«Οι μισοί Ελληνες μπορεί να με μισούν απλώς και μόνο επειδή έχω διαφορετικό χρώμα δέρματος. Μου λένε ότι δεν αξίζω να παίζω στην Ελλάδα, λες και η αξία μου ως αθλήτρια καθορίζεται από το χρώμα του δέρματός μου. Είμαι Ελληνονιγηριανή. Θα μπορούσα να βρίσκομαι στη Νιγηρία και να παίζω εκεί, αλλά επέλεξα τη χώρα όπου γεννήθηκα, τη χώρα στην οποία μεγάλωσα και τη χώρα που αποκαλώ σπίτι μου.
Οπότε, ευχαριστώ που υβρίζετε ένα 16χρονο κορίτσι απλώς και μόνο επειδή κυνηγά το όνειρό του. Μπορείτε να με κρίνετε, μπορείτε να αμφιβάλλετε για μένα και μπορείτε να προσπαθείτε να με ρίξετε, αλλά ποτέ δεν θα με καθορίσετε. Θα συνεχίσω να δουλεύω, θα συνεχίσω να παλεύω. Θα συνεχίσω να φοράω τη φανέλα της χώρας μου με περηφάνια.
Γιατί έχω τον Θεό στο πλευρό μου. Και με τον Θεό δίπλα μου τίποτα και κανένας δεν μπορεί να με σταματήσει»…
Η Λίσα Ιτόγια, δεκαέξι ετών, είναι παιδί μεταναστών από τη Νιγηρία. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα και -όπως όλα δείχνουν- είναι μια εξαιρετική αθλήτρια στο μπάσκετ. Είναι μια περίπτωση αλά Αντετοκούνμπο, δηλαδή ένα παιδί με καταγωγή από την Αφρική, που γεννήθηκε στην Ελλάδα, μεγαλώνει εδώ και δικαιωματικά φορά τη φανέλα με το εθνόσημο και αγωνίζεται -με ιδιαίτερη επιτυχία- με την Εθνική ομάδα των μικρότερων ηλικιών.
Οι πρόγονοί μας έλεγαν ότι «Ελληνας είναι όποιος ακολουθεί την ελληνική παιδεία». Και σήμερα η πραγματικότητα έρχεται να το πιστοποιήσει κατά τον πλέον εμφατικό τρόπο. Σε μια χώρα με την υπογεννητικότητα (εν γένει το Δημογραφικό) να αποτελεί το κυριότερο πρόβλημα, τα παιδιά των μεταναστών που γεννώνται στην Ελλάδα είναι αυτοδικαίως Ελληνόπουλα, πηγαίνουν σε ελληνικά σχολεία, μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα.
Σχεδόν το 100% των μεταναστών από τη Νιγηρία είναι χριστιανοί και μάλιστα από τους πολύ πιστούς.
Τα αδέλφια Αντετοκούνμπο αναφέρονται κάθε τόσο στον Θεό, όπως και η μητέρα τους, όπως και ο μακαρίτης ο πατέρας τους. Τώρα και η Λίσα αναφέρεται με δύναμη στον Θεό και την πίστη της. Ναι, πρέπει να είμαστε καχύποπτοι για τους εξτρεμιστές του Ισλάμ, που έρχονται παρανόμως στην πατρίδα μας, αλλά με τους χριστιανούς που διώκονται και σφάζονται από τα μουσουλμανικά καθάρματα στη Νιγηρία έχουμε κοινή θρησκεία και πιστεύουμε στην αγάπη και όχι στο μίσος και στη βία.
Είμαστε, λοιπόν, «Με τη Λίσα… με λύσσα», αλλά αυτό δεν μας εμποδίζει να εκφράσουμε τους φόβους μας για την ισλαμο-πακιστανική εισβολή και για την ανάγκη να καθαρίσει η πατρίδα μας από τα ισλαμο-φασιστικά πακιστανικά στοιχεία, που προσπαθούν να γίνουν νοματαίοι στον τόπο μας και στηρίζουν τους εγκληματίες του Ερντογάν και αναγνωρίζουν το ψευδοκράτος!
Από τη στήλη «Ακίς» της «Δημοκρατίας»
