Φεύγω με την ηρεμία και την υπερηφάνεια που σας χάρισα, μαζί με τους συμπαίκτες μου, μερικές πραγματικά ονειρικές στιγμές. Ηταν απίστευτο που το μοιράστηκα αυτό μαζί σας. Σας αγαπώ! Σε ευχαριστώ, Θεέ, που με έκανες Αργεντινό. Εμπρός, Αργεντινή!».
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Ο Λιονέλ Μέσι ανακοίνωσε με ανάρτησή του στο Instagram την απόσυρσή του από την Εθνική Αργεντινής. Μάλιστα, το μήνυμά του ήταν χειρόγραφο, αναρτώντας και φωτογραφίες με τις τρεις σελίδες στις οποίες αποτύπωσε τα συναισθήματά του. Επειτα από 207 συμμετοχές, 125 γκολ, 68 ασίστ, ένα Παγκόσμιο Κύπελλο και δύο Κόπα Αμέρικα ο Μέσι βάζει τέλος, στα 39 του, σε μία τεράστια ποδοσφαιρική πορεία.
Ο Μέσι αποκάλυψε πως οι συγκεκριμένες σκέψεις υπάρχουν από τις 21 Ιουλίου, δύο μέρες μετά τον τελικό του φετινού Μουντιάλ. Ο χαμένος τελικός κόντρα στην Ισπανία ήταν οι τελευταίες του στιγμές με την εθνική του ομάδα, έπειτα από εντυπωσιακές εμφανίσεις. Η αλήθεια είναι πως όλα αυτά τα χρόνια πάλευε με τη βαριά σκιά του Μαραντόνα. Ο Ντιέγκο έγινε ο πιο λατρεμένος άνθρωπος στην Αργεντινή, ένα σύμβολο αξιοπρέπειας και νίκης. Εκείνα τα δύο γκολ κόντρα στην Αγγλία το 1986, στα χρόνια της μεγάλης κρίσης στα Φόκλαντ, τον ανέδειξαν σε λαϊκό ήρωα, όπως στη συνέχεια και η κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Σαν περσόνες Ντιέγκο και Μέσι δεν έχουν καμία σχέση. Επαναστάτης με ή χωρίς αιτία ο ένας και με ζωή στα άκρα, πρότυπο στην καθημερινότητά του και με πρωτοφανή διάρκεια στον πρωταθλητισμό ο άλλος. Είναι, όμως, οι δύο άνθρωποι από τους οποίους κρεμάστηκε για δεκαετίες ολόκληρες ο αργεντίνικος λαός.
Ο Μέσι χρειάστηκε να χάσει τέσσερις τελικούς, έναν σε Μουντιάλ (2014 κόντρα στη Γερμανία) και τρεις σε Κόπα Αμέρικα (2007, 2015, 2016) ώστε να φτάσει στον πολυπόθητο τίτλο με την Αργεντινή, να κατακτήσει το 2021 το πρώτο του Κόπα Αμέρικα και, κυρίως, το 2022 το Μουντιάλ, το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο μετά το 1986 και την ομάδα του Ντιέγκο Μαραντόνα.
«Ηταν μια απόφαση που με πόνεσε, και εξακολουθεί να πονάει, μέχρι τα βάθη της καρδιάς μου, αλλά καταλαβαίνω ότι είναι η κατάλληλη στιγμή. Ορκίζομαι ότι πάντα έδινα τον καλύτερό μου εαυτό, όχι μόνο τα τελευταία χρόνια που κερδίσαμε τα πάντα, αλλά και πριν από αυτό. Πάντα πάλευα και έδινα τα πάντα για αυτή τη φανέλα, για να σας φέρω χαρά και να σας κάνω περήφανους που είστε Αργεντινοί μέσω του ποδοσφαίρου» έγραψε προχθές ο Μέσι.
Με την παγκόσμια κούπα στα χέρια του ο Μέσι έγινε κι αυτός ισάξιος του Μαραντόνα. Πέρασε κι αυτός στο φάσμα του μύθου για τους Αργεντινούς. Ο επόμενος θα έχει πια να «ανταγωνιστεί» δύο σκιές: Οχι μόνο του Μαραντόνα αλλά και του Λιονέλ. Αλλωστε, και ο Μαραντόνα μετά το 1986 έφτασε στον τελικό του 1990 αλλά τον έχασε, τότε από τη Γερμανία. Οπως ακριβώς και ο Μέσι, αλλά από την Ισπανία.
