Η είδηση που έρχεται από τη γειτονική Ιταλία προκαλεί την ίδια τη λογική και την φύση και βάζει μπουρλότο στα θεμέλια του ιερού θεσμού της οικογένειας, καθώς το Εφετείο του Μπάρι αποφάνθηκε ότι ένα παιδί μπορεί πλέον να έχει, και επίσημα, τρεις γονείς!
Η συγκεκριμένη περίπτωση όπως μετέδωσε το ΑΠΕ ΜΠΕ, αφορά ένα παιδί τεσσάρων ετών που γεννήθηκε στη Γερμανία από έναν βιολογικό πατέρα, ο οποίος είναι παντρεμένος με έναν Ιταλογερμανό άνδρα, και μια κοινή τους φίλη που λειτούργησε ως βιολογική μητέρα. Παρόλο που δεν ακολουθήθηκε η μέθοδος της παρένθετης μητρότητας, το παιδί αναγνωρίστηκε από τους βιολογικούς γονείς και στη συνέχεια ανατέθηκε στη φροντίδα του ζευγαριού των ανδρών.
Ο σύντροφος του πατέρα έλαβε την έγκριση να υιοθετήσει το παιδί και να του δώσει το επώνυμό του, μια διαδικασία που επικυρώθηκε από τη γερμανική δικαιοσύνη. Όταν η οικογένεια μεταφέρθηκε στην Ιταλία, το Εφετείο του Μπάρι αναγνώρισε αυτή την τριπλή γονική σχέση ως καθόλα νόμιμη, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά που ιταλικό δικαστήριο αποδέχεται επίσημα ότι ένας ανήλικος διαθέτει τρεις και όχι δύο γονείς!
Πίσω από τις νομικές διατυπώσεις και τις εκθέσεις των κοινωνικών λειτουργών κρύβεται η απόλυτη έκπτωση της Ευρώπης από τις θεμελιώδεις αξίες της. Η απόφαση αυτή συνιστά μια επικίνδυνη ιδεολογική ακροβασία που προσβάλλει βάναυσα την ίδια την έννοια της μητρότητας αλλά και τη μητέρα Φύση.
Η μητέρα, από ιερό σύμβολο και φυσικός πυλώνας της ζωής, υποβιβάζεται σε μια γραφειοκρατική παράμετρο που απλώς παρέχει τη συγκατάθεσή της για να μοιραστεί το παιδί της σε ένα σχήμα τριών προσώπων. Πρόκειται για μια πρωτοφανή διολίσθηση προς τον παραλογισμό, όπου η Ευρώπη απομακρύνεται από κάθε έννοια φυσικής τάξης, μετατρέποντας τη γονεϊκότητα σε ένα είδος κοινωνικού συμβολαίου που τροποποιείται κατά το δοκούν.
Αυτή η ανατροπή εκθέτει ανυπεράσπιστους ανηλίκους σε πειραματισμούς. Το πλέον τρομακτικό ερώτημα αφορά την πνευματική ανάπτυξη ενός παιδιού που καλείται να μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον όπου η σταθερότητα των ρόλων έχει αποδομηθεί πλήρως. Είναι αδύνατο να προβλέψει κανείς τι θα προκαλέσει στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του το γεγονός ότι δεν θα γνωρίζει ποιον να αποκαλέσει πατέρα και ποια μητέρα, ή πώς θα αντιληφθεί την έννοια της οικογένειας όταν η ίδια η πολιτεία την παρουσιάζει ως ένα άθροισμα επιθυμιών των ενηλίκων που επικυρώνει ένα δικαστήριο.
Η Ευρώπη, στην αγωνιώδη προσπάθειά της να φανεί προοδευτική, θυσιάζει τη λογική και το αυτονόητο συμφέρον του παιδιού στον βωμό μιας ψευδεπίγραφης ελευθερίας και των δικαιωμάτων χωρίς όρια.
