Ο Κωστής Στεφανόπουλος υπήρξε ένα από τα χαρακτηριστικά πρόσωπα της Μεταπολίτευσης. Γέννημα-θρέμμα της σκληρής Δεξιάς, σκληροπυρηνικός της ΕΡΕ, αξιοποιήθηκε από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ως υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών. Είναι εκείνος που, όταν η «Ελευθεροτυπία» το 1977 έγραψε «Το νέφος σκοτώνει», με μια εκπληκτική δήλωση καθάρισε την Αττική από τον τοξικό κίνδυνο, λέγοντας: «Φέρτε μου έναν νεκρό από το νέφος».
Η ήττα της Ν.Δ. το ̓85 έφερε γκρίνια, ο Κ. Στεφανόπουλος αμφισβήτησε τον Κ. Μητσοτάκη και η Ν.Δ. εκλήθη να εκλέξει νέο αρχηγό. Ο Στεφανόπουλος ηττήθη πανηγυρικά. Βαθιά πικραμένος όμως, αποχώρησε και με μια μικρή ομάδα βουλευτών που αποστάτησαν από το κόμμα και έφτιαξε τη ΔΗΑΝΑ. Η αποδοχή του συγκεκριμένου μορφώματος από τον λαό υπήρξε μηδενική.
Το 1990 ο Κ. Στεφανόπουλος, υπό το βάρος του 47% της Ν.Δ. στις εκλογές, η οποία λόγω του συστήματος Σκανδαλίδη εξέλεξε μόλις 150 βουλευτές, σύρθηκε σε συνεργασία με την παράταξη που τον ανέδειξε, παραχωρώντας στήριξη με τον μοναδικό βουλευτή που εξέλεξε στο Υπόλοιπο Αττικής. Λίγο αργότερα ο Θ. Κατσίκης προσχώρησε στη Νέα Δημοκρατία. Το 1995 ο Κ. Στεφανόπουλος ανασύρθηκε από την πολιτική ναφθαλίνη με πρωτοβουλία του Α. Σαμαρά!
Ο τότε αρχηγός της Πολιτικής Ανοιξης τον πρότεινε, το ΠΑΣΟΚ τον στήριξε και ο «κύριος 0,5%» έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας για δύο πενταετίες! Από τα αζήτητα, δηλαδή, στο ύπατο αξίωμα. Προϊόν -και αυτός- κομματικών ισορροπιών και όχι επιλογή του λαού, ο οποίος ως πολιτικό αρχηγό τον είχε αποδοκιμάσει.
Επειδή, όμως, η πολιτική δεν έχει κανόνες και επειδή πάντα υπάρχει το απρόοπτο, ο Κ. Στεφανόπουλος τον Δεκέμβριο του 2011, με το άρθρο του στην «Καθημερινή» της Κυριακής, εστράφη κατά της άποψης του Αντώνη Σαμαρά για τη διενέργεια προώρων εκλογών, υποστηρίζοντας την παραμονή στην εξουσία της κυβέρνησης Παπαδήμου!
Στη στήλη αυτή έγραφα τότε: «Ας μην απορούμε, λοιπόν, με την άποψη Στεφανόπουλου περί εξαντλήσεως της τετραετίας από την κυβέρνηση Παπαδήμου. “Φέρτε μου έναν νεκρό από το Μνημόνιο”, όμως, δεν μπορεί να πει, γιατί υπάρχουν πλέον πολλοί». Ουδόλως, λοιπόν, μας εκπλήσσουν οι μεταστροφές των πολιτικών μας, ουδόλως απορούμε για τις χωρίς αξιοπρέπεια ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, τους οποίους ο Αλέξης αφήνει στην απέξω με τρόπο επιδεικτικά προσβλητικό.
Ουδόλως απορούμε με το ότι πολλά στελέχη του μορφώματος Καρυστιανού την κάνουν τώρα με ελαφρά πηδηματάκια, διότι η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται και, επίσης, ο καημένος ο Νίκος Καραχάλιος τού τα είχε πει από την αρχή! Στην Ελλάδα η πολιτική, αφότου έγινε επάγγελμα προσοδοφόρο και κλειστό, όλο και περισσότερους παύει να ενδιαφέρει. Κι αυτό δεν είναι καθόλου καλό.
Η ΑΚΙΣ
