Τρεις μέρες και τρεις νύχτες στη Χίο, σε όλες τις πλαζ, τις παραλίες, τις ταβέρνες και τα εστιατόρια που επισκέφθηκα συναντούσα χαρούμενες παρέες Τούρκων επισκεπτών, που περνούσαν ακόμα ένα τριήμερο στο νησί της ελληνικής ναυτοσύνης.
Οπως με πληροφόρησαν κάτοικοι και επιχειρηματίες του νησιού, τα τελευταία χρόνια ο τουρισμός τροφοδοτείται σχεδόν αποκλειστικά από τους γείτονες. «Δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι και οι καλύτεροι πελάτες. Θα προτιμούσαμε να έχουμε Ελληνες επισκέπτες, αλλά πλέον τους έχουμε σχεδόν συνηθίσει».
Ομολογώ ότι στην Αγία Φωτιά, Κυριακή μεσημέρι στα μέσα Σεπτεμβρίου, με θάλασσα λάδι και τον ήλιο να καίει, δεν άκουσα ούτε μία λέξη στα ελληνικά, παρά μόνο τουρκικά. Και, όταν κάποια στιγμή θέλησα να βγω από τη θάλασσα και τα μεγάλα βότσαλα δεν με διευκόλυναν τόσο στο περπάτημα με γυμνά πέλματα, σηκώθηκε ένας ευγενής νεαρός Τούρκος από την ξαπλώστρα του, μου μίλησε τουρκικά, του απάντησα αγγλικά ότι δεν χρειαζόμουν βοήθεια και μου είπε ΟΚ, sir, και πέταξε και ένα «tamam». Το τριήμερο λοιπόν αυτό στη Χίο διαπίστωσα για άλλο ένα καλοκαίρι πόσο ωφέλησε τα ελληνικά νησιά του βόρειου Αιγαίου, ο σωστός χειρισμός του θέματος της βίζας από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών.
«Ναι, είναι αλήθεια ότι έχουμε αναπνεύσει επαρκέστατα στο συγκεκριμένο θέμα» μου είπε τουριστικός παράγων του νησιού. Για να πούμε την πάσαν αλήθεια, τα τελευταία χρόνια που οι νέοι Χιώτες δεν ακολουθούν σε μεγάλο βαθμό πια το ναυτικό επάγγελμα, έχουν στραφεί στον τουρισμό. Και από εκεί που απέφευγαν τους «ξένους» (Ελληνες δηλαδή) στο νησί τους, τώρα ανακαλύπτουν τον κλάδο του τουρισμού και βλέπουμε να ξεφυτρώνουν νέα ξενοδοχεία, να επεκτείνεται το αεροδρόμιο, και το νησί να δέχεται μέχρι και μεγάλα κρουαζιερόπλοια, τα οποία αφήνουν για αρκετές ώρες βόρεια της Χίου, στην πόλη της Χίου, εκατοντάδες επιβάτες.
Βεβαίως, το νησί σφύζει από ζωή. Τρεισήμισι χιλιάδες παιδιά φοιτούν στα δημοτικά σχολεία του νησιού. Κάθε βράδυ τα μπαράκια της παραλίας είναι γεμάτα φοιτητόκοσμο. Η Χίος είναι μία μεγάλη ελληνική κοινωνία, η οποία όλο και μεγαλώνει. Και, φυσικά, να σημειώσουμε την ύπαρξη του πανεπιστημίου και κυρίως του Ναυτιλιακού τμήματος, την πρώτη στην Ελλάδα ιδιωτική ακαδημία μη κερδοσκοπική για πλοιάρχους και μηχανικούς του Ιδρύματος «Μαρία Τσάκου», καθώς και τη «Στέγη της Μαρίας», που φιλοξενεί δωρεάν παιδιά από όλη την Ελλάδα, αγόρια και κορίτσια, που επιθυμούν να ακολουθήσουν το επάγγελμα του ναυτικού για να στελεχώσουν ως πλοίαρχοι και μηχανικοί τα χιλιάδες βαπόρια ελληνικής πλοιοκτησίας.
Κάθε χρόνο και καλύτερα τη βλέπω τη Χίο. Ας ευχηθούμε του χρόνου να παρουσιάσει ακόμα μεγαλύτερη βελτίωση.
Η ΑΚΙΣ
