Σαν τον δολοφόνο που επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου γυρνά ξανά και ξανά στις μέρες που σαν ύπαρχος του «Τιτανικού» οδήγησε την Ελλάδα στην ξέρα του ΔΝΤ, από την οποία επτά χρόνια μετά αδυνατεί να ξεφύγει.
Σε συνέντευξή του, ο τότε υπουργός Οικονομικών παραδέχεται ότι ακόμη κι αν το έλλειμμα ήταν στο 9%-10% -όπως λέει ότι νόμιζαν πριν από τις εκλογές του 2009-, «την προσαρμογή θα την είχαμε κάνει, τη λιτότητα δεν τη γλιτώναμε». Παραδέχεται δηλαδή εμμέσως πλην σαφώς ότι το έλλειμμα μπορεί και να «φουσκώθηκε» εκ των υστέρων!
Προκύπτει, βέβαια, και το εύλογο ερώτημα: Αφού γνώριζαν ότι θα πήγαιναν σε προσαρμογή και λιτότητα, γιατί δεν άκουσαν τον Κ. Καραμανλή, που ζητούσε συναίνεση, αλλά αντίθετα προκάλεσαν εκλογές εξαπατώντας τον ελληνικό λαό με το «λεφτά υπάρχουν»;
Επιμένει επίσης ότι μετά τις εκλογές ο διοικητής της Εθνικής Τράπεζας Γιώργος Προβόπουλος τους ενημέρωσε ότι το έλλειμμα θα φτάσει -αν δεν ξεπεράσει- το 12%. Στη συνέχεια, πάντως, ο κ. Παπακωνσταντίνου, με τον επικεφαλής της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Ανδρέα Γεωργίου, σε αγαστή συνεργασία με τους δανειστές, το ανέβασε στο 15,4%, για να εκλείψει κάθε ελπίδα για τη χώρα.
Περιγράφει, όμως, και την προσφυγή στο ΔΝΤ. Αρχικά, λέει, η Ευρώπη δεν το ήθελε. Σε επίσκεψη που είχαν κάνει στο Παρίσι, ο Σαρκοζί τούς είχε πει: «Δεν υπάρχει περίπτωση να δεχτώ εγώ το ΔΝΤ στην Ευρώπη. Το Ταμείο είναι για την Αφρική». Δύο εβδομάδες μετά, του το επέβαλε η Μέρκελ.
Στις αρχές Απριλίου του 2010 η κυβέρνηση δυσκολευόταν ακόμη να υπογράψει την προσφυγή στο Μνημόνιο με τη συμμετοχή και του ΔΝΤ. Να τι λέει ο κ. Παπακωνσταντίνου για τη σύσκεψη στο Μαξίμου, όπου αποφασίστηκε η προσφυγή: «Στη διάρκεια της σύσκεψης η γραμματέας του Γιώργου Παπανδρέου μάς διέκοψε. Ηταν στο τηλέφωνο ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών. “Γιώργο”, μου είπε, “δεν έχετε άλλο χρόνο, πρέπει να υπογράψετε”». Και αμέσως μετά ο «Γιώργος» εισηγήθηκε στον πρωθυπουργό την προσφυγή στον μηχανισμό.
Στις 19 Μαΐου έσκαγε ένα ομόλογο 9 δισ. ευρώ και -αντίθετα από ότι υπόσχονταν προεκλογικά- χρήματα δεν υπήρχαν…
