Πώς είπαμε πως το βάφτισαν οι ά(χ)ριστοι το ελληνικό σχέδιο που υπέβαλλε η χώρα μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, για να απορροφήσει χρήματα από τον Μηχανισμό Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας για άλλη μια… μάσα; Ελλάδα 2.0;
Ελλάδα υπό το μηδέν έπρεπε να το ονομάσουν, όταν στην Ελλάδα του 2025, στην Ελλάδα της υποτιθέμενης προόδου και της ευημερίας, φοιτητές μας, για άλλη μια χρονιά, καταγγέλλουν πως είναι αναγκασμένοι να τοποθετούν κουβάδες στις αίθουσες των διαλέξεων για να προστατευτούν από τη βροχή!
Την προηγούμενη εβδομάδα, πάλι, φοιτητές στο νησί της Σύρου αναγκάστηκαν να βγάλουν τους… κουβάδες τους στο Πνευματικό Κέντρο Ερμούπολης, όπου το Πανεπιστήμιο Αιγαίου καθημερινά πραγματοποιεί εκεί ένα πολύ μεγάλο μέρος των διαλέξεων του, επειδή η κατάσταση με τις τρύπες στο ταβάνι είναι απελπιστική!
Όπως δηλώνουν φοιτητές και καθηγητές «κάθε φορά που βρέχει, είτε θα πρέπει να ανοίξουμε ομπρέλες είτε να τοποθετήσουμε λεκάνες και κουβάδες για να μαζεύουμε το νερό της βροχής, για να μπορέσει να συνεχιστεί κανονικά το μάθημα», σε μια ευρωπαϊκή χώρα που ισχυρίζεται ότι «ψηφιοποιείται» κι «εκσυγχρονίζεται». Τρομάρα σας!
Μάλιστα, τα παιδιά είναι αναγκασμένα με κάθε κακοκαιρία να μετακομίζουν στα θρανία που βρίσκονται στο βάθος της αίθουσας, για να βρέχονται λιγότερο, την ώρα που τα μπροστινά θρανία καταστρέφονται από το νερό της βροχής!
Και να σκεφτεί κανείς πως στο πανεπιστήμιο φοιτούν και σπουδαστές από το εξωτερικό στο πλαίσιο των προγραμμάτων Erasmus+. Στο θέαμα μένουν άφωνοι και δεν μπορούν να πιστέψουν πως αυτό που αντικρίζουν είναι εικόνα ευρωπαϊκού πανεπιστημίου. Η έκφραση «διεθνώς ρεζίλι» εδώ ταιριάζει απόλυτα!
Παρά την ενημέρωση που έχει γίνει στο Δήμο Ερμούπολης, η κατάσταση στο πέρασμα των χρόνων παραμένει ίδια, επειδή -όπως ισχυρίζονται οι τοπικές αρχές- για μια επισκευή και ενδεχομένως μια στεγάνωση της ταράτσας απαιτούνται λέει «τουλάχιστον δυο χρόνια» (αν είναι δυνατόν!) και θα πρέπει να κλείσει το πανεπιστήμιο για αυτό το διάστημα «κι αυτό δεν είναι επιτρεπτό»!
Φθηνές δικαιολογίες σε εθνικό και τοπικό επίπεδο, όταν λεφτά υπάρχουν για άρτον και θεάματα, αλλά όχι για δημοτικά και δημόσια κτίρια που στις ταράτσες τους απο την εγκατάλειψη στην καλύτερη των περιπτώσεων ξεφυτρώνουν μέχρι και δέντρα, αλλά ούτε και για σχολεία, πανεπιστήμια, ιστορικά κτίρια που καταρρέουν κι ας παραχωρούνται μεταξύ άλλων ως αίθουσες διδασκαλίας και για πολιτιστικές εκδηλώσεις!
Να μη μιλήσω για τα υποστελεχωμένα δημόσια νοσοκομεία, στα οποία περιδιαβαίνει ο υπουργός Υγείας, κύριος Άδωνις Γεωργιάδης, όλο χάρη και καμάρι, επειδή τον φυλάνε τριακόσιοι για να εγκαινιάσει νέες πτέρυγες που ακόμα περιμένουν προσωπικό, όπως το Βαρδάκειο & Πρωίο νοσοκομείο Σύρου, όπου οι ψευδοροφές πέφτουν στα κεφάλια των ασθενών, οι οποίοι δεν έχουν χειρουργούς, γιατρούς στα επείγοντα, δερματολόγο, γαστρεντερολόγο, ψυχίατρο, νοσηλευτές… Η λίστα είναι μακρά και σοκαριστική!
Αν λοιπόν δεν μπορείς να παρέχεις, μεταξύ άλλων, ασφαλείς αίθουσες για τους φοιτητές σου, αν δεν μπορείς να διασφαλίσεις γιατρούς για τους πολίτες σου, δηλαδή τα εντελώς βασικά κι αναγκαία, οι υποσχέσεις για ευημερία, ανάπτυξη και μέλλον είναι μόνο επικοινωνία. Μια χειραγώγηση κατ’ εξακολούθηση!
Ελλάδα λοιπόν 2.0; Όχι. Ελλάδα υπό το μηδέν! Ελλάδα υπό συνεχιζόμενη κατάρρευση ! Ντροπή εθνικώς, ρεζίλι διεθνώς!
