Επειδή το έργο με τα σκάνδαλα «το έχουμε ξαναδεί», περιμένουμε να αποφασίσουν τα δικαστήρια. Φυσικά, μπορούμε να κρίνουμε τις δικαστικές αποφάσεις όπως και κάθε πολίτης. Πόσο μάλλον ένας άνθρωπος που έχει κερδίσει με καθημερινή μάχη το δικαίωμα να έχει δημόσιο λόγο. Στην Ελλάδα οι κομματικοί μηχανισμοί είναι ειδικοί στην οικοδόμηση «σκανδάλων», ασχέτως αν έχουν βάση ή όχι.
Ενα μικρό παράδειγμα που μας διηγήθηκε φίλος. Ο διευθυντής μεγάλης επιχείρησης τηλεφωνεί στον συνεργάτη του που είναι σε διακοπές. «Ξέρεις, ο βοηθός σου μας ανακοίνωσε ότι φεύγει. Ποιον θέλεις να προσλάβουμε στη θέση του;» Ο άνθρωπος τους δίνει το όνομα ανθρώπου τον οποίο γνωρίζει και εμπιστεύεται, και του λένε «εντάξει».
Την επομένη, και ενώ έχει ειδοποιήσει τον νέο συνεργάτη, του τηλεφωνεί ο υποδιευθυντής. «Ακυρο το θέμα του συνεργάτη σου, θα πάρεις τον Χ». Απορεί ο άνθρωπος. «Μα, αυτός εργάζεται σε εταιρία άκρως αντίθετης νοοτροπίας από τη δική μας, ανήκει σε πολιτικό κόμμα και μάλιστα σπούδασε “έξω” με μέριμνα του κόμματος». «Το ξέρουμε, αλλά ο ιδιοκτήτης είπε ότι θα πάρεις αυτόν επειδή τον στέλνει ο ο αρχηγός του τάδε κόμματος. Μπερδεύεται ο αδειούχος. «Μα πώς;» «Δεν έχει πώς και γιατί. Αν δεν θέλεις, συζήτησέ το με τον ιδιοκτήτη»…
«Ακουσε, επειδή δεν έχω εμπιστοσύνη σε ανθρώπους που ένα κόμμα τούς σπουδάζει κι ύστερα το πουλάνε και πάνε σε άλλο, θέλω να σου πω ότι δεν θα παραδίδεις εργασία αν δεν τη βλέπω». Κι έτσι κύλησε η συνεργασία, με «απόσταση». Σε λίγο καιρό τον ξαναβρήκε μπροστά του, σε άλλο χώρο, πάλι «σταλμένο από ψηλά». Μάλιστα, το κόμμα που τον είχε προτείνει (ενώ ο ίδιος ανήκε σε άλλο) είχε γίνει κυβέρνηση.
Κάποια στιγμή, ο προϊστάμενος, που είχε αναλάβει μια κρατική θέση, βρέθηκε μπλεγμένος σε μια υπόθεση, την οποία η αντιπολίτευση (είχε πάλι αλλάξει η κυβέρνηση) χαρακτήριζε σκάνδαλο. Και τον χορό εναντίον του τον έσερνε ο γραμματέας του κόμματος που είχε προτείνει τον «κατ’ εντολήν συνεργάτη». Ο άνθρωπος υπέφερε τα πάνδεινα, έχασε την περιουσία του, κινδύνευσε να χάσει και την εργασία του, αλλά άντεξε και δεν υπέστη ούτε ρήξη ανευρύσματος ούτε καρκίνο (ακόμη) ούτε έμφραγμα (ένα ελαφρύ μόνο).
Επιμόνως, όμως, έψαχνε να βρει γιατί ο γραμματέας (πρώην πλέον) ενός μεγάλου (τότε) κόμματος, τον οποίο δεν είχε ποτέ γνωρίσει, του έκανε τέτοιο λυσσαλέο και βρόμικο πόλεμο. Ωσπου μια παλιά του φίλη του έλυσε την απορία. «Μα, δεν ξέρεις ότι ο γραμματέας που σε καθύβριζε κάθε τόσο στα κανάλια με στόχο να πέσει η τότε κυβέρνηση είναι μπατζανάκης του “κατ’ εντολήν” βοηθού σου;» Σκάνδαλο, λοιπόν, «επειδή… πείραξε τον μπατζανάκη του!». Κι άντε να βρεις το δίκιο σου…