Πριν από δέκα χρόνια, μόλις δύο ημέρες μετά τα 29α γενέθλιά του και λίγο αφότου είχε αστοχήσει σε πέναλτι στη διαδικασία που έκρινε υπέρ της Χιλής τον τελικό του Κόπα Αμέρικα, ο Αργεντινός αποφάσισε ότι είχε φτάσει στα όριά του. Στο μυαλό του, δεν θα φορούσε ξανά τη φανέλα της Αργεντινής: «Για μένα η εθνική ομάδα τελείωσε. Εκανα ό,τι μπορούσα. Πονάει που δεν έγινα πρωταθλητής» είχε δηλώσει.
Τέσσερις χαμένοι τελικοί μέχρι τότε και μια απόφαση εν θερμώ. Ο πόνος του ήταν εύκολο να εξηγηθεί. Πολλές φορές ερχόταν αντιμέτωπος με πολύ σκληρή και άδικη κριτική: «Δεν είναι τόσο καλός όσο ο Ντιέγκο», «εξαφανίζεται στα μεγάλα παιχνίδια», «είναι μέρος της αποτυχίας της χώρας». Πριν από 40 χρόνια η Αργεντινή επικράτησε της Αγγλίας με «το χέρι του Θεού». Ο Μαραντόνα αργότερα παραδέχτηκε ότι έπαιξε την μπάλα με το χέρι και ισχυρίστηκε ότι ήταν εκδίκηση για τις Μαλβίνες, όπως είναι γνωστά τα Νησιά Φόκλαντ στην Αργεντινή.
Η ένταση συνεχίστηκε στους αγώνες του 1998 και του 2002. Το έδαφος παραμένει ένα σημείο τριβής. Ο πρόεδρος της χώρας Χαβιέ Μιλέι, ο οποίος έχει στο παρελθόν επικριθεί για έλλειψη υποστήριξης προς την υπόθεση, έχει γίνει πιο έντονος. Τον περασμένο Απρίλιο δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι τα νησιά «θα είναι πάντα αργεντίνικα».
Παίκτες και οπαδοί ακούγονται να τραγουδούν το «La Cuarta Estrella» («Το Τέταρτο Αστέρι»), ένας ύμνος που έχει γίνει viral στο διαδίκτυο. Το τραγούδι περιλαμβάνει τους στίχους «Για τις Μαλβίνες, για τον Ντιέγκο (Μαραντόνα) και για την τελευταία πορεία του Λίο (Κύριε Μέσι). Αργεντινή, θέλω να σε δω να γίνεσαι πρωταθλητής δύο φορές». Κάτι που δεν συνέβη πριν από λίγες εβδομάδες. Το αν ο Μαραντόνα ήταν ο σπουδαιότερος παίκτης όλων των εποχών, μπροστά από τον συμπατριώτη του Λίο Μέσι ή τον Βραζιλιάνο Πελέ, είναι μια συζήτηση που δεν βγάζει πουθενά. Με την ταπεινή του καταγωγή, το αίμα Γκουαρανί και τις σκούρες μπούκλες του, για τους Αργεντινούς ήταν πάντα το χρυσό αγόρι.
Ομως, ο Μέσι έχει τοποθετηθεί στο ίδιο βάθρο πλέον. Η Αργεντινή χτίστηκε γύρω από τη δική του ιδιοφυΐα. Είναι ο σπουδαιότερος ποδοσφαιριστής του 21ου αιώνα, «παιδί του λαού» κι αυτός.
ΛΙΟΝΕΛ ΜΕΣΙ
Αργεντινός ποδοσφαιριστής
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε στο Ροζάριο της Αργεντινής το 1987. Ο πατέρας του έχει ιταλική-ισπανική καταγωγή και η μητέρα του ιταλική. Στα 4 χρόνια του εντάχθηκε στον τοπικό σύλλογο Γκραντόλι και στα 6 του στη Ροζάριο. Στα 10 του διαγνώστηκε με ανεπάρκεια αυξητικής ορμόνης. Οι γονείς του δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα για τις θεραπείες κι έτσι το 2000 μετακόμισε στην Καταλονία όπου είχε συγγενείς, με παρέμβαση της Μπαρτσελόνα. Εκανε το επίσημο ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Μπαρτσελόνα σε φιλικό με την Πόρτο του Μουρίνιο στις 16.11.2003. Εκτοτε κατέκτησε 10 πρωταθλήματα, τέσσερα Champions League με τους Καταλανούς, πρωταθλήματα με την Παρί Σ.Ζ., το Κόπα Αμέρικα του 2021 και του 2024 και το Μουντιάλ του 2022.
