Απόβαση στον ισπανικό Νότο, εκεί όπου ευδοκιμεί η ισπανική εκδοχή των bamboccioni. Μονάχα που οι νέοι Ισπανοί, οι οποίοι καταλήγουν στο παιδικό δωμάτιο έπειτα από μια εργασιακή οδύσσεια, δεν θυμίζουν «τα αιώνια παιδιά της Ιταλίδα μαμάς». Είναι νέοι, πτυχιούχοι με προϋπηρεσία, οι οποίοι αναγκάζονται να επιστρέψουν στην αγκαλιά της «μάδρε», αφού πρώτα γνώρισαν τις απολαύσεις και το κόστος ανεξάρτητης ζωής. Η κρίση όμως αποκαλύπτει ολοένα και περισσότερα πρόσωπα. Ενα από αυτά, το δημογραφικό. Εσωτερικές μετακινήσεις ή απλά επιστροφές. Ιδίως στην Ανδαλουσία, όπου η ανεργία έχει ξεπεράσει το 36%. Ακόμα όμως και για εκείνους που παραμένουν επαγγελματικά ενεργοί η αυτονομία δεν είναι δεδομένη, καθώς τα έσοδα δεν φτάνουν για τη συντήρηση της δικής τους μικρής εστίας, όπως για τον 36χρονο Χάιμε Γκαρσία, αρχιτέκτονα και ιδιοκτήτη της επιχείρησης Dinamo στη Σεβίλη. Η ανδαλουσιανή πόλη με τα ιστορικά κτίρια ήταν κάποτε παράδεισος για όσους ασχολούνταν δημιουργικά ή τεχνικά με τον κτηματομεσιτικό τομέα. Η ύφεση όμως σήμανε και την παύση των αναστηλώσεων και των συντηρήσεων των προσόψεων του αποικιακού πλούτου. Ο Χάιμε είναι ένας από τους 302.500 νέους της πόλης που αναζητούν μια θέση εργασίας ικανή να τους παρέχει τα προς το ζην.
«Το όνειρό μου πια είναι να ανεξαρτητοποιηθώ οικονομικά από τη μαμά και τον μπαμπά» αναφέρει o 30χρονος Αλμπέρτο Μπάριος, πτυχιούχος της διοίκησης επιχειρήσεων με ειδικότητα στις δημόσιες σχέσεις, ο οποίος αναγκάστηκε να επιστρέψει στο παιδικό του δωμάτιο στη γενέτειρά του πόλη, τη Χερέθ, όταν έμεινε άνεργος. Μονάχα που ο Αλμπέρτο συστήνεται «γεννημένος αισιόδοξος». Σε αυτό αποδίδεται προφανώς και η δημιουργικότητά του εν μέσω κρίσης. Ο Αλμπέρτο επινόησε μια εφαρμογή για τα «έξυπνα κινητά» και κυνηγά πελάτες με ένα και μοναδικό κίνητρο: ένα δικό του σπίτι.
Η επιστροφή στη «μάδρε» είναι η μια διέξοδος στο οικονομικό αδιέξοδο των νέων Ισπανών. Η άλλη είναι η ξενιτιά, όπως για τον Μανουέλ Βιβάρ, πρώην συνεργάτη του Γκαρσία. Μόνο το 2012 150.000 νέοι μεταξύ 25 και 29 ετών έγιναν «οικονομικοί μετανάστες», για να μη γίνουν προφανώς bamboccioni α λα ισπανικά…
Δήμητρα Αθανασοπούλου
