Ηταν ένα βράδυ του 1979, στο πρώτο Ιδρυτικό Συνέδριο της Ν.Δ., όταν ο αείμνηστος Μιλτιάδης Εβερτ έπαιξε πόλο κόντρα στον Ανδρέα Ανδριανόπουλο στην πισίνα του ξενοδοχείου «Παλλήνη» στη Χαλκιδική. Εφτά χρόνια αργότερα, στο δεύτερο συνέδριο της Ν.Δ., που έγινε στο «Makedonia Palace», οι διοργανωτές ανακάλυψαν ότι δεν έφταναν οι καρέκλες. Ετσι ειδοποιήθηκαν όλοι οι ΟΝΝΕΔίτες να πεταχτούν στο ζαχαροπλαστείο «Τόττη», που τότε βρισκόταν απέναντι από το ξενοδοχείο, για να κουβαλήσουν τις καρέκλες και να… σώσουν το συνέδριο.
Αυτές είναι μόνο μερικές από τις μικρές ιστορίες των συνεδρίων που μας διηγήθηκαν οκτώ από τα στελέχη της Ν.Δ. Θεσσαλονίκης που ανήκουν σε διαφορετικές γενιές και που η συνολική θητεία τους… ξεπερνά τους δύο αιώνες.
Ο πιο ηλικιωμένος είναι ο Μίμης Στάμος, συνταξιούχος γιατρός και πρώην βουλευτής Χαλκιδικής. Φίλος του αείμνηστου Γεωργίου Ράλλη, του Κωστή Στεφανόπουλου και του Ιωάννη Βαρβιτσιώτη. Ιδρυτικό μέλος της Ν.Δ. (κομματική θητεία 39 χρόνια). Τι ζητά σήμερα από τη Ν.Δ.; Να αγωνίζεται και να είναι δίπλα στους απλούς ανθρώπους.
Τριάντα εννιά χρόνια κομματικής ζωής μετρούν επίσης ο Λουκάς Ανανίκας και ο Γιάννης Σφενδόνης. Ο Λουκάς Ανανίκας ήταν ο πρώτος αναπληρωτής γραμματέας της ΕΚΟ πανεπιστημιακών, ενώ διατέλεσε γραμματέας Οργανωτικού επί Κώστα Καραμανλή και γενικός γραμματέας του ΥΜΑΘ από το 2004 έως το 2010. Τι θυμάται από το παλιά; Την ατάκα του 2004, όταν η Ν.Δ. έγινε κυβέρνηση. «Τώρα χρειαζόμαστε νέφτι για να τρέχουμε». Οσο για το Γιάννη Σφενδόνη, που ήταν ένα από τα πρώτα εκλεγμένα μέλη της Διοικούσας της Ν.Δ. επί προεδρίας Αντώνη Παρίση και αυτός που έχει ετοιμάσει σχεδόν όλους τους αναπτυξιακούς φακέλους υποψηφίων της Ν.Δ. και του κόμματος για την κεντρική Μακεδονία και τη Θεσσαλονίκη, δεν ξεχνά την παγωμάρα στο συνέδριο της Ν.Δ. του 1996, που ξεκίνησε λίγο μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου. Για τη Ν.Δ. σήμερα λέει απλά τέσσερις λέξεις «Να επιστρέψει στον λαό».
Μαθουσάλας στην κομματική ζωή θεωρείται και ο εκπαιδευτικός Γιάννης Πάδας (34 χρόνια στο κόμμα), που μπήκε στην ΟΝΝΕΔ Λάρισας το 1979 και ήταν ο ιδρυτής της πρώτης ΔΑΠ-ΝΔΦΚ σε παιδαγωγικό τμήμα της χώρας. Στα ιδιαίτερά του και η διαγραφή από την ΟΝΝΕΔ στην πορεία προς τον πρώτο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ το 1987. Ως σταθμούς στην πορεία του κόμματος αναφέρει την ανασυγκρότηση της ΟΝΝΕΔ από τον Ευάγγελο Αβέρωφ και τον Βασίλη Μιχαλολιάκο, την έντονη κομματική δραστηριότητα, αλλά και τις ζυμώσεις του παρασκηνίου της περιόδου 1990-96, την εφορία για την επανίδρυση του κράτους την περίοδο 2001-06, αλλά και τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, «τον πρώτο και ουσιαστικά τελευταίο μέχρι σήμερα γραμματέα της Ν.Δ.».
Επόμενη γενιά θεωρείται ο γιατρός Νίκος Λιακόπουλος, που φέτος συμπληρώνει 22 χρόνια στη Ν.Δ. Από το 1996 μέλος της Κ.Ε. της ΟΝΝΕΔ, διατέλεσε πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Θεσσαλονίκης από το 2000-02 και μέλος της γραμματείας Οργανωτικού της Ν.Δ. από το 2004 έως το 2012. Θυμάται την αποθεωτική υποδοχή που γνώρισε ο Αντώνης Σαμαράς στο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ το 1992, αλλά και την ατάκα του Κώστα Καραμανλή στη συνάντηση που είχε πριν από το συνέδριο του 1997 με ΟΝΝΕΔίτες. «Το συνέδριο έχει ήδη τελειώσει. Πείτε μου τις θα κάνουμε την επόμενη ημέρα».
Η δικηγόρος Ιωσηφίδου Κάτια είναι ήδη μέλος της ΟΝΝΕΔ εδώ και οκτώ χρόνια. Για το συνέδριο τονίζει ότι πρέπει «να δώσει το μήνυμα να βγει η νέα γενιά στο προσκήνιο». Στο ίδιο μήκος κύματος και η πιο μικρή της ομήγυρης. Η Φιλιώ Ακριτίδου, που είναι ήδη μέλος της νεολαίας της Ν.Δ. εδώ και τρία χρόνια, τονίζει ότι «πρέπει να υπάρξει νέα πνοή και η Ν.Δ. να αποκτήσει έναν ξεκάθαρο πολιτικό προσανατολισμό».
Νίκος Οικονόμου