δουλειά τους. Τέλος πάντων, τζάμπα έκλεισε. Από αύριο το παραεμπόριο και η διακίνηση θα συνεχίζονται κανονικά, σαν να μην έχει συμβεί τίποτα.
Εδώ όλη η Αθήνα έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο χαμαιτυπείο, σιγά μην προβληματιστούν για ένα κομμάτι της Πατησίων. Αλλωστε, σύμφωνα με τον πρότερο βίο πολλών κυβερνώντων, η εικόνα της ΑΣΟΕΕ -αλλά και άλλων πανεπιστημίων της χώρας- ταιριάζει απόλυτα με την ιδεολογία τους. Ετσι πρέπει να είναι τα πανεπιστήμια, έτσι πρέπει να είναι οι φοιτητές, έτσι πρέπει να είναι μια πόλη. Δεν έφτανε η κατάντια της Ανώτατης Εκπαίδευσης, είπαμε να διαλύσουμε και τη Δευτεροβάθμια. Ενα «συντονιστικό μαθητών», λέει -πόθεν προέκυψε το συντονιστικό ας ρωτήσουν τον Περισσό καλύτερα-, μπούκαρε στο γραφείο του Γαβρόγλου σπάζοντας την πόρτα και άρχισε να αφρίζει κουνώντας το δάχτυλο στον υπουργό. Μιλούσαν αυτήν την κομμουνισμένη γλώσσα των 30 λέξεων -μήπως είπα πολλές;-, μια χαρά καταλάβαινε ο Γαβρόγλου, και αυτός έτσι ήταν, μην παριστάνει τον θυμωμένο.
Υστερα ένας μαθητής, ο Θεός να τον κάνει, πήρε την ντουντούκα και ανέβηκε στο τραπέζι εργασίας, για να φωνάξει συνθήματα, ώστε να τον απολαύσει όλο το κοπάδι από κάτω που είχε έρθει να διεκδικήσει το δικαίωμά του στην καφρίλα. Εξαιρετικό θέαμα. Ούτε στην Αφρική, που την λέμε και τριτοκοσμική, δεν έχουν γίνει αυτά. Κι εδώ πρωτοπόροι. Μετά, ο όχλος αποχώρησε με άναρθρες κραυγές κυριλέ από την έξοδο και επέστρεψε στις καφετέριες, για να σχεδιάσει την ταξική πάλη – «λαέ, μη σκύβεις το κεφάλι». Ολε.
Να σημειώσω ότι λίγες ημέρες νωρίτερα ο υπουργός αυτός είχε καλέσει τους φοιτητές να διώξουν τον Ρουβίκωνα από το πανεπιστήμιο. Φοβερή ιδέα. Αντί, όμως, να εξεγερθούν οι φοιτητές να διώξουν τον Ρουβίκωνα εξεγέρθηκε το «συντονιστικό μαθητών» και πήγε να διώξει τον υπουργό. Μπέρδεμα.
Ολο αυτό το λέμε Παιδεία. Αντί να το λέμε αλητεία.
*Διδάκτωρ Διδακτικής Γλωσσών και Πολιτισμών του Πανεπιστημίου Paris III – Sorbonne Nouvelle
