Ενα νέο όπλο για τον καρκίνο του πέους χωρίς αφαίρεση των γεννητικών οργάνων
Από την
Κατερίνα Στυλιανέα
Οκαρκίνος του πέους είναι μια εξαιρετικά σπάνια νεοπλασία (η συχνότητα εμφάνισής του είναι μικρότερη από 1 στους 100.000 άνδρες στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ), όμως μέχρι σήμερα απαιτούσε αφαίρεση μέρους ή όλων των γεννητικών οργάνων στους πάσχοντες άνδρες, προκειμένου να διασφαλιστούν καλύτερο προσδόκιμο επιβίωσης και αποτροπή της μετάστασης.
Τώρα, πολλοί ασθενείς επιλέγουν τη μέθοδο της βραχυθεραπείας για την αντιμετώπιση του καρκίνου αυτού, καθώς το χειρουργείο επηρεάζει συνήθως τη σεξουαλική ικανότητα αλλά και τη λειτουργία του ουροποιητικού συστήματος. Γάλλοι ερευνητές του Ινστιτούτου «Gustave Roussy» υπό τον δρα Alexandre Escande, που μελέτησαν την εφαρμογή της, διαπίστωσαν ότι έχει ανάλογα ποσοστά επιτυχίας με τη χειρουργική αφαίρεση, κυρίως όμως αφήνει ανέπαφο και λειτουργικό το ανδρικό μόριο.
Ειδικότερα, όπως επισημαίνουν στη σχετική μελέτη τους, από ένα δείγμα 201 ασθενών που διαγνώστηκαν με τη σπάνια νεοπλασία, το 79% που επέλεξε τη βραχυθεραπεία είχε επιβιώσει τουλάχιστον μία δεκαετία μετά την επέμβαση. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρίας, η 10ετής επιβίωση στους ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική αφαίρεση εκτιμάται στο 85%.
Στη βραχυθεραπεία, οι πηγές ακτινοβόλησης της ακτινοθεραπείας τοποθετούνται στο εσωτερικό ή πολύ κοντά στον όγκο. Αυτή η ακτινοβόληση «εκ των έσω» έχει το πλεονέκτημα της χαμηλότερης δόσης ακτινοβολίας και της συγκριτικά μικρότερης (έναντι της κλασικής εξωτερικής ακτινοθεραπείας) συχνότητας εμφάνισης σοβαρών παρενεργειών.
Από τους άνδρες που επιβίωσαν μετά τη βραχυθεραπεία το 82% δεν εμφάνισε ξανά καρκίνο πέους, το 4% χρειάστηκε να υποβληθεί σε χειρουργική ολική αφαίρεση, ενώ στο 13% ο καρκίνος επανήλθε και απαιτήθηκε μερική χειρουργική αφαίρεση. Αλλο ένα 13% στο σύνολο χρειάστηκε να υποβληθεί σε χειρουργείο για την αντιμετώπιση παρενεργειών της θεραπείας, όπως επώδυνες εξελκώσεις.
Οι πιθανότητες επανεμφάνισης του καρκίνου διαπιστώθηκε ότι ήταν αυξημένες στους άνδρες των οποίων ο όγκος ήταν μεγαλύτερος των τεσσάρων εκατοστών. Σημειώνεται ότι η πλημμελής τοπική υγιεινή, το σεξουαλικό ιστορικό (πολλοί ερωτικοί σύντροφοι, πρώιμη έναρξη σεξουαλικής δραστηριότητας) και το ιστορικό κονδυλωμάτων σχετίζονται με τριπλάσιο έως πενταπλάσιο αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του πέους.
