Ο πύργος που γυρίζει, προσφέροντας θέα 360 μοιρών από ψηλά στη Θεσσαλονίκη. Ο πύργος του ΟΤΕ, το σύμβολο της διεθνούς έκθεσης, μετράει 43 χρόνια ζωής. Γνώρισε στιγμές δόξας αλλά και εγκατάλειψης, εξακολουθεί όμως να αποτελεί έναν καλό λόγο να σηκώσει κάποιος το βλέμμα του ψηλά για να τον θαυμάσει.
Κι όμως… γυρίζει! Αυτή είναι η απάντηση στην απορία των κατοίκων της Θεσσαλονίκης για το αν ο δεύτερος πύργος-σύμβολο της πόλης (μετά τον Λευκό Πύργο) εξακολουθεί να περιστρέφεται προσφέροντας ένα μοναδικό θέαμα σε όσους βρίσκονται στην καφετερία που λειτουργεί σε έναν από τους ορόφους.
Μια βλάβη στον μηχανισμό περιστροφής το 1988 έκανε τον πύργο του ΟΤΕ να σταματήσει να λειτουργεί. Εως το 2005 ήταν… ακίνητος αφήνοντας στους περισσότερους Θεσσαλονικείς να πιστεύουν ότι το ίδιο συμβαίνει και σήμερα.
«Ο πύργος γυρίζει κανονικά. Το δάπεδό του περιστρέφεται με ταχύτητα μιας πλήρους περιστροφής σε 45-60 λεπτά. Το όλο σύστημα κινήσεως αποτέλεσε τεχνικό επίτευγμα του οίκου Rohr. Ο μηχανισμός περιστροφής παρουσίασε πρόβλημα και σταμάτησε να λειτουργεί στα μέσα του 1988 και αποκαταστάθηκε μετά τις εργασίες επισκευής το 2005» λέει στη «δημοκρατία» ο τεχνικός διευθυντής της ΔΕΘ Αρης Γραμμένος.
Αν και όπως δείχνει το όνομά του, ανήκει στον ΟΤΕ, ο πύργος είναι ιδιοκτησίας της ΔΕΘ-Helexpo, που τον έχει μισθώσει στον oργανισμό τηλεπικοινωνιών.
Στην πρώτη φάση, το 1969, έγινε η γενική αρχιτεκτονική και στατική μελέτη, και κατασκευάστηκαν η θεμελίωση, το υπόγειο και ο πρώτος όροφος, ώστε να λειτουργήσει τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ως περίπτερο του ΟΤΕ στην 34η Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης.
Στη β’ φάση, από 1ης Μαρτίου έως 29 Αυγούστου 1970 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του έργου, ώστε να λειτουργήσει με τη σημερινή του μορφή στη διάρκεια της 35ης ΔΕΘ.
Το συνολικό ύψος του είναι 72,4 μέτρα (ύψος κτίσματος 44,20 μ. και μεταλλικού ιστού 28,20 μ.), με 166 σκαλιά που οδηγούν στον 4ο όροφο.
Στους ορόφους του λειτουργούσαν στο παρελθόν εκθεσιακοί χώροι όπου γινόταν παρουσίαση του ΟΤΕ και πολλών σύγχρονων τηλεπικοινωνιακών δομών, ενώ στον 4ο όροφο λειτουργεί τα τελευταία χρόνια μια καφετερία που προσφέρει καφέ με θέα στους τέσσερις ορίζοντες της πόλης, χωρίς ο επισκέπτης να χρειαστεί να σηκωθεί από τη θέση του.