Η Αθήνα παραδίδεται στο έγκλημα, στους κακοποιούς και τους παραβατικούς αλλοδαπούς! Ακόμα μια απόδειξη είναι η κραυγή αγωνίας της δημοσιογράφου Χριστίνας Γαλανόπουλου μέσα από ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που μαρτυρά την εφιαλτική πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες στην καρδιά της πρωτεύουσας. Η άγρια επίθεση που δέχθηκε η ίδια και η 80χρονη μητέρα της κάτω από την πλατεία Βικτωρίας, από πέντε άτομα που τις γρονθοκόπησαν στο πρόσωπο και τις έσυραν στην άσφαλτο για μια αλυσίδα λαιμού, αποκαλύπτει μια αδίστακτη και ανεξέλεγκτη εγκληματικότητα. Η εικόνα μιας ηλικιωμένης γυναίκας αιμόφυρτης στο πεζοδρόμιο, την ώρα που το ΕΚΑΒ αδυνατούσε να φτάσει, σκιαγραφεί το πορτρέτο μιας πόλης παρατημένης στη μοίρα της, όπου οι κάτοικοι πληρώνουν φόρους για να ζουν υπό το κράτος του τρόμου, ενώ οι πολιτικά υπεύθυνοι αρκούνται σε επικοινωνιακές επισκέψεις του τετάρτου της ώρας.
Αλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η άγρια συμπλοκή 15 ατόμων που σημειώθηκε στην Κυψέλη, στη συμβολή των οδών Λευκάδος και Ευελπίδων το Σάββατο. Η συμπλοκή κατέληξε στον βαρύ τραυματισμό ενός 40χρονου Ινδού από μαχαίρι στο στομάχι και τον μηρό. Για το αιματηρό περιστατικό συνελήφθησαν δύο Ελληνες και ένας Αλβανός.
Στην αλυσίδα των άγριων περιστατικών προστίθεται ακόμα η νοσηρή υπόθεση έπειτα από τον εντοπισμό ανθρώπινων οστών μέσα σε σκισμένη σακούλα κοντά σε γήπεδο της Κυψέλης, τα οποία αντίκρισε τυχαία προπονητής τοπικής ομάδας παίδων. Παράλληλα, το σοκ που προκάλεσε το «σπίτι της φρίκης» στην ίδια περιοχή, με το νεκρό και κατεψυγμένο βρέφος που έφερε πολλαπλά πλήγματα από αιχμηρό όργανο στην πλάτη, αλλά και η αποκαλυφθείσα κακοποίηση της 15χρονης κόρης, αποδεικνύουν ότι πίσω από τις κλειστές πόρτες των διαμερισμάτων εξελίσσονται εφιάλτες. Πόσους ακόμα νεκρούς πρέπει να βγάλουν τα διαμερίσματα της Αθήνας για να παραδεχθεί επιτέλους η κυβέρνηση ότι σε ορισμένες γειτονιές η κρατική παρουσία αποτελεί πλέον μακρινή υπόσχεση;
Η Κυψέλη, ο Αγιος Παντελεήμονας, τα Πατήσια και το Μεταξουργείο σηκώνουν εδώ και χρόνια βάρος πολύ μεγαλύτερο από εκείνο που αντιστοιχεί σε μια κανονική γειτονιά, μετατρεπόμενες σε «απαγορευμένες επικράτειες» εντός του ελληνικού εδάφους. Η υψηλή πυκνότητα κατοίκησης, η μεγάλη κινητικότητα πληθυσμών, τα διαμερίσματα με διαρκώς μεταβαλλόμενη χρήση, το εμπόριο ναρκωτικών και οι παράνομες οικονομίες συνθέτουν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ.
Για χρόνια κάθε σοβαρή συζήτηση για την κατάσταση σε αυτές τις περιοχές πνίγεται μέσα σε ωραίες λέξεις όπως «πολυπολιτισμικότητα», «ένταξη» και «συμπερίληψη». Ολα αυτά, όμως, αποκτούν νόημα μόνο όταν συνοδεύονται από απαρέγκλιτους κανόνες και εμπράγματη ασφάλεια για τον πολίτη. Οσο η κυβέρνηση μιλά για θεωρητικά σχέδια και ο Δήμος Αθηναίων παρακολουθεί αμέτοχος τη μετατροπή των γειτονιών σε αποθήκες ψυχών, η εξαθλίωση θα βαθαίνει. Αν δεν υπάρξει άμεση και ουσιαστική παρέμβαση, το κέντρο της Αθήνας θα συνεχίσει να τεμαχίζεται και να παραδίδεται στο έλεος της ανομίας.
