Ξεπερνά τους Ολάντ, Σαρκοζί και Στρος Καν στις τελευταίες δημοσκοπήσεις
Από τη Δήμητρα Αθανασοπούλου
Ο Φρανσουά Ολάντ υπήρξε άστατος και ασυνεπής, τόσο προσωπικά όσο και πολιτικά. Μόνο που οι Γάλλοι πολίτες έχουν αποδείξει στην Ιστορία πως είναι «ελευθεριακοί» στον έρωτα, όχι όμως και στην οικονομική πολιτική. Γι’ αυτό και στρέφονται στη Μαρίν Λεπέν, η οποία αποδεικνύεται «δυνατή, παρά την αταξία», όπως σημειώνει χαρακτηριστικά το προχθεσινό πρωτοσέλιδο της γαλλικής «Liberation».
Η γαλλική εφημερίδα επικαλείται την τελευταία δημοσκόπηση, σύμφωνα με την οποία ο Νικολά Σαρκοζί προκύπτει «αδύναμος, παρά την ενότητα».
Με άλλα λόγια; Ο σοσιαλιστής πρόεδρος -το πρόσωπο του οποίου αποτυπώνεται τουλάχιστον προβληματισμένο στις σελίδες του γαλλικού Τύπου- δεν αναμένεται να φτάσει στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, ενώ η Μαρίν Λεπέν θεωρείται το φαβορί της προεδρικής κούρσας!
Για την ακρίβεια, βάσει των στοιχείων της δημοσκόπησης της εταιρίας IFOP, η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Le Figarο», ο «Monsieur Normal» ενδέχεται να συγκεντρώσει μόλις το 19% των ψήφων, δηλαδή αρκετά λιγότερες σε σχέση με τους πολιτικούς αντιπάλους του.
Μεγάλη αποδοχή
Την ίδια στιγμή, η επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου εμφανίζεται να χαίρει της στήριξης του 27% των ψηφοφόρων, ενώ ο πρώην «υπερπρόεδρος» Νικολά Σαρκοζί και ο πρώην πρωθυπουργός Αλέν Ζιπέ συγκεντρώνουν από 25% ο καθένας στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων στις προγραμματισμένες για το 2017 προεδρικές εκλογές.
Η δημοσκόπηση-κόλαφος για τον «Κύριο Φυσιολογικό» δόθηκε στη δημοσιότητα μία ημέρα πριν από την πολυαναμενόμενη συνέντευξη Τύπου του Γάλλου προέδρου. Στο σχετικό δημοσίευμά της, η «Figaro» υπογραμμίζει ότι «οι Γάλλοι δεν θέλουν πια τον Ολάντ για υποψήφιο». Μάλλον κανείς δεν θέλει τελικά έναν τόσο «Φυσιολογικό Πρόεδρο»… Σε προηγούμενη δημοσκόπηση για τις προεδρικές εκλογές του 2017, ακόμα και ο Ντομινίκ Στρος Καν εμφανίστηκε να προηγείται του Φρανσουά Ολάντ, γεγονός που αποδεικνύει ότι οι Γάλλοι είναι σχεδόν έτοιμοι να συγχωρήσουν έναν ισχυρό άνδρα ο οποίος αδυνατεί να δαμάσει τα άγρια ένστικτά του όταν αυτά αφορούν μια γυναίκα, αλλά όχι έναν δειλό πρόεδρο που αδυνατεί να «δαμάσει» μια χώρα.
