Η Ελλάδα συμμετέχει σε ριάλιτι επιβίωσης καθημερινά • Αρθρο «δημοκρατίας» Β. Ελλάδος 
Από τον
Ιγνάτιο Καϊτεζίδη*
Εδώ και πάρα πολύ καιρό θέμα καθημερινής συζήτησης αποτελεί η τηλεοπτική παραγωγή του Σκάι «Survivor». Η εκπομπή κάνει εντυπωσιακά νούμερα τηλεθέασης, οι «Διάσημοι» και οι «Μαχητές» καθηλώνουν με τις αγωνιστικές και τις συναισθηματικές επιδόσεις τους, οι μαθητές χασμουριούνται στις τάξεις τις δύο πρώτες ώρες του μαθήματος το επόμενο πρωί και οι ειδήσεις της επικαιρότητας έχουν δευτερεύουσα σημασία. Μάλιστα, το θέμα έφτασε στη Βουλή και στο ΕΣΡ για να συμπληρωθεί η εικόνα μιας Ελλάδας που ασχολείται με το συγκεκριμένο «reality»!
Ασφαλώς η παραγωγή εντυπωσιάζει με τον τρόπο που είναι γυρισμένη. Πρωτότυπα παιχνίδια και δοκιμασίες, εξωτικά τοπία, χαρακτήρες, σχέσεις και εντάσεις, τοτέμ και βραβεία ασυλίας και επικοινωνίας, φαγητό για τους νικητές, σκηνικό καλοκαιρινής υπαίθριας διαβίωσης σε σκληρές συνθήκες (για όποιον το πιστεύει) και γενικά συνταγή reality show που έχει υψηλά ποσοστά επιτυχίας ως τηλεοπτικό προϊόν.
Κι όμως, είναι περίεργο να εντυπωσιαζόμαστε από ένα τεχνητό ριάλιτι επιβίωσης (survivor), αφού μάλλον ζούμε σε μια χώρα που συμμετέχει σε αυτό καθημερινά.
Survivors είναι όλοι οι Ελληνες πολίτες που εδώ και δεκαετίες αντιμετωπίζουμε μια ανοργάνωτη Πολιτεία, με κακές υποδομές, χωρίς ποιοτικές υπηρεσίες, με επικίνδυνους δρόμους, με νόμους που δεν λειτουργούν, με υποβαθμισμένα σχολεία και δημόσια νοσοκομεία, με αγώνα για να εφαρμόζεται το αυτονόητο.
Survivors είναι οι Ελληνες μικροσυνταξιούχοι που ζουν σήμερα σε ένα ακριβό κράτος με μικρή σύνταξη, που πρέπει να πληρώσουν ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, φάρμακα, είδη πρώτης ανάγκης και που ασφαλώς φαντάζονταν πως στη δύση του βίου τους θα ζούσαν καλύτερα χρόνια.
Survivors είναι οι «κλοσάρ» που έχουν γεμίσει τους ελληνικούς δρόμους, οι οποίοι κοιμούνται στο ύπαιθρο, έχουν μπροστά τους μια πινακίδα που γράφει «πεινάω» και οι οποίοι ως εκ θαύματος μένουν αθέατοι από τους περαστικούς που βιάζονται να δουν τους τηλεοπτικούς survivors.
Survivors είναι οι άνεργοι, συχνά όλα τα μέλη μιας οικογένειας, που είναι σε αριθμό ακόμη μια μικρή Ελλάδα. Ανθρωποι που δίνουν καθημερινά έναν τεράστιο αγώνα επιβίωσης, με κομμένο ρεύμα, με απλήρωτους λογαριασμούς, με χρέη που τους πνίγουν, χωρίς να υπάρχει στον ορίζοντα προοπτική σταθερής εργασίας.
Survivors είναι οι Ελληνες επιχειρηματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες, αυτοί που ακόμη δεν έφυγαν, που έχουν απέναντί τους ένα κράτος αδιάφορο, εχθρικό στην επιχειρηματικότητα, με ατελείωτη γραφειοκρατία, με υψηλούς φόρους και εισφορές. Και που χιλιάδες από αυτούς χάνουν τη μάχη της επιβίωσης.
Survivors είναι οι μαθητές που προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα από τις αμέτρητες εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, οι γονείς που κάνουν πέντε περιστασιακές δουλειές για να τα βγάλουν πέρα, οι ασθενείς που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία χωρίς γάζες και φάρμακα, οι δήμοι που λειτουργούν χωρίς χρήματα και προσωπικό, μια ολόκληρη χώρα.
Αν θέλει λοιπόν κάποιος να δει survivors, ας κάνει μια βόλτα να δει τους αστέγους, αυτούς που αναζητούν τροφή στα σκουπίδια, τα κλειστά μαγαζιά. Ας διαβάσει τις ειδήσεις, ας δει τους δείκτες της ανεργίας, ας καθίσει σε ένα αεροδρόμιο να δει πόσοι νέοι φεύγουν. Και τότε θα διαπιστώσει πως όλη η Ελλάδα αποτελεί ένα εξαιρετικό πλατό για την παραγωγή ενός «Survivor». Με τη θλιβερή διαφορά πως αυτό είναι το αληθινό!
*Δήμαρχος Πυλαίας – Χορτιάτη,
αντιπρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών της ΚΕΔΕ
