«Η χώρα διανύει περίοδο κρίσης και, όταν το πλοίο πέφτει σε καταιγίδα, ο καπετάνιος δεν το εγκαταλείπει» διεμήνυε μέσω της αργεντινής εφημερίδας «Clarin» ο Σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Ασαντ, ενώ μέσω της συνέντευξής του τόνιζε ότι θα εγκαταλείψει την εξουσία μόνο αν του το ζητήσει ο λαός της Συρίας «στις προεδρικές εκλογές του 2014».
Παρ’ όλα αυτά, η αιματοχυσία στη Συρία συνεχίζεται, στο πλαίσιο ενός εμφυλίου πολέμου που έχει στοιχίσει ήδη τη ζωή σε τουλάχιστον 90.000 ανθρώπους, «γεννώντας» εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες.
Την ίδια ώρα, και στον απόηχο της αποκάλυψης των «New York Times» ότι οι Ρώσοι προμήθευσαν το συριακό καθεστώς με πυραύλους Γιαχόντ και εξελιγμένα συστήματα ραντάρ, με τα οποία ο στρατός του Ασαντ θα μπορεί να πλήττει θαλάσσιους στόχους, προέκυψε ξανά το ερώτημα: «Ποιος εξοπλίζει ποιον στη Συρία;»
Από τη μια πλευρά, οι Ρώσοι, παραδοσιακοί σύμμαχοι των Σύρων, ισχυρίζονται ότι «εκτελούν παλιότερες συμφωνίες πώλησης όπλων» και ότι δεν προτίθενται να συνάψουν νέα συμβόλαια με τη Δαμασκό. Ταυτόχρονα, και οι Ιρανοί, σύμφωνα με εκθέσεις των δυτικών μυστικών υπηρεσιών, φέρεται να μεταφέρουν όπλα στη Συρία, μέσω του ιρακινού εναέριου χώρου – κάτι το οποίο όμως διαψεύδει κατηγορηματικά η Βαγδάτη.
Στον αντίποδα οι ΗΠΑ, που έως σήμερα ισχυρίζονταν ότι προσφέρουν «αποκλειστικά και μόνο ανθρωπιστική βοήθεια», σύμφωνα με πληροφορίες, σε συνεργασία με Βρετανία και Γαλλία εκπαιδεύουν αντιισλαμιστές αντάρτες σε στρατόπεδα της Ιορδανίας. Σύμφωνα μάλιστα με το «Spiegel», ήδη οι μυστικές υπηρεσίες της Ιορδανίας δουλεύουν από κοινού με Αμερικανούς κομάντος προκειμένου αρχικά να στείλουν στη Συρία 1.200 άτομα – με την προϋπόθεση να μην έχουν ισλαμιστικά φρονήματα.
Ρόλο-κλειδί βέβαια στις εξελίξεις στο συριακό μέτωπο φαίνεται ότι παίζει το τελευταίο διάστημα και η Τουρκία. Με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να διεκδικεί ηγεμονικό ρόλο στις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, ήδη από την εποχή των εξεγέρσεων στην Αίγυπτο και τη Λιβύη, η Αγκυρα εμφανίζεται πια ως «η ιδανική γέφυρα προώθησης των δυτικών συμφερόντων στην περιοχή». Κι αυτό διαφάνηκε τόσο από τη συνάντηση που είχαν πριν από λίγες μέρες ο Τούρκος πρωθυπουργός με τον Μπαράκ Ομπάμα όσο και στην ομιλία του Ερντογάν στο Ινστιτούτο Brookings. Εκεί ο Τούρκος πρωθυπουργός, στο πλαίσιο συζήτησης, σχολίασε ότι «η απόφαση για εφαρμογή ή όχι ζώνης απαγόρευσης πτήσεων εντός του συριακού εναέριου χώρου αποτελεί θέμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ».
Γιώργος Τραπεζιώτης
