Η προσπάθεια για την προβολή και τη διδασκαλία της ιστορικής αλήθειας θα συνεχιστεί Από τον
Κωνσταντίνο Χολέβα
Κατά τη συζήτηση της απαράδεκτης Συμφωνίας των Πρεσπών, πρώτα στην Επιτροπή Εξωτερικών και στη συνέχεια στην Ολομέλεια της Βουλής, ακούστηκαν πολλές ανακρίβειες από βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Αμφισβητήθηκε η ελληνικότητα των αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, αμφισβητήθηκε η παρουσία σημαντικού αριθμού Ελλήνων στη Μακεδονία προ του 1922 και γενικώς αγνοήθηκαν συστηματικά οι ιστορικές πηγές και οι εθνολογικές καταγραφές. Καταθέτω κάποιες σύντομες απαντήσεις για να μην αιωρούνται οι αμφιβολίες.
Οι Θεσσαλονικείς αδελφοί Κύριλλος (γνωστός ως φιλόσοφος Κωνσταντίνος) και Μεθόδιος γεννήθηκαν τον 9ο αιώνα στη Θεσσαλονίκη. Οι συριζαίοι τούς χαρακτηρίζουν «σλαβοφώνους» και θεωρούν λογικό να τους οικειοποιούνται ο Ζάεφ και τα Σκόπια. Την εποχή εκείνη, όμως, στη Θεσσαλονίκη ομιλείτο μόνον η ελληνική και δεν υπήρχαν σλαβόφωνοι. Οταν εστάλησαν από τον αυτοκράτορα και τον Πατριάρχη στη Βαγδάτη της Μεσοποταμίας, δήλωσαν στους εκεί μουσουλμάνους: «Από εμάς και τους προγόνους μας πήρατε και σεις τα γράμματα και τις τέχνες». Προφανώς μίλησαν ως Ελληνες απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων και όχι ως μέλη κάποιας αδιαμόρφωτης -την εποχή εκείνη- σλαβικής εθνότητας.
Για τη σημαντική παρουσία ελληνικού πληθυσμού με εθνική συνείδηση προ της ελεύσεως των Μικρασιατών προσφύγων στη Μακεδονία απαντούν οι ίδιοι οι Ελληνες της Μακεδονίας με τους αγώνες που έδωσαν, με το πνεύμα τους και με το αίμα τους. Η εξέγερση του 1821 στη Χαλκιδική και το Ολοκαύτωμα της Νάουσας το 1822 έδωσαν στο έθνος χιλιάδες μάρτυρες, οι οποίοι θυσιάστηκαν για να ενταχθεί η Μακεδονία σε μία ελεύθερη Ελλάδα και όχι σε κάποια «ανεξάρτητη Μακεδονία».
Τον Φεβρουάριο του 1878, στην πρώτη φάση του Μακεδονικού Αγώνος, οι κάτοικοι της επαρχίας Βοΐου της Δυτικής Μακεδονίας γράφουν διαμαρτυρία από τη Σιάτιστα προς τις Μεγάλες Δυνάμεις και ζητούν να μην ενταχθεί η Μακεδονία στη Μεγάλη Βουλγαρία του ρωσόφιλου πανσλαβισμού. Ομιλούν περί «Μακεδονίας. τόπου όλως ελληνικού, ιστορικώς και από πάσας τας απόψεις».
Στον κυρίως Μακεδονικό Αγώνα του 1904-1908 ο Ελληνισμός επικρατεί της βουλγαρικής εκκλησιαστικής και στρατιωτικής δυνάμεως. Αν ήσαν ελάχιστοι οι Ελληνες, όπως ισχυρίζονται οι συριζαίοι, τότε πώς επικράτησαν έναντι Τούρκων και Βουλγάρων; Πώς δικαιολογούνται τα πολυάριθμα ελληνικά εκπαιδευτήρια που εντυπωσίαζαν και τους ξένους περιηγητές; Η συντριπτική πλειονότητα των σλαβόφωνων – δίγλωσσων Μακεδόνων αγωνίστηκε υπέρ της ελληνικής ιδέας. Το «μακεδονικό έθνος», που συγκινεί ένα τμήμα της ελληνικής Αριστεράς, είναι κατασκεύασμα της Κομμουνιστικής Διεθνούς και του Τίτο. Ο αείμνηστος Σαράντος Καργάκος παρατηρούσε πολύ ορθώς ότι, αν υπήρχε τέτοιο έθνος, τότε και στο Αγιον Ορος θα υπήρχε «Μακεδονική» Μονή δίπλα στις υπάρχουσες Ρωσική, Βουλγαρική και Σερβική.
Η προσπάθεια για την προβολή και τη διδασκαλία της ιστορικής αλήθειας θα συνεχιστεί. Ου καταλείπει την πόλιν Του Δημήτριος!
*Πολιτικός επιστήμων
