Η δραματική κατάσταση στις δημόσιες δομές υγείας φτάνει στο απροχώρητο, καθώς τα περιστατικά λιποθυμιών γιατρών εν ώρα εργασίας πληθαίνουν, την ίδια ώρα που η πολιτική ηγεσία επιλέγει τη σύγκρουση. Η πρόσφατη κατάρρευση του ορθοπεδικού στο Ρέθυμνο, λίγες μόλις ημέρες μετά το αντίστοιχο περιστατικό στην Καλαμάτα, αποτυπώνει με τον πιο σκληρό τρόπο τη σωματική και ψυχολογική εξάντληση του προσωπικού.
Το χρονικό της εξουθένωσης
Τα εξωτερικά ιατρεία του Νοσοκομείου Ρεθύμνου μετατράπηκαν σε χώρο νοσηλείας για τον ίδιο τον εφημερεύοντα γιατρό, ο οποίος λύγισε υπό το βάρος των συνεχόμενων βαρδιών και της έλλειψης ξεκούρασης. Αν και οι διοικήσεις των νοσοκομείων σπεύδουν συχνά να υποβαθμίσουν τα γεγονότα, οι συνδικαλιστικοί φορείς είναι σαφείς: η υποστελέχωση δεν είναι πλέον μια στατιστική έννοια, αλλά μια επικίνδυνη πραγματικότητα που απειλεί ζωές.
Στο επίκεντρο της κρίσης βρίσκεται ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος, αντί να επικεντρωθεί στην αποσυμπίεση του συστήματος, επιλέγει να επιτεθεί σε θεσμικά όργανα
Την αποτυχία κάλυψης των οργανικών κενών.
Την επιμονή σε ένα μοντέλο λειτουργίας που εξαντλεί τους εναπομείναντες γιατρούς.
Τη στοχοποίηση όσων αντιδρούν στην υποβάθμιση του δημόσιου χαρακτήρα της υγείας.
Η επόμενη μέρα για το σύστημα
Η κοινωνία παρακολουθεί με ανησυχία ένα «νέο ΕΣΥ» που φαίνεται να οικοδομείται πάνω στα ερείπια του παλιού, με τις συγχωνεύσεις κλινικών και την εντατικοποίηση της εργασίας να αποτελούν τον κανόνα. Οι απαιτήσεις για μαζικές προσλήψεις και ανθρώπινα ωράρια παραμένουν σταθερά στο τραπέζι, καθώς η αντοχή των υγειονομικών έχει πλέον εξαντληθεί προ πολλού.
