Πρέπει να δραστηριοποιηθείς, να τονωθούν η θέληση, η βούλησή σου. Πίστεψε στο θαύμα και μην ζεις την αποτυχία προκαταβολικά
Από τον π.
Ανδρέα Κονάνο
Θα πάρω, κατ’ αρχάς, μια βαθιά ανάσα και θα πω: «Δόξα τω Θεώ που αναπνέω». Θα πιάσω λίγο τον σφυγμό μου και θα πω: «Δόξα τω Θεώ που ζω. Που χτυπάει η καρδιά μου. Που υπάρχω». Κι έχει ο Θεός. Θα το παλέψω. Οπως και οι άλλοι, θα παλέψω κι εγώ. Και δεν θα μ’ αφήσει ο Θεός. Και θα ελπίζω. Και θα πιστεύω. Και θα προσπαθώ. Και θα προσεύχομαι. Και θα βάλω κι άλλους να προσεύχονται. Και θα κουνάω και τα πόδια μου να πάω εκεί όπου μπορώ.
Είναι ανάγκη να κάνω κάτι. Κινήσεις συγκεκριμένες. Θυμάσαι που μου ‘λεγες συνέχεια: «Θέλω να παντρευτώ, θέλω να παντρευτώ». Και μου ‘λεγες ειρωνικά: «Ξέρω ότι εσείς θα μου πείτε “έχει ο Θεός, έχει ο Θεός”». Και σου είπα τότε: «Αν κι εσύ δεν κάνεις κάτι, τι θα αλλάξει;» Πράγματι, έχει ο Θεός. Αλλά πρέπει εσύ ο ίδιος να πας να βρεις αυτό που έχει ο Θεός. Να δραστηριοποιηθείς. Να συνεργήσεις. Να συνεργαστείς με τον Θεό. Για να χαρείς αυτό το δώρο που κάνει ο Θεός. Πρέπει ν’ απλώσεις το χεράκι σου, ώστε να Τον συναντήσεις και να πεις: «Θεέ μου, σ’ ευχαριστώ».
Βγες, λοιπόν, απ’ το σπίτι σου. Πώς περιμένεις να παντρευτείς κλεισμένος όλη μέρα κι όλη νύχτα μες στο σπίτι σου, βλέποντας εκπομπές στην τηλεόραση, ακούγοντας ραδιόφωνο, διαβάζοντας βιβλία, και προσεύχεσαι να βρεις. Και τι περιμένεις; Να χτυπήσει την πόρτα μια κοπέλα που πουλάει βιβλία και να πει: «Ξέρετε, ήρθα να παντρευτούμε, αν συμφωνείτε, γιατί είμαι το θαύμα της προσευχής σας»;
Μπορεί να γίνει κι αυτό, βέβαια. Αν έχεις τέτοια προσευχή παρρησίας και θαυματουργή. Μπορεί να συναντήσεις το πρόσωπο της ζωής σου και να γνωριστείτε σαν από θαύμα. Αλλά, γενικά, είναι ανάγκη να κάνεις κι εσύ κάτι. Είναι ανάγκη να βγεις. Να δραστηριοποιηθείς. Να τονωθούν η θέληση κι η βούλησή σου. Τι ρωτούσε ο Κύριος πριν από κάθε θαύμα; «Θέλεις υγιής γενέσθαι;» Θέλεις; Αρρωστος είσαι, το βλέπω. Αλλά το ότι θες να γίνεις καλά δεν είναι και πολύ σίγουρο. Δεν ξέρω αν θέλεις να γίνεις καλά. Θέλεις; Πες το. Πες το, για να τ’ ακούσεις εσύ. «Λοιπόν, θέλω». «Απόδειξέ το. Ντύσου. Φτιάξου. Βγες. Περπάτα και συνάντησε ανθρώπους». Μιλάω γενικά. Δεν το λέω μόνο για τα θέματα του γάμου. Αναφέρω συχνά το θέμα του γάμου, επειδή πολλοί νέοι άνθρωποι δυσκολεύονται σ’ αυτό. Κοίταξε, κρίση περνάνε όλα τα θέματα. Κι ο γάμος περνάει κρίση. Και το να βρεις τον άνθρωπό σου και να κάνεις γάμο, κι αυτό περνάει κρίση. Είναι, γενικά, η εποχή των κρίσεων και των εσωτερικών ταλαιπωριών στη ζωή. Πάντα έτσι δεν ήταν;
Θα κάνουμε αγώνα. Μόνο μην απογοητεύεσαι. Σε παρακαλώ. Ηρθες και μου είπες: «Κάντε μία ευχή κι εσείς, πάτερ, γιατί την Τρίτη δίνω εξετάσεις ένα πολύ δύσκολο μάθημα, που δεν το βλέπω να περνάω». Μα εσύ, πριν δώσεις εξετάσεις, έχεις ήδη αποτύχει μέσα σου. Δηλαδή ζεις την αποτυχία πανηγυρικά και προκαταβολικά. Πώς να περάσεις με τέτοια ψυχολογία; Αφού ήδη έχεις αποτύχει μέσα σου. Δεν πιστεύεις τίποτα. Ούτε στη δική σου ικανότητα ούτε στη δύναμη του Θεού. Ούτε στο θαύμα ούτε στη θεϊκή ενίσχυση. Τίποτα. Τι προσευχή να κάνω εγώ τώρα; Πού να πέσει αυτή η προσευχή; Δώσ’ μου το χέρι σου, για να κάνω προσευχή. Της πίστεως το χέρι. Της ζωντανής εμπιστοσύνης στον Θεό. Να Τον επικαλείσαι και να λες: «Θα γίνει». Πώς το λέει στους ψαλμούς… Κάποια φοβερά λόγια έχει ο προφήτης Δαυίδ, που λέει στον Θεό: «Βράχε μου. Στήριγμά μου. Καταφύγιό μου. Πέτρα μου». Ονομάζει έτσι τον Θεό. Είναι ο βράχος μου. Βράχος είναι κάτι αμετακίνητο. Δηλαδή μιλάμε για μεγάλη σιγουριά κι ασφάλεια. Αλλού λέει: «Ανεβαίνω στον βράχο, σκάνε τα κύματα δίπλα μου και δεν με νοιάζει τίποτα. Είμαι πάνω στον βράχο μου». «Θεέ μου, είσαι Εσύ για μένα το παν».
Από την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια
