Ανήκω στους εντυπωσιακά συγκλονισμένους από τις πρόσφατες, βιβλικές πλημμύρες στο μακρινό Νεπάλ. Ακόμα αναρωτιέμαι πώς είναι ποτέ δυνατόν να ξεριζώνονται ολόκληρες γέφυρες και κτίρια σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο. Κι όμως, γίνεται!
- Γράφει ο Κωνσταντίνος Σχοινάς
Πέρα από το σοκ και τη θλίψη, δεν μπορώ να μην παρατηρήσω και κάποια άλλης τάξεως πράγματα. Στα χρόνια που θα ακολουθήσουν, αυτό το συμβάν θα γίνει η ναυαρχίδα της ρητορικής περί παγκόσμιου κλιματικού συναγερμού. Μπορεί ο πρωθυπουργός μας αυτές τις μέρες να έκανε τις βόλτες του στις λιακάδες με τα γαλάζια πουκαμισάκια και να έκοψε κορδέλες, χωρίς να πει τίποτε για τον σύγχρονο κατακλυσμό του Νώε, αλλά την επόμενη φορά που θα επικαλεστεί «περιβαλλοντικούς λόγους» για κάποια απόφασή του, κάπου μέσα στα λεγόμενά του θα εντοπίζουμε να επικαλείται τις τεράστιες συμφορές που προκάλεσε η κλιματική αλλαγή στους κατακαημένους Νεπαλέζους…
Κλιματική αλλαγή ή όχι, πάντως οι φρέσκες ειδήσεις λένε ότι υπήρχαν σημαντικά σημάδια για το επερχόμενο κακό έως και 2 ολόκληρα εικοσιτετράωρα νωρίτερα! Οι θερμοκρασίες, λέει, στα νερά των ορεινών λιμνών και αρκετά ακόμα. Να πούμε επίσης ότι αυτοί που πνίγηκαν, κατοικούσαν σε πόλεις που μάρκαραν τις όχθες των ποταμών πιο στενά κι απ’ όσο μαρκάρει η Αθήνα τον Κηφισό. Ετσι και διαβάζονταν σωστά τα σημάδια, όλοι αυτοί θα ειδοποιούνταν και θα γλίτωναν τουλάχιστον οι ζωές των ανθρώπων…
Συμπερασματικά: για να μην είμαστε άδικοι με τη χώρα μας, παρόμοια σημάδια πιθανότατα θα διαβάζονταν πιο έγκαιρα (αν όχι με την άμεση συμβολή του κράτους, έστω με την κινητοποίησή του από τις ειδοποιήσεις καταρτισμένων και δραστήριων ιδιωτών που επενδύουν χρόνο και χρήμα στην παρακολούθηση των ατμοσφαιρικών και μετεωρολογικών συνθηκών). Αντί να θορυβούνται οι εδώ ιθύνοντες από τα παθήματα που φέρνει η νωχελικότητα παρέα με το χωροταξικό χάος, είναι σίγουρο ότι θα αναλωθούν σε αοριστολογίες (και ηθικολογίες) περί κλιματικής αλλαγής. Ναι, αυτής της γνωστής, που… ανάβει και τις πυρκαγιές!
——————————————————————-
Ανήκω, επίσης, σε αυτούς που μένουν έκθαμβοι από τις προόδους στον τομέα της αποκατάστασης μνημείων και αρχαιολογικών χώρων. Νομίζω πως λιγοστεύουν αισθητά οι αρχαιολογικοί χώροι με συνθήκες σκουπιδότοπου, ενώ χαίρεσαι να βλέπεις πεντακάθαρες τοιχοποιίες και να περπατάς σε καλά προσβάσιμες πολιτιστικές διαδρομές.
Αλλά… η μεγάλη εικόνα δεν πείθει. Αισθάνεσαι στο τέλος ότι όλα αυτά είναι βοηθητικές ενέργειες για χάρη του τουρισμού και των τουριστικών εσόδων! Δεν αντισταθμίζει ακόμα και κάτι τόσο αξιέπαινο την εν γένει εχθρική στάση του κράτους προς τους πολίτες του! Μοιάζει το ελληνικό κράτος σαν τους Ευρωπαίους προηγούμενων γενεών που θαύμαζαν και μελετούσαν τα αρχαία ερείπια και τα μαρμάρινα κορμιά των ημίθεων, αλλά προσπερνούσαν τους φουστανελάδες με περιφρόνηση!
Από τη στήλη «Σχοινί κορδόνι» της «Δημοκρατίας»
