➜ Ακουγα να σχολιάζουν το πρωί στο ραδιόφωνο -αγουροξυπνημένος ακόμη- ότι οι Αμερικανοί ξετρελάθηκαν με το πρωθυπουργικό κατοικίδιο, τον Πίνατ, και ότι είναι η πρώτη φορά που σε μια αρκετά προβεβλημένη διπλωματική επίσκεψη κερδίζει τις περισσότερες εντυπώσεις ένας σκύλος, παρά ο πρωθυπουργός της οικοδέσποινας χώρας.
- Του Κωνσταντίνου Σχοινα
Στην αρχή μού φάνηκε υπερβολικό. Κατόπιν, δεν το βρήκα και τόσο περίεργο να είναι έτσι, δεδομένου ότι όσο αδιαφορούν για εμένα κι εσένα οι Αμερικανοί, άλλο τόσο μπορούν να αδιαφορήσουν και για τον πρωθυπουργό! Αν αύριο κάτι δεν τους αρέσει, δεν θα του δείξουν την ίδια συμπάθεια με αυτή που θα έδειχναν σε ένα αδέσποτο. Κακά τα ψέματα!
➜ Εν τέλει, αναζήτησα σχετικά δημοσιεύματα στις ψηφιακές πλατφόρμες. Πράγματι, υπήρξαν κάποια με ιδιαίτερα φιλοζωική, κολακευτική για τον ένοικο του Μαξίμου διάθεση. Αυτό που έκανε μπαμ ήταν οι πολύ διαφορετικές αντιδράσεις Ελλήνων και Αμερικανών στα προαναφερθέντα δημοσιεύματα. Ενας Ελληνας σχολιαστής, πολύ κυνικά και δηκτικά, σχολίασε: «Ο προηγούμενος πρωθυπουργός μας έτρωγε πολλά πίνατς, οπότε τώρα υπάρχει ένα που τριγυρνάει στον χώρο».
➜ Μια Αμερικανίδα, πάλι, μακριά από την καταθλιπτική εμπειρία της διαδοχής των Ελλήνων πρωθυπουργών και υιοθετώντας την κλασική σκοπιά του δυτικού… αιθεροβάμονος αρχαιολάγνου, παραθέτει μια ολόκληρη «μυθολογική» αφήγηση (εξ ολοκλήρου προϊόν φαντασίας!): «Πρόκειται στην πραγματικότητα για μια αναφορά σε ένα σκυλί της ράτσας μπιγκλ, τον “Σνούπι” , που ήταν το κατοικίδιο της Ελένης της Τροίας. Καθόταν στην κουζίνα της Κλυταιμνήστρας αφότου η Ελένη και ο Πάρις το έσκασαν και ουσιαστικά έκλαψε μέχρι θανάτου. Η αδελφή της Ελένης, η Κλυταιμνήστρα, δοκίμασε τα πάντα – ακόμα και να φέρει πάγο από μακριά, νομίζοντας ότι το σκυλί ζεσταινόταν πολύ, καθώς ήταν λευκό σαν το χιόνι, για το οποίο είχε ακούσει φήμες από τον Βορρά, αλλά δεν είχε ποτέ την τύχη να το δει. Οι λίγοι κύβοι πάγου που άντεξαν στο ταξίδι δρόσισαν το νερό για το εξασθενημένο σκυλί, αλλά αυτό αναζωογονήθηκε μόνο τόσο ώστε να το απολαύσει -προς μεγάλη απογοήτευση της Κλυταιμνήστρας- και στη συνέχεια έπεσε νεκρό. “Αν δεν είχε πιει από το μπολ, ίσως να το είχα δοκιμάσει κι εγώ” . Λοιπόν, τα έξοδα ήταν υψηλά και ο σύζυγός της δεν είχε επιστρέψει ακόμη… Μόνο που ο σύζυγος της Πηνελόπης φαινόταν να αργεί περισσότερο».
➜ Αυτά τα περίεργα θα έχουμε, κυρίες και κύριοι, κάθε φορά που κάποιος μπαστακώνεται μπροστά στον Παρθενώνα και πιάνει να παινεύει και να παινεύει… Τα έχουμε ξαναπεί: Οι ξένοι πρωτίστως θαυμάζουν τους αρχαίους μας προγόνους (κι αυτούς παραπάνω από το δέον…) κι εμάς μας θεωρούν συμπτωματικούς κατοίκους του χώρου επί του οποίου εκείνοι μεγαλούργησαν! Αν όλο αυτό τούς οδηγεί σε δυσερμήνευτες παραισθήσεις, μάλλον τους είναι αδιάφορο…
Από τη στήλη «Σχοινί κορδόνι» της «δημοκρατίας»
