Οργή σε κάθε νοήμονα άνθρωπο προκαλούν όσα λέγονται και γράφονται από τα κυβερνητικά στελέχη, με αφορμή το… Athens Alitheia Forum. Εχοντας χαθεί κάθε όριο και μέτρο, ο υπουργός Επικρατείας Ακης Σκέρτσος αποφάσισε να βάλει το δικό του λιθαράκι σε αυτή την πρωτοφανή και προκλητική ημερίδα, επιλέγοντας με μια μακροσκελή ανάρτηση να περιγράψει τον κίνδυνο του λαϊκισμού, των fake news και την εποχή της «μετά-αλήθειας».
Στην ανάρτησή του, ο κ. Σκέρτσος επιχειρεί να εξηγήσει πώς οι λαϊκιστές πολιτικοί εκμεταλλεύονται τη λειτουργία του ανθρώπινου εγκεφάλου, υποστηρίζοντας ότι «ο λαϊκιστικός λόγος βασίζεται σε απλές αφηγήσεις και σε μονοσήμαντες λύσεις απέναντι σε σύνθετα προβλήματα». Κατά τον ίδιο, αυτές οι αφηγήσεις «ενεργοποιούν πολύ γρήγορα το συναίσθημα και το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου», δημιουργώντας «άμεση ψυχολογική ικανοποίηση όταν ένα πρόβλημα φαίνεται να εξηγείται απλά».
Με στόχο να ξεπλύνει κάθε κυβερνητικό λεκέ τα τελευταία έξι χρόνια, ο Ακης Σκέρτσος επιστράτευσε εκ νέου, και μάλιστα με επιστημονικούς όρους, το αφήγημα του παραπλανημένου λαού και του «αόρατου εχθρού» που απειλεί τα ειδυλλιακά χρόνια που μας χαρίζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. «Το φαινόμενο αυτό οδηγεί σε συνθηματολογική και τοξική πολιτική έκφραση που μειώνει τον χώρο για επιχειρηματολογία και θεσμική σκέψη» υποστηρίζει ο Ακης Σκέρτσος, που εμφανίζεται ως αυτόκλητος θεματοφύλακας της ορθολογικής πολιτικής συζήτησης.
Ακόμα πιο παράδοξο είναι ότι επιχειρεί να δώσει και «θεσμικές λύσεις» στο πρόβλημα που περιγράφει. Ο κ. Σκέρτσος υποστηρίζει ότι «απαιτούνται δημοκρατικά αναχώματα απέναντι στην ανεξέλεγκτη δυναμική λαϊκιστών και αλγορίθμων», προτείνοντας μάλιστα παρεμβάσεις, όπως περιορισμούς στην έκθεση ανηλίκων σε κοινωνικά δίκτυα και νέους κανόνες για την ψηφιακή ενημέρωση.
Θα ήταν πραγματικά αστείο και όχι επικίνδυνο αν οι άνθρωποι που προσπαθούν να μας πείσουν για τα παραπάνω δεν είχαν τόσο βεβαρημένο ιστορικό, έχοντας επανειλημμένα κατηγορηθεί για δηλώσεις που διαψεύστηκαν με κρότο από την ίδια την πραγματικότητα αλλά και προβάλλοντας μια τοξικότητα που ρίζωσε στα χρόνια της αντιπολίτευσης (2015-19) και συνεχίζει στα χρόνια της εξαετούς διακυβέρνησης με συγκεκριμένα εκτελεστικά όργανα κι έναν ιθύνοντα νου.
