Μειώνει τον κίνδυνο εμφράγματος στους ασθενείς με διαβήτη τύπου 2
Ασπίδα προστασίας για την καρδιά των διαβητικών αποδεικνύεται το Viagra. Ερευνα επιστημόνων του University of Manchester έδειξε ότι η χρήση του μειώνει τον κίνδυνο εμφράγματος σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, ενώ παράλληλα αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες επιβίωσης σε περίπτωση που πάθουν έμφραγμα. Μειώνει, επίσης, τον κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε άλλη αιτία.
Προϋπάρχουσες έρευνες έχουν δείξει ότι ο διαβήτης αποτελεί παράγοντα κινδύνου για τη σωστή λειτουργία της καρδιάς, καθώς οι πάσχοντες κινδυνεύουν κατά τουλάχιστον 50% περισσότερο να πάθουν έμφραγμα, σε σχέση με τα άτομα που δεν πάσχουν από διαβήτη. Στην έρευνα που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Heart, οι ειδικοί του Institute of Cardiovascular Sciences του University of Manchester επισημαίνουν ότι προηγούμενες έρευνες έδειχναν ότι φάρμακα που περιείχαν αναστολείς PDE5 κρατούσαν υγιή την καρδιά.
Από τη στιγμή που το Viagra περιέχει την ουσία σιλδεναφίλη, που είναι αναστολέας PDE5, η ερευνητική ομάδα εξέτασε πώς σχετίζεται με το έμφραγμα σε άτομα που πάσχουν ταυτόχρονα από διαβήτη τύπου 2 και από στυτική δυσλειτουργία. Ανέλυσαν τα στοιχεία από 5.956 άντρες με διαβήτη τύπου 2, ηλικίας 40-89 ετών, που αφορούσαν την περίοδο 2007-2015. Από αυτούς 1.359 λάμβαναν Viagra για την καταπολέμηση της στυτικής δυσλειτουργίας, ενώ 1.031 ασθενείς είχαν υποστεί στο παρελθόν έμφραγμα.
Διαπίστωσαν ότι οι 1.359 ασθενείς που λάμβαναν Viagra αντιμετώπιζαν κατά 31% μικρότερο κίνδυνο να πεθάνουν από οποιαδήποτε αιτία σε σχέση με τους υπολοίπους. Ειδικότερα, ο κίνδυνος εμφράγματος ήταν σημαντικά μικρότερος, καθώς μόνο το 5,2% από αυτούς έπαθαν έμφραγμα, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους υπόλοιπους συμμετέχοντες στην έρευνα οι οποίοι δεν λάμβαναν κάποιον αναστολέα PDE5 ήταν 8,9%.
Οσον αφορά τους 1.031 ασθενείς με ιστορικό εμφράγματος, ο κίνδυνος θανάτου όσων λάμβαναν Viagra ήταν κατά 40% μικρότερος σε σχέση με τους ασθενείς στους οποίους δεν χορηγούνταν. Ειδικότερα, η θνησιμότητα μεταξύ όσων λάμβαναν αναστολείς PDE5 ανερχόταν σε 25%, ενώ μεταξύ όσων δεν τους χρησιμοποιούσαν ήταν 42,7%.
