Η εξωτερική πολιτική του προέδρου των ΗΠΑ χαρακτηρίζεται από μια πρωτόγνωρη φοβέρα και αστάθεια, που συχνά αφήνουν άναυδη την παγκόσμια κοινότητα. Οι απειλές επιβολής υπέρογκων δασμών σ’ όλα τα κράτη, που δεν ταυτίζονται με τα θέλω του, είναι η δαμόκλεια σπάθη που επικρέμεται πάνω απ’ τα κεφάλια των «ανυπάκουων».
Από τον Κων/νο Τσιρονίκο
Η φοβέρα αυτή δεν εξαιρεί μηδέ και τους συμμάχους του στο ΝΑΤΟ, τους οποίους υποχρέωσε υπό την απειλή της εγκατάλειψης να πληρώνουν πολλά περισσότερα για τη λειτουργία του οργανισμού. Πρόσφατη απειλή με δασμούς εκστόμησε και κατά του γειτονικού Καναδά, λόγω αδυναμίας αποτροπής του εισελθόντος νέφους καπνού στις ΗΠΑ, εξαιτίας των πυρκαγιών στην όμορη χώρα… Στην πορεία αρκετές εξ αυτών δεν τις υλοποεί ή μειώνει τα ποσοστά τους…
Εκεί, όμως, που οι φοβέρες κι απειλές εναλλάσσονται με ασυνήθη ταχύτητα είναι στον πόλεμο κατά του Ιράν. Προϊόν μιας παράλογης και καταστροφικής πολιτικής. Πρακτική, η οποία βύθισε σε παρακμή τους ευρωπαϊκούς λαούς. Θυσιάζοντας τη διεθνή οικονομία στον βωμό του εγωκεντρισμού και των θέλω του. Στην έπαρση και στην επίδειξη δύναμης και επιβολής… Για στόχους που δεν τους είχε ξεκαθαρισμένους στο μυαλό του. Για λύσεις σε προβλήματα που δεν υπήρχαν. Για ν’ ανοίξει τα στενά του Ορμούζ, που προπολεμικά ήταν ανοιχτά! Για να καταστρέψει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, που παρά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα παραμένει ανέπαφο! Και πάνω στη σκοτούρα και παραζάλη της αποτυχίας του από τη μια εκστομίζει ύβρεις και κούφιες απειλές: «θα τους τσακίσω», «θα τους λιώσω», «θα τους αφανίσω»… Κι απ’ την άλλη, εν κρυπτώ, επιζητεί το έλεος μιας συμφωνίας για να ξεβαλτώσει…
Το δυσάρεστο αυτό αποτέλεσμα προδίδει μια πολιτική ασταθή, που παρά τα ιστορικά παθήματα των ΗΠΑ, δεν τους έγιναν μαθήματα. Τα λάθη που διέπραξαν στον σημερινό πόλεμο είναι ασυγχώρητα. Το πρώτο εξ’ αυτών ήταν η απαξίωση, λόγω υπεροπλισμού, της γεωγραφίας και ειδικότερα της μορφολογίας της περιοχής. Μιας τεράστιας σε έκταση και πληθυσμό χώρας. Κι ακόμα δεν εκτίμησαν στο δέον το απρόσιτο κι απρόσβλητο των ορεινών όγκων. Εκεί, όπου σε μεγάλο βάθος λειτουργεί η πολεμική και πυρηνική βιομηχανία του Ιράν. Πέραν, όμως, αυτών είναι ένα πολυεθνικό κραταιό κράτος με ισχυρή άμυνα και μακραίωνη ιστορία και πολιτισμό.
Παρά ταύτα, επιμένει στη διά των βομβαρδισμών κάμψη της πολεμικής μηχανής του Ιράν, το οποίο απαντά με δυνατά και καταστροφικά χτυπήματα στις αμερικανικές βάσεις και στις ενεργειακές υποδομές των χωρών που τις φιλοξενούν. Δυστυχώς, αυτή η παράλογη και αχρείαστη πολιτική είναι υπεύθυνη της ενεργειακής ακρίβειας που χτυπά ανελέητα τον κόσμο. Είναι το χάλι μιας εγωκεντρικής συμπεριφοράς στηριγμένης στην αρχή της ισχύος, που δε λύνει προβλήματα, αλλά τα περιπλέκει ακόμα περισσότερο.
Πέραν των παραπάνω λαθών και εκτιμήσεων υπέπεσε και σ’ ένα βαρύτατο ακόμα λάθος. Παρασυρόμενος απ’ την ιησουίτικη αρχή: «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», αποκεφάλισε την ηγεσία της χώρας και τον θρησκευτικό της ηγέτη, πιστεύοντας ότι έτσι θα ανατρέψει το καθεστώς της. Πέφτοντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, σε δεύτερη πλάνη χειρότερη της πρώτης. Κι εδώ πιάστηκε ανενημέρωτος, διότι μια τέτοια αμαρτωλή και ειδεχθής πράξη εναντίον του Ισλάμ όχι μόνον δε διαλύει την πολυεθνική και θρησκευτική του συνοχή, αλλά τη δυναμώνει ακόμα περισσότερο.
Πιστεύω ότι η εμπειρία και η ηλικία του Αμερικανού προέδρου θα τον οδηγήσουν αργά ή γρήγορα σε μια αυτοκριτική, που θα τον κάνει να κινηθεί προς την ορθή κατεύθυνση. Για να το πετύχει, όμως, αυτό πρέπει να νικήσει τις αντίρροπες δυνάμεις, που τον φοβίζουν με την διεθνή και εσωτερική απαξίωση και την καταράκωση του γοήτρου της αμερικανικής υπερδύναμης. Μπροστά, όμως, στο κέρδος της ειρήνης και το καλό της ανθρωπότητας πρέπει οι αντίπαλες δυνάμεις να καθίσουν στο τραπέζι και να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις από εκεί που τις σταμάτησαν. Διαφορετικά, θα εμπλακούν σ’ έναν ατέρμονα πόλεμο χειρότερο εκείνων του Βιετνάμ, Αφγανιστάν… που θα τον πληρώσουν βαρύτιμα όχι μόνον τα αντιμαχόμενα μέρη, αλλά και ολόκληρη η ανθρωπότητα.
ΠΗΓΗ eleftheria.gr
