Εφτασε ήδη η εποχή της κλωνοποίησης του ανθρώπου; Οχι ακόμη, αν και, όπως φαίνεται, οι επιστήμονες πλησιάζουν σταθερά προς αυτήν.
Ετσι, Αμερικανοί ερευνητές από το Εργαστήριο του Ιδρύματος Βλαστοκυττάρων της Νέας Υόρκης χρησιμοποίησαν την τεχνική κλωνοποίησης της Ντόλι, για να εμφυτεύσουν κύτταρα δέρματος από έναν ενήλικα σε ένα ανθρώπινο ωάριο.
Ο στόχος τους, τονίζουν, ήταν θεραπευτικός. Ηθελαν, δηλαδή, να δημιουργήσουν εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα, τα οποία ευελπιστούν ότι μελλοντικά θα χρησιμοποιήσουν σε κυτταρικές θεραπείες για την αντιμετώπιση ασθενειών, όπως το Αλτσχάιμερ και ο καρκίνος. Το αποτέλεσμα; Τα βλαστοκύτταρα που έφτιαξαν, αντί για δύο αντίγραφα από κάθε χρωμόσωμα, καθώς φυσιολογικά έχει ο άνθρωπος από τους δύο γονείς του, είχαν τρία, θυμίζοντας γενετικές ασθένειες, όπως το Σύνδρομο Down. Ετσι, δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για θεραπευτικούς σκοπούς και επέζησαν μόνο για έξι μέρες.
Οι επιστήμονες όμως χαιρετίζουν το πείραμα ως επιτυχημένο, αφού, όπως λένε, αποδεικνύεται ότι τα ωάρια μπορούν να μετατρέψουν κύτταρα δέρματος σε βλαστοκύτταρα – έστω και μεταλλαγμένα. Επίσης, κατάφεραν να «νικήσουν» τις αντιστάσεις του ανοσοποιητικού, ανοίγοντας τον δρόμο για επιτυχέστερη «παραγωγή» εμβρυικών βλαστοκυττάρων στο μέλλον.
Τι πήγε στραβά; Σε αντίθετη με την Ντόλι, όπου η συγκεκριμένη τεχνική «πυρηνικής μεταφοράς σωματικών κυττάρων» πέτυχε να αφαιρέσει πλήρως το γενετικό υλικό του ωαρίου, ώστε να εμφυτευτεί εκεί DNA από ενήλικο πρόβατο με ένα ζεύγος χρωμοσωμάτων, στην περίπτωση του ανθρώπου αυτό δεν πέτυχε.
Ετσι, οι επιστήμονες εμφύτευσαν το ενήλικο DNA στο υπάρχον ωάριο, δημιουργώντας κύτταρα… 3 σε 1. Η έρευνα, βεβαίως, ήδη εγείρει την μήνιν μεγάλης μερίδας της κοινής γνώμης, που αμφισβητεί την ηθική σκοπιμότητα της ανθρώπινης κλωνοποίησης, ακόμη και για θεραπευτικούς λόγους.
Μυρτώ Μπούτση
