Ενθαρρυντικά αποτελέσματα για την αντιμετώπιση της νόσου του κινητικού νευρώνα δίνει ένα πειραματικό φάρμακοΑπό τη
Ρίτα Μελά
Σοβαρές ελπίδες για την αντιμετώπιση της νόσου του κινητικού νευρώνα δίνει νέο πειραματικό φάρμακο, το οποίο κατάφερε να καθυστερήσει σημαντικά την εξέλιξή της, επιτυχία που καταγράφεται πρώτη φορά, καθώς έως τώρα τα φάρμακα απλώς αντιμετώπιζαν τα συμπτώματά της.
Η νόσος του κινητικού νευρώνα (MND) περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα εκφυλιστικών ασθενειών που προσβάλλουν τα κινητικά νευρικά κύτταρα στον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό, μεταξύ των οποίων η πλάγια αμυοτροφική σκλήρυνση (ALS) και η προϊούσα μυϊκή ατροφία (PMA).
Ερευνητές του Florey Institute, University of Melbourne και του Bio21 Institute της Αυστραλίας ανακοίνωσαν στο διεθνές ιατρικό συνέδριο στη Γλασκόβη της Σκοτίας τα αποτελέσματα των κλινικών δοκιμών που έκαναν τα τελευταία 15 χρόνια.
Σε 32 ασθενείς με νόσο κινητικού νευρώνα στη Μελβούρνη και στο Σίδνεϊ χορήγησαν τη φαρμακευτική ουσία με την κωδική ονομασία CuATSM και παρακολούθησαν την εξέλιξη της νόσου. Βασικό συστατικό του φαρμάκου, όπως εξήγησε στην «Daily Mail» ο επικεφαλής της έρευνας καθηγητής Ashley Bush, είναι ο χαλκός, ο οποίος -όπως φάνηκε από τις κλινικές δοκιμές- καθυστέρησε την εξέλιξη της νόσου κατά 70%.
Ο καθηγητής τόνισε ότι το φάρμακο έδρασε προστατευτικά στα νευρικά κύτταρα και δεν αντιμετώπισε απλώς τα συμπτώματα της νόσου.
Ωστόσο, οι ερευνητές δεν έχουν ανακαλύψει ακόμη τον ακριβή μηχανισμό με τον οποίο δρα το πειραματικό φάρμακο, όμως πιστεύουν ότι τα μειωμένα επίπεδα του χαλκού είναι κομβικός παράγοντας για την έναρξη της διαδικασίας, η οποία οδηγεί στην αλλοίωση των νευρικών κυττάρων και κατά συνέπεια στη νευροεκφυλιστική νόσο. Συνεπώς χορηγώντας ποσότητες χαλκού μέσω της φαρμακευτικής ουσίας CuATSM αποκαθίστανται τα επίπεδα του χαλκού στον εγκέφαλο, αντιμετωπίζοντας τη νόσο του κινητικού νευρώνα.
«Η έρευνά μας για το φάρμακο, το οποίο αυτή τη στιγμή δοκιμάζεται και σε ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο Πάρκινσον, ήταν ενθαρρυντική» δήλωσε ο Bush, προσθέτοντας ότι το επόμενο βήμα είναι να προχωρήσουν τα επόμενα δύο χρόνια σε ευρύτερες κλινικές δοκιμές σε ασθενείς.
