Αποκάλυψη του «Spiegel» για εξωφρενική φοροδιαφυγή από ομίλους-κολοσσούς με εικονικές θυγατρικές εταιρίες
Από τη
Θεανώ Καρούτα
Ο δρόμος για τη φοροδιαφυγή περνάει (και) από τη Μάλτα για πολλές εταιρίες-κολοσσούς, όπως αποκαλύπτεται σε ρεπορτάζ του γερμανικού περιοδικού «Spiegel». Σύμφωνα με το δημοσίευμα, μεγάλοι, διεθνούς δραστηριότητας, επιχειρηματικοί όμιλοι εφαρμόζουν επιλήψιμες τακτικές, στήνοντας εικονικές θυγατρικές εταιρίες και υποκαταστήματα στον φορολογικό παράδεισο της Μάλτας, στερώντας έτσι από τις χώρες τους δισεκατομμύρια ευρώ από τους χαμένους φόρους.
Το ρεπορτάζ βασίζεται σε χιλιάδες έγγραφα που περιήλθαν στην κατοχή του ερευνητικού δικτύου European Investigati Collaborations (EIC), το οποίο δεν διστάζει να κατονομάσει εταιρίες-γίγαντες που ακολουθούν αυτήν την πρακτική, όπως οι BMW, Bosch, BASF, Deutsche Bank, Merck, Rheinmetall και Puma, που είναι εγκατεστημένες στη Μάλτα. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι πολλές από αυτές δεν αναφέρονται στους τηλεφωνικούς καταλόγους, δεν έχουν προσωπικό, ενώ τρεις εξ αυτών φαίνεται να μοιράζονται και τις ίδιες εγκαταστάσεις, αφού έχουν το ίδιο… κουδούνι. Η εταιρία Lufthansa, μάλιστα, φέρεται ότι έχει στη νησιωτική χώρα όχι μία ούτε δύο, αλλά 18 θυγατρικές εταιρίες!
Οπως αποκαλύπτει το «Spiegel», η Μάλτα δελεάζει τους επιχειρηματικούς ομίλους με τους αθέμιτα χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές της, προσφέροντάς τους τον φορολογικό παράδεισο που ονειρεύονται. Τα επονομαζόμενα «MaltaFiles» δίνουν μια ενδεικτική εικόνα για το σύστημα ίδρυσης εταιριών στη χώρα, ενώ το 6%, ο συντελεστής με τον οποίο φορολογούνται τα κέρδη κατά το μαλτέζικο φορολογικό σύστημα, εξηγεί με σαφήνεια γιατί οι μεγαλύτεροι όμιλοι εταιριών του δείκτη DAX της Φρανκφούρτης σπεύδουν να… δραστηριοποιηθούν στον Παναμά της Ευρώπης.
Το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του γερμανικού περιοδικού, πάντως, καταλήγει ότι οι όμιλοι διατηρούν εταιρίες-φαντάσματα μόνο για να δρέπουν τα οφέλη των χαμηλών φορολογικών συντελεστών, χωρίς να έχουν πράγματι επιχειρηματική δραστηριότητα. Υπενθυμίζεται ότι η Μάλτα έχει υπεραμυνθεί των φορολογικών προνομίων τα οποία παρέχει παρά τις επικρίσεις του Ευρωκοινοβουλίου και κρατών-μελών της Ε.Ε.
