Προβληματισμό και θλίψη συνάμα προκαλεί ο προϋπολογισμός του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, όπως αυτός περιγράφεται στην εισηγητική έκθεση του κεντρικού αμυντικού προϋπολογισμού για το 2013 που κατατέθηκε στη Βουλή και αναμένεται να ψηφιστεί την Κυριακή 11 Νοεμβρίου, το ύψος του οποίου καταγράφει χαμηλό εικοσαετίας!
Ειδικότερα, ο κεντρικός προϋπολογισμός του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, που αφορά τα λειτουργικά έξοδα των Ενόπλων Δυνάμεων, για το έτος 2013 θα ανέλθει στο ποσό των 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ, μειωμένος κατά 14,3% σε σχέση με το 2012, ο οποίος κινείται στα 3,1 δισ. ευρώ. Σε αυτό το ποσό θα πρέπει να προστεθεί και 1 δισ. ευρώ επιπλέον, που αφορούσε την αποπληρωμή εξοπλιστικών προγραμμάτων των προηγούμενων ετών.
Συνολικά, το 2013 ο αμυντικός προϋπολογισμός θα κινηθεί στα 3,8 δισ. μαζί με τα 1,2 δισ. ευρώ που προβλέπονται για την αποπληρωμή παλαιότερων υποχρεώσεων. Με λίγα λόγια, πρόκειται για έναν προϋπολογισμό ο οποίος δεν έχει ίχνος πρόβλεψης για ποσά τα οποία δεσμεύονται για την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων με νέες προμήθειες οπλικών συστημάτων. Ολες οι πιστώσεις του κεντρικού προϋπολογισμού του υπουργείου καλύπτουν στη συντριπτική τους πλειονότητα ανελαστικές δαπάνες, όπως η μισθοδοσία του προσωπικού και τα λειτουργικά έξοδα.
Το υποτιθέμενο σκέλος των «εξοπλιστικών» δαπανών που αναφέρεται στην εισηγητική έκθεση του υπουργείου Οικονομικών αφορά αποκλειστικά και μόνο τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την υλοποίηση παλαιοτέρων προγραμμάτων προμηθειών, ενώ πλέον η «προμήθεια αμυντικού υλικού» εστιάζεται μόνο στις προμήθειες ανταλλακτικών και λοιπών υλικών συντήρησης εξοπλισμού, πλέον των καυσίμων!
Εκτός του ότι ο προϋπολογισμός φέρει και τις μειώσεις των μισθολογικών αποδοχών των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, αποδοχές που τους οδηγούν σε καθεστώς πραγματικής εξαθλίωσης και πείνας, οδηγεί και τη συνολική δυναμική των Ενόπλων Δυνάμεων σε μαρασμό και απαξία.
Η εξέλιξη αυτή, που προβληματίζει πολύ σοβαρά τον υπουργό Εθνικής Αμυνας Πάνο Παναγιωτόπουλο, ο οποίος αναζητάει εναλλακτικές λύσεις, έρχεται σε μια χρονική στιγμή που οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις βρίσκονται σε μια άνευ προηγουμένου εξοπλιστική φρενίτιδα, με εξοπλιστικά προγράμματα που μετά βίας μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει εξαιτίας του αριθμού και της συχνότητάς τους, ενώ και οι γεωπολιτικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή με την κρίση στη Συρία καθιστούν τα πράγματα δύσκολα.
Παράλληλα, προκύπτουν τα ερωτήματα πώς με αυτόν τον προϋπολογισμό η Ελλάδα θα μπορέσει να διεκδικήσει τα δικαιώματά της στο Αιγαίο, πώς θα μπορέσει να αμφισβητήσει στην πράξη την «διαταγή» του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου να μην προχωρήσει δηλαδή σε ανακήρυξη της ΑΟΖ, πώς θα εκμεταλλευθεί τα ενεργειακά κοιτάσματα όταν οι Ενοπλες Δυνάμεις της χώρας μας θα βρίσκονται σε καθεστώς αποσύνθεσης, εξαιτίας της εντολής από ξένα κέντρα αυτές στο τέλος να διαλυθούν.
