Ο,τι θα έπρεπε να έχουν κάνει οι ελληνικές κυβερνήσεις χρόνια τώρα έρχεται να το κάνει μια εφημερίδα και μάλιστα από τη χώρα που γεννήθηκε ο Αδόλφος Χίτλερ.Ο λόγος για την αυστριακή εφημερίδα «Ντερ Στάνταρντ», που στη χριστουγεννιάτικη έκδοσή της κάνει εκτενή αναφορά στις οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα, κατηγορώντας το Βερολίνο για διαχρονικά ανέντιμη στάση απέναντι στην Αθήνα!
Το δημοσίευμα
Χαρακτηριστικά αναφέρει το δημοσίευμα (που έγινε με αφορμή την επικείμενη κατάθεση της σχετικής εμπιστευτικής έκθεσης, από την ειδική ομάδα εργασίας στον υπουργό Οικονομικών) ότι η επιχειρηματολογία των γερμανικών κυβερνήσεων είναι κατά κάποιον τρόπο ανέντιμη, όπως επισημαίνουν επανειλημμένα Γερμανοί ιστορικοί, οι Χάγκεν Φλάισερ και Αλμπρεχτ Ριτσλ. Και αυτό γιατί μετά το 1945 η Βόνη «παρηγορούσε» τους Ελληνες ότι όταν η Γερμανία θα έχει επανενωθεί θα μπορούσε να λυθεί οριστικά το ζήτημα των αποζημιώσεων. Ωστόσο, όταν έγινε πραγματικά η επανένωση, ήταν ήδη αργά, καθώς οι Γερμανοί στη «Συνθήκη των δύο συν τέσσερις» του 1990 περιέλαβαν προληπτικές διατάξεις για να αποτρέψουν περαιτέρω αξιώσεις για αποζημιώσεις.
Στη συνέχεια σημειώνεται ότι κατά την επίσκεψη του Γερμανού προέδρου Γιόακιμ Γκάουκ την περασμένη άνοιξη στην Ελλάδα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας είχε ζητήσει να αρχίσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα η αποπληρωμή των αποζημιώσεων από τη Γερμανία, κάτι στο οποίο ο Γιόακιμ Γάουκ είχε αντιτάξει χαρακτηριστικά: «Ξέρετε τι πρέπει να απαντήσω! Η νομική οδός γι’ αυτό έχει κλείσει».
Η «Ντερ Στάνταρντ» αναφέρει ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει για τους υπαλλήλους στο υπουργείο Οικονομικών στην Αθήνα και για τον Παναγιώτη Καρακούση, που για πρώτη φορά συγκέντρωσε τα διασκορπισμένα αρχεία και ο οποίος στο σημειωματάριό του σημειώνει έναν δεκαπενταψήφιο αριθμό, δηλαδή 1,5 τρισεκατομμύριο δραχμές (περίπου 4 δισ.), που αφαιρέθηκαν και είναι καταγεγραμμένα στην Τράπεζα της Ελλάδος, ως καταναγκαστικό δάνειο, το οποίο απέσπασαν το Μάρτιο του 1942 από τους Ελληνες το γερμανικό Ράιχ και η Ιταλία.
Σημειώνει επιπλέον ότι οι υπάλληλοι σε αυτούς τους υπολογισμούς τους δεν συμπεριέλαβαν καν τα δισεκατομμύρια δραχμών που ήταν τα μηνιαία έξοδα των κατοχικών δυνάμεων, τις κατοχικές αποζημιώσεις από τις καταστροφές που προκάλεσαν, ενώ, όπως παρατηρεί ο Παναγιώτης Καρακούσης, το δάνειο παραμένει ανοιχτό και υπάρχουν οι υπογραφές των κατακτητών, οι οποίοι μάλιστα λίγο πριν από το τέλος του Πολέμου είχαν πληρώσει δύο δόσεις του, κάτι που αποδεικνύει ότι επρόκειτο πράγματι για ένα δάνειο.
Ο ίδιος, όπως σημειώνει η εφημερίδα, «με την ομάδα εργασίας επί δύο χρόνια ερεύνησαν και υπολόγισαν τι οφείλει η Γερμανία στους Ελληνες ως σήμερα», ενώ εκφράζει θλίψη βλέποντας μερικούς στη Γερμανία και αλλού να αμφισβητούν το προφανές, δηλαδή τις ζημίες που υπέστη η Ελλάδα, καθώς αρκεί και μόνο να αναλογιστεί κανείς ότι η χώρα μας είχε τις μεγαλύτερες απώλειες εκείνη την εποχή, εφόσον 1.400.000 Ελληνες είχαν πεθάνει ή τραυματιστεί.
«Διαγραφή του χρέους»
Τη διαγραφή -ουσιαστικά- του χρέους της Ελλάδας, την οποία μάλιστα συνδέει όχι μόνο με τη διάσωση της χώρας αλλά και του ίδιου του ευρώ, εισηγείται στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Μπρίγκελ -που λειτουργεί ατύπως ως δεξαμενή σκέψης της Ε.Ε.- ο Αμερικανός ακαδημαϊκός Ασόκα Μόντι. Ο κ. Μόντι λέει ότι «πάρα πολλά λάθη» έγιναν, αλλά «μια νέα αρχή μπορεί να συμβεί. Η τρόικα πρέπει να συγχωρήσει μέρος του ελληνικού χρέους». Προτείνει δε στην τρόικα να δεχθεί «το προφανές: ότι η Ελλάδα θα αποπληρώσει το χρέος της σε βάθος χρόνου – ας πούμε σε εκατό χρόνια».
Νίκος Ελευθερόγλου
