Μισό εκατομμύριο στρέμματα στάχτη – και καμία λογοδοσία
Η αντιπυρική περίοδος του 2025 συγκαταλέγεται, σύμφωνα με την ανασκόπηση του WWF Ελλάς και της ομάδας FLAME του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, στις πέντε πιο καταστροφικές των τελευταίων 20 ετών.
Περισσότερα από 500.000 στρέμματα γης έγιναν στάχτη, με το 39% περισσότερες πυρκαγιές σε σχέση με τον μέσο όρο της περιόδου 2006–2024.
Παρά τα κυβερνητικά πανηγύρια περί «ετοιμότητας», η πραγματικότητα δείχνει ανυπαρξία πρόληψης, έλλειψη συντονισμού και διαρκή αδυναμία στον έλεγχο των μεγάλων μετώπων.
Οι αριθμοί που καίνε την Πολιτική Προστασία
Η φετινή καταστροφή αποτυπώνεται με σκληρά στοιχεία:
478.280 στρέμματα χαρτογραφημένων πυρκαγιών, που ξεπερνούν τα 500.000 αν προστεθούν μικρότερες εστίες.
18 πυρκαγιές προκάλεσαν το 87% των συνολικών καμένων εκτάσεων.
6 στις 10 μεγάλες πυρκαγιές συνδέονται με το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας, χωρίς να υπάρχει ακόμη καμία σοβαρή κυβερνητική παρέμβαση.
130.000 στρέμματα κάηκαν ξανά μέσα σε λιγότερο από 20 χρόνια, κυρίως σε Χίο, Κύθηρα, Ζάκυνθο και Ανατολική Αττική.
116.770 στρέμματα αποτελούν καμένες εκτάσεις εντός προστατευόμενων περιοχών, πολλές εκ των οποίων στο δίκτυο Natura 2000.
Το κόστος αποκατάστασης των ζημιών ξεπερνά τα 165 εκατ. ευρώ, ενώ υπήρξε μία ανθρώπινη απώλεια και πάνω από 60 τραυματισμοί.
Αποτυχία πρόληψης και συγκάλυψη στοιχείων
Το WWF καταγγέλλει ότι το υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας εξακολουθεί να παρουσιάζει παραπλανητικά στοιχεία, υπολογίζοντας μόνο τις καμένες εκτάσεις ώριμων δασών, αποκρύπτοντας το πλήρες μέγεθος της καταστροφής.
Η ίδια τακτική «ωραιοποίησης» επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, χωρίς θεσμοθετημένη λογοδοσία και χωρίς δημόσιο απολογισμό για τις ευθύνες των πολιτικών και υπηρεσιακών παραγόντων.
Οι περιοχές που πλήρωσαν το τίμημα
Στην κορυφή της λίστας καταστροφής βρίσκονται:
Ήπειρος με 68.860 στρέμματα,
Βόρειο Αιγαίο με 143.580 στρέμματα,
Δυτική Ελλάδα με 59.540 στρέμματα.
Η πυρκαγιά στον Φενεό Κορινθίας χαρακτηρίζεται η πιο κρίσιμη οικολογικά, καθώς εξαφάνισε δάση ελάτης, είδος που δεν αναγεννάται φυσικά.
Η έκθεση των δύο οργανισμών καταλήγει σε μια σειρά σαφών προτάσεων που αγνοούνται χρόνια τώρα:
Ολιστική πρόληψη, με εστίαση στα ανθρώπινα αίτια και τον έλεγχο του δικτύου ρεύματος.
Διαφάνεια και δημόσια πρόσβαση στα δεδομένα των πυρκαγιών.
Τοπικά σχέδια πρόληψης από τους δήμους και προτεραιότητα στις πιο ευάλωτες περιοχές.
Αξιολόγηση κόστους–οφέλους για κάθε δράση και δημόσιο απολογισμό στο τέλος κάθε αντιπυρικής περιόδου.
