Τρία καταστροφικά σενάρια για την Ελλάδα, με στόχο τη δήθεν ελάφρυνση του χρέους, συζητήθηκαν στο Eurogroup της περασμένης Δευτέρας. Και τα τρία σενάρια είναι ουσιαστικά παραλλαγές της συμφωνίας Μέρκελ – Λαγκάρντ, που αποκάλυψε η «δημοκρατία» στις 16 Απριλίου.
Σύμφωνα με τη συμφωνία αυτήν, στην Ελλάδα θα δοθούν «υποσχετικές» για το χρέος («κλείδωμα» επιτοκίων, επιμήκυνση κ.λπ.), με υποχρέωση της χώρας να επιτυγχάνει πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ για μια πενταετία.
Παράλληλα, εμπιστευτικό έγγραφο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) -το παρουσίασε το Reuters- αποκαλύπτει πλήρως τη νέα τακτική του Βερολίνου, που επιζητεί να δεσμεύσει την Ελλάδα σε εξωφρενικά πρωτογενή πλεονάσματα για μια 20ετία, προκειμένου να μην υπάρξει ουσιαστική αναδιάρθρωση του χρέους. Ειδικότερα, τα τρία σενάρια είναι τα εξής:
1 Το πρώτο σενάριο είναι σαν να έχει γραφτεί από τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε! Δεν προβλέπει ελάφρυνση χρέους, εάν η Αθήνα διατηρήσει πρωτογενή πλεονάσματα τουλάχιστον 3,5% του ΑΕΠ έως το 2032 και πάνω από το 3% έως το 2038. Μια δεύτερη επιλογή στο συγκεκριμένο σενάριο υποθέτει ότι η Ελλάδα διασφαλίζει την ανώτατη δυνατή ελάφρυνση χρέους με βάση τη συμφωνία του Μαΐου του 2016. Σε αυτή την περίπτωση, θα έπρεπε να διατηρήσει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% έως το 2022, ενώ μετά θα μπορούσε να το μειώσει περίπου στο 2% έως τα μέσα της δεκαετίας του 2030 και στο 1,5% έως το 2048, με μέσο πλεόνασμα 2,2% την περίοδο 2023-2060. Οποιες ελαφρύνσεις του χρέους θα περιοριστούν στην επέκταση της μέσης σταθμισμένης ωρίμανσης των δανείων κατά 17,5 χρόνια (από 32,5 χρόνια σήμερα), στην «οροφή» 1% στο επιτόκιο των δανείων και την αγορά από τον ESM των 13 δισ. ευρώ που οφείλει η Ελλάδα στο ΔΝΤ.
2 Το δεύτερο σενάριο βασίζεται στις προβλέψεις του ΔΝΤ για επιστροφή σε πρωτογενή πλεονάσματα 1,5% από το 2023, έπειτα από πλεονάσματα 3,5% για μια πενταετία. Προβλέπει ότι το ελληνικό χρέος θα αυξάνεται από το 2022, αγγίζοντας το 226% το 2060, ενώ θα χρειάζονταν νέα ανακεφαλαιοποίηση οι τράπεζες.
3 Το τρίτο σενάριο, που είναι ουσιαστικά μια παραλλαγή του δευτέρου, προβλέπει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% έως το 2022, που θα υποχωρήσει στη συνέχεια στο 1,8%, αντί για 2,2% την περίοδο 2023-2060. Η Ελλάδα θα χρειαζόταν επιμήκυνση των μέσων ωριμάνσεων των ευρωπαϊκών δανείων κατά 15 έτη, με ταυτόχρονο «κλείδωμα» του επιτοκίου στο 1% έως το 2050.
