Από πού αντλεί νομιμοποίηση το Μαξίμου και φέρνει προς κύρωση μια συμφωνία που αναγνωρίζει μια ανύπαρκτη γλώσσα και εθνότητα;Από τον
Σάββα Καλεντερίδη
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε το 35,46 % των ψήφων των εκλογέων που προσήλθαν στις κάλπες. Αν ληφθεί υπ’ όψιν ότι η συμμετοχή στις εκλογές ανήλθε στο 56,16 %, με μια απλή αναγωγή προκύπτει ότι η κυβέρνηση σήμερα, στην ιδανική περίπτωση που δεν έχει καμία φθορά, αντιπροσωπεύει το 19% του συνόλου των Ελλήνων ψηφοφόρων. Αν δε ληφθεί υπ’ όψιν ότι στις δημοσκοπήσεις η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ ανέρχεται στο 54%, τότε δικαιούμαστε να πούμε ότι η κυβέρνηση αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 10% των Ελλήνων ψηφοφόρων. Για όσους ενδεχομένως θα ήθελαν να προσμετρήσουμε στην αντιπροσωπευτική δυναμική της κυβέρνησης τα… ρετάλια, με την πολιτική έννοια, που τη συναπαρτίζουν, είναι τέτοια η απαξίωσή τους στην ελληνική κοινωνία, που είναι ζήτημα αν αντιπροσωπεύουν όλοι μαζί μερικές χιλιάδες ψηφοφόρους.
Αυτή η κυβέρνηση λοιπόν, χωρίς να εξασφαλίσει συνθήκες εθνικής συναίνεσης σε επίπεδο κομμάτων και κοινωνίας, όπως επιβάλλεται για ένα μείζον εθνικό θέμα, υπέγραψε την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών και την έφερε στη Βουλή, όπου αναμένεται να υπερψηφιστεί από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και τους λοιπούς προθύμους.
Οι Eλληνες πολίτες, όπως προκύπτει από τις δημοσκοπήσεις και από τη συμμετοχή του κόσμου στα συλλαλητήρια εναντίον της συμφωνίας αλλά και από την ισχνή συμμετοχή στις εκδηλώσεις που γίνονται υπέρ της, έχουν δείξει με κάθε τρόπο που επιτρέπεται από το πολιτικό μας σύστημα ότι είναι εναντίον της συμφωνίας. Το 70% των Ελλήνων είναι εναντίον, ενώ εκείνοι που είναι σαφώς υπέρ δεν ξεπερνούν το 10%.
Το ερώτημα που τίθεται είναι: Από πού αντλεί νομιμοποίηση η κυβέρνηση και φέρνει αυτή τη συμφωνία προς κύρωση, η οποία συμφωνία δεσμεύει τις επόμενες κυβερνήσεις για δεκαετίες και… αιώνες, αφού δεν έχει όριο λήξης και απαγορεύεται να αναθεωρηθεί; Από πού αντλεί νομιμοποίηση η κυβέρνηση και φέρνει προς κύρωση μια συμφωνία που αναγνωρίζει μια ανύπαρκτη γλώσσα και εθνότητα, προκαλώντας τεράστιο πλήγμα στην εθνική μας ταυτότητα και δημιουργώντας συνθήκες για την εμφάνιση μιας «εθνικής μακεδονικής» μειονότητας στην ελληνική επικράτεια, που αργά ή γρήγορα θα επιδιώξει να απελευθερώσει τη «Μακεδονία του Αιγαίου»;
Δεν μπορεί, οι ίδιοι θα πρέπει να θυμούνται τα πρωτοσέλιδα του «Ριζοσπάστη» για την «ανάγκη απελευθέρωσης των Μακεδόνων από τους Ελληνες», για την ανάγκη δημιουργίας της «Ενιαίας και Ανεξάρτητης Μακεδονίας».
Ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών κ. Κοτζιάς αλλά και άλλα στελέχη της κυβέρνησης θήτευσαν στις τάξεις του ΚΚΕ και κάτι θα έχουν ακούσει για τις παλιές πολιτικές του κόμματος αυτού και τα προαναφερθέντα πρωτοσέλιδα.Το εξωφρενικό είναι ότι αυτή η ισχνή μειοψηφία, που πρέπει να ομολογήσουμε ότι κυβερνά νομότυπα την Ελλάδα -και λέμε νομότυπα γιατί αυτά που έγιναν με τα πολιτικά ρετάλια που στηρίζουν την κυβέρνηση μπορούν να ενταχθούν στα κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα και αποστασίες- έχει το θράσος να κατηγορεί τους πολίτες επειδή διαμαρτύρονται για τη συμφωνία.
Yβρεις από τον ίδιο τον πρωθυπουργό εναντίον των διαδηλωτών, αισχρή προπαγάνδα αμαύρωσης των κινητοποιήσεων και των συλλαλητηρίων, ιδεολογική τρομοκρατία από συμμορίες στρατευμένων και αμειβόμενων τρολ του ΣΥΡΙΖΑ είναι τα όπλα αυτής της ισχνής αντιδημοκρατικά φερόμενης μειοψηφίας εναντίον των Ελλήνων πολιτών. Oλα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, πέραν του ότι συνιστούν μια καθαρή και αδιαμφισβήτητη δημοκρατική εκτροπή, αποκαλύπτουν και τις αδυναμίες του πολιτικού μας συστήματος, το οποίο, αντί για δημοκρατία, έχει καταντήσει ένα στυγνό ολιγαρχικό σύστημα.
Με την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών ακυρώνεται ο Μακεδονικός Αγώνας και προδίδονται εθνικοί αγώνες δεκαετιών που δόθηκαν για τη Μακεδονία. Αυτά που έχουμε να ζήσουμε τα επόμενα χρόνια θα θυμίζουν εφιάλτη.
Και μια που αναφέραμε αυτή τη λέξη, να πούμε στους αναγνώστες μας ότι ο Εφιάλτης (- 461 π.Χ.), γιος του Σοφωνίδη, ήταν διαπρεπής πολιτικός στην αρχαία Αθήνα, μέντορας του Περικλή και πολύ σημαντικός νομοθέτης.
Eνας άλλος Εφιάλτης, γιος του Ευρυδήμου, ήταν εκείνος που υπέδειξε στους Πέρσες τη στενή διάβαση που οδηγούσε από το όρος Καλλίδρομο στις Θερμοπύλες και ανέλαβε να οδηγήσει από εκεί τους Πέρσες, για να χτυπήσουν έτσι από τα νώτα τους Σπαρτιάτες του Λεωνίδα (480 π.Χ.).
Επειτα από αυτήν την πράξη το όνομα «Εφιάλτης» αμαυρώθηκε και δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ από κανέναν Eλληνα, αφού κατάντησε να είναι συνώνυμο της προδοσίας.
Οι βουλευτές που ενέκριναν με την ψήφο τους αυτό το έκτρωμα, αυτήν την προδοτική συμφωνία, θα μπουν σε έναν κατάλογο και τα ονόματά τους θα μείνουν ανεξίτηλα στην εθνική μνήμη για πάντα. Είναι οι νέοι «Εφιάλτες» που σκότωσαν τη Μακεδονία και τη δημοκρατία.
