Οταν κάποιος κατάμουτρα σου προσβάλλει τα πολυτιμότερα ιερά σου, δεν κάθεσαι ποτέ να τον αντιμετωπίσεις σαν ισότιμο συνομιλητή
Λόγω σπουδής των θετικών επιστημών στο πανεπιστήμιο, πάντα ήμουν εκ φύσεως επιφυλακτικός σε κάθε συνωμοσιολογική θεωρία. Απαιτούσα ισχυρές αποδείξεις όποτε το θέμα ήταν άκρως αιρετικό, ανάλογα δυνατές αποδείξεις με την ένταση της ανατρεπτικότητας της θέσης που άκουγα. Σε πολλές παρέες και συζητήσεις φαινόμουν δυσάρεστος κατά την ανάπτυξη μιας άποψης όταν αυτή μου φαινόταν αντιεπιστημονική.
Μάλιστα θυμάμαι τον εαυτό μου πριν από 10 και 20 έτη να έχω και έπαρση στην άρνησή μου, λόγω της ζωηράδας που είχα λόγω του νεαρού της ηλικίας μου, ενώ τα τελευταία έτη έχω αλλάξει, και είμαι πολύ πιο ήπιος ή και δεν αντιδρώ και καθόλου, αφήνοντας τον συνομιλητή μου να αναπτύξει τη θέση του όσο υπερβολική και αν μου φαίνεται.
Με έκπληξη τα τελευταία χρόνια διαπιστώνω ότι θεωρίες που μου φαίνονταν ανυπόστατες -και μέρος μιας λαϊκής υποκουλτούρας απέναντι στο κατεστημένο- επιβεβαιώνονται! Το νησί του Τζέφρι Επσταϊν, όπου παιδεραστία, κανιβαλισμός και βιασμοί ανηλίκων λάμβαναν χώρα από ανώμαλες ελίτ, η επίσημη ανακοίνωση από τις ΗΠΑ για επιβεβαιωμένες καταγραφές UFO και συντονισμένες προσπάθειες για φαλκίδευση εκλογικών αποτελεσμάτων. Αυτό που μου έκανε τελευταία εντύπωση είναι η δήλωση του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, πρώην προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στο ντοκιμαντέρ του Σκάι, για την περίοδο της ελληνικής κρίσης χρέους.
Εκεί τον άκουσα να λέει ανερυθρίαστα ότι κατά τη διάρκεια της πίεσης στο Eurogroup προς εμάς, τους Ελληνες, στα σοβαρά Ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομίας εξέφρασαν την άποψη να πουλήσουμε την Ακρόπολη των Αθηνών. Δεν το έλεγε με χιούμορ. Πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε την απόλυτη απανθρωπιά που βιώσαμε ως λαός εκείνη τη στιγμή: Οι Ευρωπαίοι, που τιμώρησαν μόνο τα ελληνικά έθνη (Ελλάδα και Κύπρο) με capital controls, κλείσιμο τραπεζών και κούρεμα καταθετών και μικροεπενδυτών, μας πρότειναν στα σοβαρά να πουλήσουμε το πιο ιερό σημείο στον πλανήτη μετά τα Ιεροσόλυμα, το σημείο της απαρχής του δυτικού πολιτισμού, το λίκνο της ανθρωπότητας: την Ακρόπολή μας.
Ο δανειστής εκείνη τη στιγμή έλεγε στον αδελφό του, τον οφειλέτη, να πουλήσει τη μάνα του για να την ξεφτιλίσει εμπορικά και να απαξιώσει ολοκληρωτικά τον ίδιο, να τον αφαιμάξει από κάθε ρανίδα αξιοπρέπειας, να του ξεριζώσει και να του καταστρέψει την ψυχή της ταυτότητάς του. Λυπάμαι ειλικρινά που δεν αντέδρασαν με ακαριαία αποχώρηση από εκείνες τις συζητήσεις οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι. Οταν κάποιος κατάμουτρα σου προσβάλλει τα πολυτιμότερα ιερά σου, δεν κάθεσαι ποτέ να τον αντιμετωπίσεις σαν ισότιμο συνομιλητή.
*Διδάκτωρ Πληροφορικής
