ΔΑΡΔΑΝΕΛΙΑΜια νέα εστία αντιπαράθεσης μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας εκτυλίχθηκε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, με επίκεντρο την ονομασία των Στενών των Δαρδανελίων και του Βοσπόρου. Σύμφωνα με δημοσίευμα του τουρκικού Τύπου, η Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Τουρκίας στον ΟΗΕ απάντησε εγγράφως στις ενστάσεις που είχε διατυπώσει η Ελλάδα, υπεραμυνόμενη της χρήσης του όρου «Τουρκικά Στενά». Η Άγκυρα χαρακτήρισε τον όρο ως μια «καθιερωμένη και γεωγραφικά ακριβή έκφραση», η οποία είναι πλήρως συμβατή με τη Σύμβαση του Μοντρέ του 1936, καλώντας παράλληλα όλα τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, να αναγνωρίσουν και να σεβαστούν τη χρήση του.
Στην επιστολή της, η τουρκική πλευρά ανέπτυξε το επιχείρημα ότι ο όρος είναι περιγραφικός και γεωγραφικά ορθός, καθώς τόσο ο Βόσπορος όσο και τα Δαρδανέλια βρίσκονται εξ ολοκλήρου εντός της επικράτειας και υπό την κυριαρχία της Τουρκικής Δημοκρατίας. Η Άγκυρα υποστήριξε ότι όταν ένα γεωγραφικό χαρακτηριστικό εντοπίζεται εντός των συνόρων ενός κράτους, η αρμόδια εθνική αρχή έχει το φυσικό δικαίωμα να καθορίζει την επίσημη ονομασία του στις δημόσιες τοποθετήσεις. Επιπλέον, απέρριψε τους ελληνικούς ισχυρισμούς ότι η Σύμβαση του Μοντρέ επιβάλλει συγκεκριμένη ορολογία, εξηγώντας ότι η σύμβαση θεσπίζει το νομικό καθεστώς διέλευσης αλλά δεν αποσκοπεί στην τυποποίηση ή τον περιορισμό των γεωγραφικών ονομάτων.
Από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα, μέσω του αναπληρωτή Μόνιμου Αντιπροσώπου Ιωάννη Σταματέκου, είχε εγείρει το ζήτημα κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας στις 29 Απριλίου, τονίζοντας ότι η Σύμβαση του Μοντρέ είναι το μοναδικό διεθνές νομικό κείμενο που διέπει τη ναυσιπλοΐα στην περιοχή. Η ελληνική θέση βασίζεται στο ότι η Σύμβαση χρησιμοποιεί αποκλειστικά τους όρους «τα Στενά» ή ονομαστικά «Δαρδανέλια, Θάλασσα του Μαρμαρά και Βόσπορος», και συνεπώς η χρήση του όρου «Τουρκικά Στενά» δεν συνάδει με το πνεύμα και το γράμμα της συμφωνίας. Κατά την Αθήνα, ο σεβασμός στην ακριβή ορολογία του Μοντρέ είναι απαραίτητος για τη διασφάλιση και την επιβεβαίωση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας που η ίδια η Σύμβαση εγγυάται.
