Σε περιόδους πολιτισμικής καθίζησης, καθέτου εφορμήσεως του επιπέδου της ηγέτιδας τάξης και εκμηδένισης του ηθικού του λαού εμφανίζονται από το πουθενά άνθρωποι που προσπαθούν να πουλήσουν… πανάκειες. Σε όλες τις περιόδους προχωρημένης σήψης και παρακμής απαντώνται τέτοια φαινόμενα.
Μια από αυτές τις περιπτώσεις που εμπίπτουν σ’ αυτόν τον κανόνα είναι εκείνη του Αρτέμη Σώρρα. Η «κυριακάτικη δημοκρατία», μ’ ένα εμπεριστατωμένο άρθρο, παρουσίασε αναλυτικά τόσο τους ισχυρισμούς του «κροίσου», που υπόσχεται λύσεις στο πρόβλημα του ιδιωτικού και του δημόσιου χρέους, όσο και την πεισματάρα πραγματικότητα, που… επιμένει να μην προσαρμόζεται στις ονειροφαντασίες, τις οποίες συνηθίζουν να υιοθετούν άκριτα οι αφελείς και οι απελπισμένοι.
Οπως έγραψε η εφημερίδα μας, ο Σώρρας «ισχυρίστηκε ότι έχει εντοπίσει δισεκατομμύρια ή ακόμα και τρισεκατομμύρια δολάρια, ώστε να δοθεί λύση στο πρόβλημα του χρέους, και απέκτησε σταδιακά ένα ευρύ δίκτυο υποστηρικτών. Το αξιοπερίεργο είναι ότι, μολονότι οι βασικοί ισχυρισμοί του για την προέλευση των αμύθητων ποσών που επικαλείται έχουν διαψευστεί, η Δικαιοσύνη παρακολουθεί (;) αμέτοχη και κανείς εισαγγελέας δεν έχει παρέμβει για να εξακριβωθεί αν τελικά υπάρχει δόση αλήθειας σε όσα κατά καιρούς έχει υποστηρίξει».
Το ρεπορτάζ της «κυριακάτικης δημοκρατίας» εξετάζει έναν προς έναν τους ισχυρισμούς και τις υποσχέσεις του Αρτέμη Σώρρα στο πολυπληθές ακροατήριό του. Ενας από τους πολλούς είχε πολλά μηδενικά! Ολα τα μηδενικά μαζί στριμώχνονταν στο ιλιγγιώδες ποσόν των 600 δισ. δολαρίων, που άξιζαν έξι χρεωστικά ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου, τα οποία είχε στη νόμιμη κατοχή του ο Σώρρας και θα δώριζε στο Ελληνικό Δημόσιο για να ξεχρεώσει.
Αυτό υποτίθεται ότι «ήταν το αντάλλαγμα που έδωσε στον Αρτέμη Σώρρα το αμερικανικό κράτος, επειδή ο πολυμήχανος Ελληνας παραχώρησε τα πνευματικά δικαιώματα μιας “πολύ υψηλής τεχνολογίας” μετατροπής στερεών σε καύσιμα».
Ολα τούτα μπορεί και να έβγαζαν γέλιο, αν προβάλλονταν σε θερινή επιθεώρηση περιοδεύοντος θιάσου. Ομως, το κωμικό σενάριο εισέβαλε στην καθημερινότητά μας και τα αποτελέσματα προκαλούν περισσότερη οργή παρά θυμηδία…
