Αποκαλύψεις Κονιόρδου ότι δεν παραδίδει κτίριο για τη στέγασή τουΔόλος ή εγκληματική αμέλεια; Αδιαφορία ή ανικανότητα; Οπως και να ‘χει, και το νέο… κατόρθωμα του Γιώργου Καμίνη θα μπορούσε να κοσμήσει τις σελίδες της «μαύρης βίβλου» των ημερών του στον δημαρχιακό θώκο της Αθήνας.
Οι απίστευτες αποκαλύψεις έγιναν χθες στη Βουλή, κατά τη συζήτηση επίκαιρης ερώτησης του Νικήτα Κακλαμάνη προς την υπουργό Πολιτισμού Λυδία Κονιόρδου για το μέλλον του Θεατρικού Μουσείου. Αφορούν ένα νεοκλασικό κτίριο στους πρόποδες της Ακρόπολης, το οποίο είχε προσφερθεί από την προηγούμενη δημοτική Αρχή της Αθήνας για τη μεταφορά εκεί του μουσείου, ωστόσο οκτώ χρόνια μετά η διοίκηση Καμίνη επιμένει να το κρατά κλειστό!
Πιο συγκεκριμένα, με έτος ίδρυσης το 1938, το Μουσείο και Κέντρο Σπουδών του Ελληνικού Θεάτρου από το 1977 στεγάζεται στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων.
Λόγω του όγκου των εκθεμάτων, αυτό μετά το 2008 δεν μπορούσε να λειτουργήσει και το 2009, επί δημαρχίας Κακλαμάνη, αγοράστηκε ένα νεοκλασικό κτίριο στην οδό Μητροπόλεως, 700 τ.μ., για να μεταφερθεί εκεί το μουσείο. Μάλιστα, υπεγράφη σύμβαση μεταξύ του δήμου και του Κώστα Γεωργουσόπουλου, προέδρου του μουσείου.
Εναν χρόνο μετά, το 2010, οι δημοτικές εκλογές έφεραν αλλαγή στη διοίκηση του δήμου και από τότε, εδώ και οκτώ χρόνια, το κτίριο στη Μητροπόλεως, αν και καθ’ όλα έτοιμο, παραμένει ερμητικά κλειστό. «Ο κ. Καμίνης αρνείται εμφατικά να το παραδώσει» σημείωσε χαρακτηριστικά η υπουργός Πολιτισμού από το βήμα της Βουλής.
Το παράνομο της υπόθεσης είναι ότι, από τη στιγμή που το δημοτικό συμβούλιο είχε αποφασίσει σχεδόν ομόφωνα να παραχωρήσει το κτίριο για το Θεατρικό Μουσείο, για να αλλάξει θέση και να αρνηθεί την παραχώρηση, θα έπρεπε το θέμα να ξανάρθει στο συμβούλιο. Κάτι το οποίο δεν έχει γίνει, αφού ο κ. Καμίνης έχει επιλέξει να κινηθεί μόνος του, έστω και χωρίς να τηρεί τη νομοθεσία.
«Δυστυχώς», υποστήριξε η κυρία Κονιόρδου, «τότε ο κ. Καμίνης έπεισε τον κ. Γεωργουσόπουλο και τη διοίκηση ότι θα τους προσφέρει έναν καλύτερο χώρο, πιο μεγάλο, γεγονός που δεν έγινε και έτσι έμεινε όλη αυτή η ιστορία σε εκκρεμότητα».
