Η «δεύτερη» ευκαιρία σε επιχειρηματίες που έπεσαν έξω και η δυνατότητα του δικαστηρίου να αλλάζει διοικήσεις
Σαρωτικές αλλαγές στο Πτωχευτικό Κώδικα προβλέπει νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, το οποίο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση ως τις 27 Οκτωβρίου 2016!
Με τις προτεινόμενες αλλαγές προβλέπεται η δυνατότητα μιας «δεύτερης» ευκαιρίας για τους επιχειρηματίες των οποίων οι επιχειρήσεις πέφτουν έξω, καθώς προωθείται η απαλλαγή από τα χρέη τους με στόχο να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία για να δοκιμάσουν τις δυνατότητές τους στον επιχειρηματικό στίβο. Σήμερα η παραγραφή επέρχεται μετά την ολοκλήρωση της πτωχευτικής διαδικασίας, που είναι πολυετής. Βασική προϋπόθεση ωστόσο αποτελεί η απουσία δόλου στην πτώχευση.
Επιπλέον, στις διατάξεις του σχεδίου νόμου υπάρχει πρόβλεψη το πτωχευτικό δικαστήριο να μπορεί να αποφασίσει την αλλαγή της διοίκησης μιας εταιρίας που τελεί σε διαδικασία πτώχευσης, αλλά και ο εισηγητής να μπορεί να διατάξει τη διενέργεια ελέγχου από το ΣΔΟΕ ή άλλα ελεγκτικά όργανα της διοίκησης.
Συγκεκριμένα, προβλέπεται το πτωχευτικό δικαστήριο να μπορεί μετά από αίτηση του συνδίκου (διαχειριστής αφερεγγυότητας) να αφαιρέσει από τον οφειλέτη τη διοίκηση της πτωχευτικής περιουσίας με τον όρο ότι αυτό επιβάλλεται από το συμφέρον των πιστωτών, δηλαδή για παράδειγμα τραπεζών ή προμηθευτών. Σε μια τέτοια περίπτωση το δικαίωμα διοίκησης θα αναλαμβάνει ο σύνδικος, ενώ ως την επικύρωση του σχεδίου αναδιοργάνωσης θα απαγορεύεται η διάθεση στοιχείων του ενεργητικού της επιχείρησης, ουσιαστικά δηλαδή «μπλοκάρεται» το ξεπούλημα της επιχείρησης.
Εξυγίανση
Επιπλέον, σύμφωνα με τις διατάξεις του σχεδίου νόμου κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο με πτωχευτική ικανότητα, το οποίο έχει το κέντρο των κύριων συμφερόντων του στην Ελλάδα και βρίσκεται σε παρούσα ή επαπειλούμενη αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεών του, μπορεί να υπαχθεί στη διαδικασία εξυγίανσης (άρθρο 99) με απόφαση του αρμόδιου δικαστηρίου, ύστερα από αίτησή του.
Για να επικυρωθεί η συμφωνία εξυγίανσης θα πρέπει να έχει συναφθεί συμφωνία μετά του οφειλέτη και των πιστωτών, που εκπροσωπούν το 60% του συνόλου των απαιτήσεων. Επιπλέον, το Δημόσιο κ.λπ. μπορεί να συναινεί στη σύναψη συμφωνίας εξυγίανσης υπογράφοντας τη συμφωνία, με τους ίδιους όρους όμως που θα συναινούσε, υπό τις ίδιες συνθήκες, ιδιώτης πιστωτής!
