Στη δημιουργία καινούργιων και πολύ πιο αποτελεσματικών αντιβιοτικών, τα οποία θα καταπολεμούν βακτήρια που έχουν αναπτύξει αντίσταση σε πολλά από τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται σήμερα, φαίνεται ότι θα οδηγήσει η νέα ανακάλυψη επιστημόνων από τη Σκοτία, τη Γερμανία και τη Γαλλία.
Διεθνής ομάδα επιστημόνων ανακάλυψε πώς ένα φυσικό αντιβιοτικό που παράγεται από τον ανθρώπινο οργανισμό με την εφίδρωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καταπολέμηση του μικροβίου της φυματίωσης και άλλων επικίνδυνων ασθενειών! Η ουσία αυτή ονομάζεται δερμισίνη και οι επιστήμονες κατάφεραν να αποκρυπτογραφήσουν την ατομική της δομή, γεγονός που τους αποκάλυψε για πρώτη φορά ότι είναι ένα ισχυρό όπλο για την καταπολέμηση επικίνδυνων βακτηρίων.
Οπως αναφέρουν οι επιστήμονες στην έκθεσή τους, παρόλο που είναι γνωστό ότι υπάρχουν περίπου 1.700 τύποι φυσικών αντιβιοτικών, ως σήμερα οι ίδιοι δεν μπορούσαν να κατανοήσουν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν. Οι ουσίες αυτές ονομάζονται αντιμικροβιακά πεπτίδια και σε βάθος χρόνου αποδεικνύονται πολύ πιο αποτελεσματικά σε σχέση με τα γνωστά αντιβιοτικά, επειδή τα βακτήρια δεν προλαβαίνουν να αναπτύξουν αντίσταση σ’ αυτά.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, τα αντιμικροβιακά πεπτίδια επιτίθενται στην «αχίλλειο πτέρνα» των βακτηρίων, δηλαδή στα κυτταρικά τους τοιχώματα, τα οποία δεν μπορούν να τροποποιηθούν γρήγορα ώστε να αντισταθούν στην επίθεση. Ετσι, προφανώς θα οδηγήσουν στην ανάπτυξη αντιβιοτικών νέας γενιάς, που θα καταπολεμούν διάφορες μολύνσεις.
Η δερμισίνη, όπως και οι άλλες ουσίες που δημιουργούνται με την εφίδρωση, ελευθερώνουν στο δέρμα ορισμένα πανίσχυρα αντιβιοτικά, τα οποία δρουν άμεσα κάθε φορά που προκύπτει κάποιος μικροτραυματισμός ή τσίμπημα κουνουπιού. Η δερμισίνη είναι ένα από αυτά και μάλιστα σχηματίζει μικροσκοπικά «κανάλια», που διαπερνούν την κυτταρική μεμβράνη των βακτηρίων, η οποία έτσι επιτρέπει την ανεξέλεγκτη εισροή νερού και φορτισμένων σωματιδίων, με αποτέλεσμα τα βλαβερά μικρόβια να σκοτώνονται.
Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες των πανεπιστημίων Εδιμβούργου, Γκέτινγκεν, Τίμπινγκεν και Στρασβούργου και δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences».
Αλεξάνδρα Χυδηριώτη
